ενημέρωση 1:30, 23 July, 2018

Ιστορία - Γιατί το Χόλιγουντ μας φλομώνει στο ψέμα;

«Την βλέπουμε στην οθόνη με το αίμα να κυλάει από το πρόσωπό της. Κάποια από τα τραύματά της είναι επιφανειακά, άλλα όμως είναι βαθιά. Κανείς δεν νοιάζεται επειδή παρασύρεται από το θέαμα. Το όνομά της είναι Αλήθεια. Κι έχει δεχθεί ένα φοβερό πλήγμα».

Με αυτήν την παραστατική εισαγωγή ξεκινάει το εξαιρετικό κείμενό του στον Guardian ο Σάιμον Τζένκινς για τη μυθιστορία που μας προσφέρεται ως πραγματική Ιστορία στον κινηματογράφο του Χόλιγουντ. Γιατί, λέει, ταινίες όπως «Για όλα τα λεφτά του κόσμου»,  που αναφέρεται στην απαγωγή του Τζον Πολ Γκέτι Γ’, και «Η πιο σκοτεινή ώρα», που αναφέρεται στη ζωή του Τσόρτσιλ, να γράφουν στους τίτλους τους ότι «βασίζονται σε αληθινά γεγονότα» αντί να μας λένε την αλήθεια, δηλαδή ότι βασίζονται σε ψέματα; Γιατί να πρέπει να δούμε τον Τσόρτσιλ που υποδύεται ο Γκάρι Ολντμαν να κατεβαίνει στο μετρό και να μιλάει με τον κόσμο όταν ξέρουμε ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ; Επομένως, αν ο Γκάρι Ολντμαν «είναι ο Τσόρτσιλ», πόσος είναι; Λίγο Τσόρτσιλ; Πολύ; Ή καθόλου;

Οι υπερασπιστές του Χόλιγουντ λένε ότι η παραχάραξη γίνεται για λόγους ψυχαγωγίας. Στο κάτω – κάτω οι άνθρωποι του σινεμά δεν υποδύονται τους ιστορικούς. Ψυχαγωγία κάνουν. «Θα έλεγαν το ίδιο εάν μια ταινία υμνούσε τους ναζί;» αναρωτιέται ο Τζένκινς. Κι έπειτα, γιατί οι άνθρωποι αυτοί αισθάνονται την ανάγκη να παραχαράξουν την ιστορική αλήθεια με ανύπαρκτα γεγονότα; «Η λίστα του Σίντλερ» επαινέθηκε απ’ όλους για την ακρίβεια των γεγονότων της. Ο Τολστόι, πάλι, στο «Πόλεμο και Ειρήνη» δεν βασίζεται σε κανέναν πραγματικό πόλεμο. Είναι τα πάντα μυθοπλασία. Όπως, για να επιστρέψουμε στο σινεμά, είναι μυθοπλασία ταινίες και σειρές όπως η «Δυτική Πτέρυγα», αντίθετα με το «Ολοι οι άνθρωποι του προέδρου» ή το «JFK» του Ολιβερ Στόουν που παίρνουν την Αλήθεια και χτυπούν αλύπητα – για να θυμηθούμε την παραστατική εισαγωγή.

Μπορούν λοιπόν τα πάντα να υποκύπτουν σε αυτή τη λογική; Μπορούμε να λέμε για το «Fire and Fury»,  το βιβλίο του Μάικλ Γουλφ για τον Ντόναλντ Τραμπ που βασίζεται σε μη διασταυρωμένα κουτσομπολιά του Λευκού Οίκου, ότι είναι κόλαφος για τον αμερικανό πρόεδρο «ακόμη και αν είναι αλήθεια τα μισά απ’ όσα γράφει»; Ποια μισά; Και τα άλλα μισά;

Το κλείσιμο είναι εξίσου ελκυστικό με την αρχή. «Είμαι σίγουρος ότι οι ιστορικοί θα βρουν μια μέρα τον χρόνο για να διορθώσουν την εκδοχή του Χόλιγουντ για την Ιστορία. Μόνο που τους πήρε τέσσερις αιώνες να διορθώσουν εκείνη του Σέξπιρ. Μπορούμε να περιμένουμε τόσο πολύ;».

Τελευταία τροποποίηση στιςΣάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018 10:15

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.