ενημέρωση 5:15, 20 May, 2019

Εθισμός στο ευτελές

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Όσοι θα εμπιστευόσασταν τα παιδιά σας στον παιδεραστή Νίκο Γεωργιάδη,

μπορείτε να εμπιστευτείτε ξανά για Δήμαρχο στη Κηφισιά το Νίκο Χιωτάκη

Παλιά τον έλεγαν απλώς χειμώνα. Στις μέρες μας είναι "αιφνίδια πτώση της θερμοκρασίας", "ακραία καιρικά φαινόμενα", "άρωμα Σιβηρίας". Από φέτος μάλιστα τα κύματα ψύχους προσωποποιήθηκαν, απέκτησαν -χαριτωμένα πράγματι- ονόματα. Ο "Ραφαήλ", η "Σοφία", προσεχώς η "Αννούλα του Χιονιά" ή ο "Μπαρμπαγιάννης Κανατάς" σε περίπτωση έντονων βροχοπτώσεων.

Παλιά το αποκαλούσαν καλοκαίρι. Πριν από τα aircondition, οι άνθρωποι είχαν ως φυσικό κλιματισμό τον ιδρώτα τους. Το ρούχο κόλλαγε στο δέρμα, το στόμα στέγνωνε, έβαζαν το κεφάλι τους κάτω απ'τη βρύση, τσαλαβουτούσαν τα παιδιά στις αμπολές, στα σιντριβάνια στις πλατείες, μικροί-μεγάλοι έσπευδαν μετά το σχόλασμα στην πλησιέστερη ακρογιαλιά. Δεν το έκαναν πάντως σπουδαίο θέμα. Όποτε πλέον ο υδράργυρος αγγίξει τους τριανταπέντε βαθμούς, μόνο που δεν βαράνε οι σειρήνες. "Κύμα καύσωνα", "καμίνι η πόλη", "σαγανάκι η άσφαλτος"... Δεν είναι αυτό δελτίο καιρού - η Αποκάλυψις του Ιωάννου είναι!

Δεν αρνούμαι την κλιματική αλλαγή, δεν αμφισβητώ το φαινόμενο του θερμοκηπίου που απειλεί τον πλανήτη. Αναφέρομαι στη διεκτραγώδηση των γεγονότων -και των πλέον αναμενόμενων- από τα μέσα ενημέρωσης τα οποία εμπορεύονται τον τρόμο και τον πόνο. Από μεγάλο μέρος του κοινού που έχει εθιστεί στο να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα σαν ταινία φρίκης.

Κάθε σχεδόν θλιβερό περιστατικό -όσο μεμονωμένο και αν είναι- υπερπροβάλλεται. Επενδύεται με σπαρακτικές εικόνες και θρέφει την πιο διεστραμμένη μορφή ηδονοβλεψίας.

Σκοτώνεται κάποιος σε αυτοκινητιστικό; Κάμερες πολιορκούν το σπίτι του, ρεπόρτερ ανακρίνουν τούς συντετριμμένους συγγενείς του.

Αρρωσταίνει ή πεθαίνει, μπαίνει στο νοσοκομείο ή στο γηροκομείο ένας (ημι-) διάσημος; Λεφούσι σπεύδουν οι μοιρολογήστρες των τηλεοράσεων και των ιστότοπων. Και δώσ'του οι δακρύβρεχτες νεκρολογίες και δωσ'του οι πύρινες καταγγελίες - "η πολιτεία αδιαφόρησε για το είδωλο του ελαφρού μας τραγουδιού...", "κανείς δεν νοιάστηκε για τον θρυλικό σέντερ-φορ που είχε μεσουρανήσει στα γήπεδα τη δεκαετία του 1960..."

Σάμπως να μην αποτελεί φυσικό κανόνα, με ευάριθμες εξαιρέσεις, οι καλλιτέχνες και οι αθλητές -μακάρι και οι πολιτικοί-, όταν ολοκληρώνουν την καριέρα τους, να αποσύρονται από τη δημοσιότητα. Κάποτε να γερνούν και να φεύγουν από τη ζωή... Σάμπως να μην ισορροπούμε όλοι μας -εκ γενετής- "στο χείλος της μαύρης τρούπας του τάφου μας", καθώς το λέει ο μέγας ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος...

Οι μεταπράτες ωστόσο των έντονων καιρικών φαινομένων και των δραμάτων της διπλανής πόρτας δεν έχουν διαβάσει Εγγονόπουλο. Γνωρίζουν μετρημένες λέξεις, τις φτύνουν στο μικρόφωνο ή στο πληκτρολόγιο με στόμφο παλαιού ηθοποιού. Κάνουν κατάχρηση σε θαυμαστικά και αποσιωπητικά. Έχουν εξασκηθεί να σκοτεινιάζουν, ενίοτε και να βουρκώνουν, σε απευθείας σύνδεση.

Ο εθισμός τους στο βαρύγδουπο είναι τέτοιος ώστε αμφιβάλλεις αν μιλούν ποτέ τους σαν κανονικοί άνθρωποι. Μπορείς αντιθέτως να τους φανταστείς να μεταδίδουν και τις πιο ασήμαντες λεπτομέρειες της καθημερινότητάς σου με σφιγμένα δόντια, με ευτράπελη σοβαροφάνεια, με επικολυρικές σάλτσες.

Τρομαγμένος, θα τολμούσα να πω πανικόβλητος ο Νίκος Χιωτάκης. Έχουν έλθει τα μαντάτα, άσχημα έως απογοητευτικά, η πρώτη θέση έχει ήδη με βεβαιότητα χαθεί και κάνει απεγνωσμένες προσπάθειες για την δεύτερη θέση, είναι αβέβαιο, χλωμό όπως θα έλεγαν και πολλοί συντοπίτες μου. Οι καιροί πέρασαν που ο Νικολάκης χώμα έπιανε χρυσάφι, για εκείνον, γίνοταν. Ο Νκολάκης είναι με την πλάτη στο τοίχο. Δεν υπάρχει άλλη λύση, θα αναγκαστεί να το πιεί το ποτήριο ετούτο. Ολάκερη η Κηφισιά τον έχει άχτι, δεν του το συγχωρεί, την αμετροέπειά του, την αφ η υψηλού ματιά του. Είχε καβαλήσει και αυτός το γάιδαρο και νόμιζε ότι έχει πιάσει το Πάπα απ’ τα «ούμπαλα». Έχει ο καιρός γυρίσματα, αφού δεν κατάφερε να φύγει από την πόλη που το τίμησε όπως καμία άλλη γυρνάει ξανά και προκαλεί. Την τύχη του.

Με συνεργάτη του μιλούσα χθες και του το έχει ξεκαθαρίσει εξ αρχής, μην ξανακατέβεις στη Κηφισιά, θα χάσεις, ο κόσμος έχει μεγάλη αγανάκτηση. Του το είπα 5-6 μήνες τώρα και το λέω και σήμερα, ίσως χαθεί και η δεύτερη θέση. Και μετά…

Όπως ο Γ. Θωμάκος έτσι και το δικό του άψυχο σώμα θα το περιφέρουν και θα επιδεικνύουν ως λάφυρο. Αυτά σου επιφυλάσσει η ζωή.  

"Συναχωμένη ξύπνησε στις οκτώ και εικοσιπέντε η Μαρία Σαλματάκη-Κεφαλά. Ο σύζυγός της την είχε -άθελά του;- ξεσκεπάσει κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η ξεκούμπωτη εξάλλου πυζάμα της δημιουργεί εύλογες υποψίες για ανήσυχο ύπνο, κάτι οσμίζεται, όχι πάντως αυτό που επεδίωκε πως και πως, την επαναφορά της «στο παγκάρι» του Δήμου, για τις επόμενες αρπαχτές. Το ζευγάρι αρνήθηκε να προβεί σε δηλώσεις..."

"Δίχως να πιεί καφέ, αναχώρησε από το σπίτι της η γηραιά κυρία Άννα Κορογιαννάκη. Σε ερώτηση του συνεργάτη μας που τον συνάντησε σε φανάρι της Χαρ. Τρικούπη, απάντησε αινιγματικά "μου είχε τελειώσει". Αμέλησε η κοντά 90 αρα κα. Άννα να επισκεφθεί αυτούς που σήμερα τρέχει και παρακαλεί προς άγρα ψήφων και -για ανεξήγητους λόγους- απέφυγε να το αναφέρει; Αμείλικτα ερωτήματα..."

"Συντετριμένη η οικογένεια Κύρλου εκ Νέας Ερυθραίας Με υποδειγματική αξιοπρέπεια ο πατέρας της οικογένειας οδήγησε τον άτυχο Τουίτυ στην τελευταία του κατοικία μέσα σε ένα χαρτόκουτο από πάστες. "Ανησυχώ μήπως η απώλεια επηρεάσει τις επιδόσεις των γιών μου στο σχολείο!" αποκάλυψε. Το portal μας επικοινώνησε με ειδικό παιδοψυχολόγο, ο οποίος συμμερίστηκε τους φόβους του οικογενειάρχη και αναρωτήθηκε τι κάνει το Υπουργείο Παιδείας για τους μαθητές που θρηνούν τους φτερωτούς ή τους τετράποδους φίλους τους..."

"Λύθηκαν τα κορδόνια του γράφοντα ενώ διέσχιζε τη λεωφόρο Κηφισίας.

Απροσεξία ή μάτι;"

Τελευταία τροποποίηση στιςΠαρασκευή, 10 Μαΐου 2019 18:49

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.