Η Ουκρανία στη σκιά του Ιράν

Τελευταία φορά που απασχόλησε ευρέως τα ΜΜΕ ο πόλεμος στην Ουκρανία ήταν στις 24 Φεβρουαρίου 2026. Τότε συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από την εισβολή που διέταξε ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν στη γειτονική της Ρωσίας χώρα. Μόλις τέσσερις μέρες μετά ο Τραμπ «παρασύρθηκε» από τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα του Νετανιάχου για αλλαγή καθεστώτος και αφοπλισμό του Ιράν και είπε «ok» για την καουμπόικη επίθεση κατά της ισλαμικής δημοκρατίας - με τα γνωστά ατυχέστατα αποτελέσματα.

Από τη μια μέρα στην άλλη, η Ουκρανία βρέθηκε στη σκιά του Ιράν. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έγινε επαίτης πανάκριβων πυραύλων, συμβατών με τις συστοιχίες Patriot. Τα συγκεκριμένα οπλικά συστήματα, όπως και άλλα, από... πιστόλια μέχρι αεροπλανοφόρα, μεταφέρθηκαν στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Μετά την τελευταία άτυπη εκεχειρία των ημερών του Πάσχα, την οποία ανακοίνωσε και τήρησε ο θεοσεβούμενος, που λέει ο λόγος, Πούτιν, ακολούθησε ένας Αρμαγεδδών από ρωσικούς πυραύλους και drones. Την εβδομάδα που τελειώνει τουλάχιστον 17 Ουκρανοί σκοτώθηκαν σε πάνω από 700 επιθέσεις.

Κύμα βομβαρδισμών

Το Κίεβο απαντά πλήττοντας ακόμα και εγκαταστάσεις υποδομών αρκετά βαθιά στη ρωσική επικράτεια και στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Η Ρωσία έχει καταλάβει περίπου το 20% της Ουκρανίας. Από έναν πληθυσμό 41 εκατομμυρίων, περίπου οκτώ εκατομμύρια Ουκρανοί έχουν εκτοπιστεί εσωτερικά και άλλα έξι εκατομμύρια έχουν εγκαταλείψει τη χώρα. Είναι η χειρότερη προσφυγική κρίση στην Ευρώπη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σε ποιο σημείο βρίσκεται σήμερα η μακροχρόνια σύρραξη; «Εξαρτάται ποιον ρωτάς, αν βλέπει το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο» λέει στην Deutsche Welle ο Αμερικανός αναλυτής Λούσιαν Κιμ της δεξαμενής σκέψης International Crisis Group.

Και εξηγεί: «Οι Ουκρανοί αυτοπαρουσιάζονται ως αντεπιτιθέμενοι. Πράγματι είχαν πρόσφατα μερικές επιτυχείς απωθήσεις ρωσικών δυνάμεων στη νοτιοανατολική Ουκρανία. Αλλά, από την άλλη πλευρά, οι επιθέσεις των Ρώσων είναι ασταμάτητες. Το κύμα βομβαρδισμών μετά το Πάσχα δείχνει τη δύναμη πυρός και τη μακροχρόνια τακτική των Ρώσων σε αυτόν τον πόλεμο».

Δεν είναι εφικτές μεγάλες μετακινήσεις στρατευμάτων στο έδαφος, λόγω έλλειψης κληρωτών, εξοπλισμού, επιμελητείας καθώς και λόγω απειλών από τα drones. Δεν διαφαίνεται άμεση προοπτική εκεχειρίας, λόγω της de facto απόσπασης ουκρανικών εδαφών από τη Ρωσία και της αναμενόμενης εαρινής επίθεσης των εισβολέων ώστε η Μόσχα να ενισχύσει τη διαπραγματευτική της θέση.

Με «υποσχετική»

Και, βέβαια, ο Ζελένσκι ζητάει πυραύλους είτε δωρεάν είτε με «υποσχετική» για μελλοντική εξόφληση του κόστους τους. Το Κίεβο δεν έχει χρήματα για την αγορά πανάκριβων οπλικών συστημάτων, ιδίως αεράμυνας.

Και αν είχε, πάλι θα έμπαινε στην «ουρά» μετά από πολλά κράτη που έχουν προηγηθεί στις παραγγελίες.

Τώρα που, με την εκλογική ήττα του Ορμπαν, το φιλορωσικό βέτο της Ουγγαρίας βγήκε από τη μέση, η Ευρωπαϊκή Ενωση εξετάζει την παροχή οικονομικής βοήθειας στην Ουκρανία, ύψους περίπου 60 δισ. ευρώ, 30 το 2026 και άλλα 30 το 2027. Μέχρι να εκταμιευτούν τα χρήματα αυτά οι ρωσικές επιθέσεις μπορεί να γίνουν όλο και πιο καταστροφικές.

Οχι τόσο οι προελάσεις στο έδαφος της ανατολικής Ουκρανίας, εκεί η κατάσταση παραμένει στάσιμη τις τελευταίες εβδομάδες, όσο οι βομβαρδισμοί υποδομών και πόλεων.

Στην αιματηρή πολεμική τετραετία (ανεπιβεβαίωτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για τουλάχιστον 250.000 νεκρούς και από τις δύο πλευρές) η Ουκρανία ανέπτυξε μεγάλη βιομηχανία παραγωγής πολεμικών drones και πυραύλων, σε κάποιες περιπτώσεις σε συνεργασία με τις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες του Περσικού Κόλπου.

Παράλληλα και η ρωσική πολεμική βιομηχανία έχει πλέον σημαντική παραγωγή επιθετικών drones. Ειδικά τα ρωσικά «Geran I» και «Geran II» αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης και είναι εξελιγμένος τύπος των «Shahed», των περιβόητων drones που δυσκόλεψαν τη ζωή των επιτιθέμενων στο Ιράν.