Νέες εποχές - Μα τι στα κομμάτια είναι το IDW;

Τι θα άκουγε κανείς εάν καθόταν ένα βράδυ στο τραπέζι των εμπνευστών του Intellectual Dark Web; Ότι η ελευθερία του λόγου είναι ανύπαρκτη. Ότι ανάμεσα στα φύλα υπάρχουν βιολογικές διαφορές. Ότι οι λεγόμενοι «ταυτοτικοί» είναι φορείς μιας τοξικής ιδεολογίας.

Μα είναι αυτές οι απόψεις «dark»; Αυτό φαίνεται να πιστεύουν, μεταξύ άλλων, ο νευροεπιστήμονας Σαμ Χάρις, ο μαθηματικός και διευθυντής της Thiel Capital, Έρικ Γουαϊνστάιν καθώς και ο σχολιαστής- κωμικός Ντέιβ Ρούμπεν. Ο ανταποκριτής της ιταλικής Repubblica τους συνάντησε σ’ ένα εστιατόριο, στο Λος Άντζελες, όπου τους άκουσε να μιλούν για διάφορα νιώθοντας αιρετικοί.

Πριν μια δεκαετία, θα πουν, όταν ο Ντόναλντ Τράμπ ήταν ακόμα παρουσιαστής του The Apprentice, κανένα από αυτά τα θέματα δεν αποτελούσε ταμπού. Στις μέρες μας όμως, απόψεις του είδους και αυτοί που τις υποστηρίζουν δέχονται τη χλεύη και την απαξίωση ακόμα και από άτομα που υπερηφανεύονται για τους ανοιχτούς ορίζοντες του μυαλού τους. Λόγος που ώθησε τον Γουαϊνστάιν να εμπνευστεί, στα μισοαστεία στα μισοσοβαρά, τον όρο «Intellectual Dark Web» (IDW).

Μα από ποιους απαρτίζεται; Γενικώς, από ικονοκλάστες σκεπτικιστές, φιλελεύθερους ακαδημαϊκούς, πρόσωπα των μίντια, αποκλεισμένους από τα μεγάλα ΜΜΕ, οι οποίοι οργανώνουν τα δικά τους ντιμπέιτ με podcast, στο YouTube, το Twitter και αλλού.

Ο σκληρός  πυρήνας όμως της ομάδας, πολιτικά μιλώντας, δεν έχει τα ίδια πιστεύω. Κάποιοι ψήφισαν ανοιχτά υπέρ της Χίλαρι, άλλοι υποστήριξαν τον Μπένι Σάντερς και κάποιοι συντηρητικοί καταψήφισαν τον Τραμπ.«Ο κόσμος, λέει ο Σαμ Χάρις, διψά για αμφιλεγόμενες απόψεις».

Όσο γι’ αυτό, άδικο δεν έχει.