ενημέρωση 11:04, 24 October, 2017

Φωναχτές σκέψεις

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Έτσι όπως κατάντησε η πόλη μας, με αυτούς τους ανθρώπους, είναι απερίγραπτο. Ένα αντιπνευματικό και απολίτιστο αποχωρητήριο, που μολύνει τη ζωή μας με τη διαπεραστική βρόμα του. Και όχι μόνο την Κηφισιά. Αυτός ο υπερφίαλος  δήθεν καθωπρεπεισμός και αυτός ο υπερφίαλος θρησκευτισμός, που δεν έχει καμία σχέση με θρησκευτικότητα του καθένα μας.

Η πολιτική που ασκούν οι θρησκευόμενοι εδώ στη πόλη μας δεν είναι τίποτα λιγότερο από το τίποτα. Ομως οι θρησκευόμενοι δεν είναι πια θρησκευόμενοι. Είναι κατά βάση ένα τσούρμο, ένας αχταρμάς ανακατωμένος. Οι δήθεν θρησκευόμενοι «δολοφόνησαν» την θρησκευτικότητα ήδη από τη στιγμή που έγιναν εξουσία.

Από τότε δεν υφίσταται πια καθωσπρεπεισμός στη πόλη μας. Υπάρχει μόνο εκείνος ο αηδιαστικός ψευτοθρησκευτισμός που σε αρρωσταίνει με το που ανοίγεις τα μάτια σου το πρωί.

Αυτοί οι λεγόμενοι θρησκευόμενοι είναι υπεύθυνοι για την παλινόρθωση του σύγχρονου τίποτα. Αυτοί οι θρησκευόμενοι είναι το σύγχρονο μηδέν. Η λέξη θρησκευόμενοι ηχεί στ’ αυτιά μου, εδώ και πολύ καιρό, σαν αποκρουστική βρισιά, το άκουσμα της οποίας μου προκαλεί το ίδιο άγχος με τη λέξη φασισμός.

Από κοντά στην Εκκλησία και τα αξιώματα. Οι δήθεν προστάτες της πόλης, μια πανδημοτική φαυλότητα. Οι άνθρωποι που μας περιστοιχίζουν, αβυσσαλέα άσχημοι και αμβλύνοες. Ο Δήμαρχος, ένας πανούργος αγράμματος ψεύτης. Μια ριζικά τυραννική προσωπικότητα. Ο Δήμαρχος, ένας πανούργος μεταπράτης.

Ο κλήρος προσφέρει στα πολυτελή του μέγαρα ένα ζεστό πιάτο φαΐ στους άστεγους και φροντίζει αυτή η πράξη ν’ αποκτήσει δημοσιότητα. Μεγαλομανείς ηθοποιοί κακοποιούν την Κηφισιά. Διεστραμμένοι αντιδήμαρχοι που στο μυαλό τους έχουν ένα και μοναδικό πράγμα. Πως, με ποιο τρόπο θα κάνουν την καλή μπάζα εις βάρος των πολλών, εις βάρος όλων των υπολοίπων. Και βέβαια όλα αυτό καλυμμένα πίσω από το μανδύα της όποιας θρησκευτικότητας. Φαρισαίοι, ασχήμονες δεν κρατούν όποια προσχήματα. Πατούν «επι πτωμάτων» για να κερδίσουν, το χρήμα είναι το πιστεύω τους, ο Θεός τους.

Στο χρήμα ορίζονται, αυτό και μόνο έχουν θεό.

Αντιδήμαρχοι, με τις χλιδάτες βίλες στην εξοχή, τζογάρουν εκατομμύρια και βλέπουν ως κύρια αποστολή τους τις φαύλες συναλλαγές με τους πολίτες. Καλοζωισμένοι τρέχουν από και από κει με τα κάλπικα σκουπίδια τους, σαν να πρόκειται για τίποτα έργα υψηλής τέχνης. Ένας κυνικός κόσμος, ένας ριζικά εκφυλισμένος κόσμος.

Σκεφτόμουν όλα αυτά και αηδίαζα με τους ταγούς που έχουμε εμπιστευθεί την πόλη, τη ζωή μας.

Δεν φταίνε μόνο αυτοί, το πρώτο φταίξιμο είναι δικό μας, αυτή η διαπίστωση με κάνει να οργίζομαι, να θλίβομαι, δεν πάει άλλο, φτάνει.-  

Τελευταία τροποποίηση στιςΤρίτη, 03 Οκτωβρίου 2017 18:55
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Desperate για δημοσιότητα Ένα πουκάμισο αδειανό »

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.