ενημέρωση 9:44, 16 November, 2018

Ο Βαγγέλης Αυλίτης... o αχταρμάς που απελευθερώνει

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας 

Η καρικατούρα του θρησκευόμενου Δεξιού, ο Βαγγέλης Αυλίτης. Ένας αρχετυπικός Χατζηαβάτης, ο "Ελληνάκος" που πουλάει από πατριωτισμό και λάδι μέχρι συμβουλές πως «θα κλέψεις τη Εφορία», ορμάει στη σκηνή φωνάζοντας «πολυχρονεμένε μου Πασά, ο θεός να μου κόβει μέρες και να σας δίνει χρόνια».

Πως ένα ακροδεξιό ανθρωπάκι, μια γραφική λαϊκιστική φιγούρα, κατόρθωσε μέσα σε λιγότερο από 4 χρόνια να γίνει ο εκπρόσωπος της mainstream Κηφισιώικης θρησκευτικής πολιτικής σκηνής;

Γιατί ο Αυλίτης συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία που η φούσκα της πλαστής όσο και πλαστικής ευημερίας πάλεψε να κρύψει κάποιες δεκαετίες.

Γιατί όταν έχεις κάποια φράγκα, το πρώτο που αγοράζεις είναι λούστρο. Απογαλακτίζεσαι από τα κοκορέτσια και το ρίχνεις στο προσούτο και τα πούρα.

Βάζεις στο πατάρι τις περικεφαλαίες και  το παρελθόν των τιμημένων δοσίλογων προγόνων σου και αγοράζεις φτηνιάρικο ευρωπαϊσμό. Αλλά ψευτολούστρο είναι αυτό. Μόλις η… υγρασίατης  κρίσης το ακουμπήσει, ξεφτίζει τόσο εύκολα όσο το διακοποδάνειο στη Μύκονο, που σου το πέρασε ένα  χέρι.

Ο Χατζηαβάτης είναι συστατικό της ελληνικής κουλτούρας. Δουλικός με τους ισχυρούς, δειλός και οσφυοκάμπτης, βολεμένος και ξεπουλημένος στον άρχοντα. Πονηρός, ανήσυχος, κόλακας των ισχυρών και μέσα σε όλες τις βρομοδουλειές. Ο κλασικός τύπος του βιοπαλαιστή αστού. Μεσίτης, τελάλης και ταχυδρόμος του Πασά. Ο Χατζηαβάτης υπάρχει γιατί λειτουργεί σαν ανεστραμμένο είδωλο του Καραγκιόζη.

Ο Βαγγέλης Αυλίτης απελευθέρωσε, με δόξα και τιμή, όλο το ακροδεξιό-θρησκευτικό κιτσαριό που η μεταπολιτευτική Δεξιά πάλεψε να κουτσοκρύψει σε ντουλάπες και λαϊκές ταβέρνες.

Από ντροπή.

Το υπερασπίστηκε, το ανέδειξε, το έκανε ορατό. Και ποθητό. Ξέσκισε τις νάιλον πορφύρες του μεσοαστού «ευρωπαίου» και τις αντικατέστησε με στολή ενωμοτάρχη της χωροφυλακής. Ένα κοστούμι που χρόνια λαχταρούσαν να ξαναφορέσουν οι Δεξιοί.

Ο Αυλίτης δεν απολογείται ποτέ όταν συλλαμβάνεται με τη γίδα στη πλάτη, αλλά λασπολογεί με στοιχεία που κάποτε θα παρουσιάσει, με το κατεξοχήν επιχείρημα του κουτσαβάκη «έλα μωρέ, όλοι μια κοτούλα, μια γίδα, ένα βουβάλι, δεν μπορεί και εσείς την κλέψατε».

Αμολάει απίθανες παπάντζες για τις  οποίες μόλις τον κράξουν, αποδίδει στη κακιά στιγμή και στο κακό του παρελθόν, που τώρα πλέον ωρίμασε και αποκηρύσσει. Δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να διαστρέψει, να ρουφιανέψει, να τσαλακωθεί, να χαρακτηρίσει «κοινή αλήθεια» την δική του πραγματικότητα. Δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να είναι σωστός, ορθολογιστής. Τι είπα, ορθολογιστής, ποιος ο Αυλίτης;

Όταν ανακατεύεσαι με τις κότες σε τρώνε τα πίτουρα. 

Δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό να επιδεικνύεται ως ρατσιστής, ομοφοβικός και ταυτόχρονα φιλελεύθερος. Ο Χατζηαβάτης του 21ου αιώνα σε μια δημοκρατία που έμαθε να λειτουργεί με όρους σικελικής μαφίας.

Δεν είναι ένα τυχαίο φαινόμενο ο Αυλίτης. Είναι το πρόσωπο της νέας Δεξιάς. Αυτής της δεξιοΔεξιάς. Τέρμα οι προβιές αρνιών που φορούσαν οι λύκοι. Τις πέταξαν παντού.

Αυτή είναι πλέον η θρησκευτική δεξιά που έρχεται να πάρει τη ρεβάνς για τα ψίχουλα της κοινωνικής δικαιοσύνης που πέταξαν τόσα χρόνια. Γιατί μάγκες, αυτό το μεροκάματο που βιώσαμε, αυτό το κοινωνικό κράτος που κουτσά στραβά κτίστηκε, αυτό το εργασιακό δικαίωμα που με αίμα κατακτήθηκε.

Ο νόμος, η τάξη, ο αυταρχισμός, ο ρατσισμός, η εργασιακή ζούγκλα, η ρεμούλα και η λαμογιά, ο πατριωτισμός του αρχαίου κλέους, ο εθνικισμός, είναι το νέο μας Μέλλον. Και ο Αυλίτης είναι ο χαρισματικός πλασιέ του.

Όταν ο Αυλίτης επιχειρεί δημοσίως, είναι ο εθνικόφρων που έκανε περιουσία στη Κατοχή, αλλά το νέο εμφυλιακό Κράτος, τον έχρισε πατριώτη απέναντι στη Ελλάδα που μάτωσε, που αντιστάθηκε.

Κάθε πολιτική παράταξη έχει τον αρλεκίνο της. Αλλά εδώ πρόκειται για κάτι πιο αβυσσαλέο.  Μια μαύρη τρύπα όπου μέσα της κρημνίζεται το πολιτικό κύρος της Κηφισιάς. Και πλέον δεν της περισσεύει πολύ για να το χαραμίζει. Kαιρός λοιπόν εκεί στη Μυρσίνης και Διονύσου να παραδεχτούν ότι δεν μεταβολίζεται επαρκώς ο άνθρωπος. Ότι είναι ένα κακό αντικείμενο που πρέπει να αποβληθεί  διότι μόνο τους εκθέτει. Ας τον μαζέψουν! Πριν ντυθεί κι αυτός Σάντσο Πάντσα, επιβεβαιώνοντας την εντύπωση ότι η παράταξη Θωμάκου διαθέτει στην ενδοχώρα της πλήρες πολιτικό τσίρκο. 

Όλα τα θλιβερά, εγκληματικά, ντροπιαστικά της νεότερης Κηφισιώτικης ιστορίας, ο Βαγγέλης Αυλίτης τα ξετυλίγει τα λιγδιασμένα χέρια του και τα ανεβάζει στο βάθρο. Ότι εμείς μισούμε και η Δεξιά το έκρυβε στη Μεταπολίτευση ως κάτι ποταπό, ο Αυλίτης ως αχταρμάς το απελευθερώνει. Αυτό ακριβώς είναι και το μεγάλο προσόν του.

Ο Βαγγέλης Αυλίτης είναι ο αχταρμάς που απελευθερώνει… 

Τελευταία τροποποίηση στιςΤρίτη, 06 Νοεμβρίου 2018 19:03

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.