ενημέρωση 8:34, 18 December, 2017

Αντίο φίλε

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Έμεινα άναυδος, μου ήταν δύσκολο να το συνειδητοποιήσω, δεν μπορούσα, ο φίλος μου έφυγε.

Σαν κινηματογραφικές σκηνές σε φιλμ του Βιμ Βέντερς περνούσαν μέσα από τη μηχανή του χρόνου όλες οι στιγμές που πέρασα μαζί σου. Και ήταν τόσο πολλές, τόσο όμορφες στιγμές, πέρναγαν από το μυαλό μου.

Από τη μια φαινόταν ότι τα φαντάζομαιι, ότι έβλεπα ένα όνειρο. Τόσα χρόνια, συμπυκνωμένα, τόσο σημερινά. Όχι δεν είναι αλήθεια μονολογούσα, ο φίλος μου είναι εδώ, όλα αυτά είναι ένα κακόγουστα αστείο κάποιου τρίτου.

Βρισκόμουν στο δρόμο, περπατούσα, όταν ένας κοινός φίλος μου είπε τα μαντάτα. Όχι είναι αδύνατο, ο φίλος μου είναι εδώ, να από την γωνιά θα το δω, περνούσα έξω από το σπίτι σου.

Μια βουβαμάρα.

Είναι τόσα πολλά, τόσο πλούσιες, υπέροχες εικόνες-στιγμές που ζήσαμε μαζί, όλα περνάνε από το μυαλό μου, αλλά δεν μπορώ να τα περιγράψω. Πως άραγε να περιγράψεις το ωραίο, το ανιδιοτελές, το απόλυτο. Δεν υπάρχουν τόσο όμορφα λόγια, όχι μου είναι αδύνατο.

Ο φίλος μου έφυγε μονολογούσα, ακόμα δεν μπορώ να το φέρω στο μυαλό μου. Ο χρόνος είχε σταματήσει, είχα φθάσει σπίτι μου και δεν το κατάλαβα. Κάποιος παίζει άσχημα παιχνίδια. Δεν μπορεί να είναι αλήθεια.

Όσο περνούσε ο χρόνος ακόμα πιο δύσκολο για εμένα. Ο Γιάννης, ναι ο φίλος μου.

Αντίο φίλε μου, αντίο.

Εκεί που είσαι καλά θα περνάς, οι καλοί άνθρωποι βρίσκουν ανταπόκριση. Και εσύ ήσουν καλός φίλος, πιστός, αρσενικός. Ένα μάλαμα.

Γιάννη, περίμενε και εμένα, όταν έλθει η σειρά μου. Βάλε ένα ποτήρι να θυμηθούμε τα παλιά.

Αντίο φίλε, αντίο καλέ άνθρωπε, Κηφισιώτη.-

Τελευταία τροποποίηση στιςΠαρασκευή, 04 Αυγούστου 2017 19:26

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.