ενημέρωση 4:18, 2 July, 2020

Φλερτάροντας τους άχρηστους - άσωτους υιούς

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Για το μεγάλο λάθος που κάνει η παρέα του Γ. Θωμάκου τώρα...

είσαι άραγε ιδιαίτερα απαθής για να χαμογελάς συγκαταβατικά ακούγοντας τον Γιώργο Θωμάκο να δηλώνει εκ γενετής και μέχρι τάφου αντικομμουνιστής; Τον Βαγγέλη Αυλίτη να εξαπολύει εμφυλιοπολεμικούς μύδρους ενώ μεσ’στο κεφάλι του -και μόνο- παιανίζουν εμβατήρια; Μαθαίνοντας ακόμα-ακόμα πως για το ψηφοδέλτιο Θωμάκου προαλείφεται ο έτερος Καπαδόκης;

Εμένα πάντως αυτό μού συμβαίνει. Σηκώνω αδιάφορα τους ώμους και τους προσπερνάω. Ξέρω ότι δεν απευθύνονται σε μένα. Καταλαβαίνω πως πλασάρουν ένα πολύ συγκεκριμένο προϊόν σε μια πολύ συγκεκριμένη πελατεία. Αναρωτιέμαι απλώς –και αμφιβάλλω σοβαρά- εάν το κοινό το οποίο έχουν επιλέξει τελικά θα τσιμπήσει…

Ενώ τον αριστερότερα του κέντρου πολιτικό χώρο τον διεκδικούσαν ανέκαθεν αρκετά κόμματα, την Δεξιά –φιλελεύθερη ή λαϊκή, συμφιλιωτική ή μνησίκακη- την μονοπωλούσε σχεδόν κατά την Μεταπολίτευση η Νέα Δημοκρατία. Μπορεί στις εκλογές του 1977 η «Εθνική Παράταξις» να άγγιξε το 7%, μέχρι το 1981 ωστόσο όλοι σχεδόν οι βασιλόφρονες είχαν επαναπατρισθεί στο κόμμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Έπρεπε να περάσουν είκοσι  γεμάτα χρόνια, για να κληρώσει στον Γιώργο Καρατζαφέρη ο λαχνός του ΛΑΟΣ. Ενός μορφώματος το οποίο ήταν ακροδεξιό με τον τρόπο του απόστρατου θείου που πολέμησε στον Γράμμο, διαβάζει ανελλιπώς την εφημερίδα «Εστία», ακούει και ζαχαρώνει την Κλειώ Δενάρδου και επιμένει να θεωρεί τον Διονύση Σαββόπουλο «γιεγιέ»… Δεν είχε, εν ολίγοις, το ΛΑΟΣ τίποτα το ριζοσπαστικό και άρα το απειλητικό.

Οι εκλογές 2019, στάθηκαν για την παράταξη Θωμάκου κόλαφος. Η «Μεγάλη Δεξιά» -όπως αυτοαποκαλούνταν - βρέθηκε στο ναδίρ της. Οι φήμες λένε πως εξυφαίνονταν ως και σενάρια ανατροπής του Γιώργου Θωμάκου.

Τα αποτελέσματα των επαναληπτικών, αποτέλεσαν τεράστια ανακούφιση: Η παράταξη Θωμάκου εκτινάχθηκε αν και δεύτερη στη πρώτη θέση Κατάφερε να απορροφήσει την πλειονότητα των ψηφοφόρων της. Ψηφίστηκε η παράταξη Θωμάκου ακόμα και από αρκετούς κεντροαριστερούς, οι οποίοι αντιμετώπιζαν τυχόν νίκη του Ν. Χιωτάκη ως την χειρότερη δυνατή εξέλιξη...

Κατάφερε, το σημαντικότερο, να παραμείνει στην εξουσία του Δήμου Κηφισιάς. Ενώ η παράταξη Χιωτάκη ακολούθησε υπό το βάρος των τόσων σκανδάλων την θλιβερή μοίρα της ΑΕΚ, η παράταξη Θωμάκου επεβίωσε στην Πρώτη Εθνική.

Ένα μεγάλο δίλημμα, δύο στρατηγικές επιλογές τέθηκαν τότε για την ηγεσία της:

Η πρώτη και πιο μεγαλεπίβολη ήταν να επιδιώξει η παράταξη Θωμάκου να εκφράσει ολόκληρο τον πολιτικό χώρο που οι φίλοι του αποκαλούν «σύγχρονο τόξο» και οι εχθροί του «όνειδος της αρπαχτής». Να καλλιεργήσει ένα πιο αστικά ανοιχτόμυαλο, πιο συναινετικό, πιο πολιτικά φιλελεύθερο προφίλ και να ρίξει γέφυρες στους επί δεκαετίες αντιπάλους της. Να ανοίξει την αγκαλιά της όχι μόνο στελέχη του Ν. Χιωτάκη αλλά και παραπέρα αρκετούς άλλους επιφανείς εκσυγχρονιστές. Κυρίως δε για την κρίσιμη εκείνη μάζα πολιτών που είχαν κατά καιρούς ακολουθήσει και τον Βασίλη Βάρσο αλλά και τον Νίκο Χιωτάκη. Να εκμεταλλευθεί τις αγκυλώσεις του Χιωτάκη, την προφανή αδυναμία του να προτείνει μια πειστική εναλλακτική. Και να πλασαριστεί ως η παράταξη της εξωστρέφειας, της καινοτομίας, της νέας –μη δημοδίαιτης- πραγματικότητας…

Η δεύτερη επιλογή για την παράταξη Θωμάκου ήταν να προσπαθήσει να μονοπωλήσει ξανά την «δεξιά πολυκατοικία». Να θεωρήσει άσωτους υιούς όσους τής έφυγαν προς τα δεξιά και σε εκείνους να στραφεί: Στους ψηφοφόρους που απέχουν συνειδητά. Ακόμα δε και της Χρυσής Αυγής.

Αυτό και έπραξε. Και έτσι ακούμε σήμερα κωμικοτραγικές κορώνες περί της αθεϊας Βάρσου και της ευσέβειας διαφόρων που δύσκολα επιβιώνουν μέσα στα στενά δρομάκια των Αλωνίων, των οποίων οι θεόπνευστες εντολές θα αποκαταστήσουν τις αδικίες εις βάρος των ενστόλων.  Και έτσι θα βλέπουμε προφανώς αύριο -σε προεκλογικά σποτ- γαλανόλευκες να κυματίζουν, τρούλους εκκλησιών να γυαλίζουν στον ήλιο, αν όχι και βυζαντινούς αετούς…

Βάζοντας κάτω χαρτί και μολύβι, οι εισηγητές της παραπάνω πολιτικής έχουν δίκιο. Εάν καταφέρουν να θέλξουν ο κ Αυλίτης, (και δεν τολμώ να φανταστώ ποιος άλλος) τους μισούς ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, η παράταξη Θωμάκου θα πετύχει απόσταση ασφαλείας από τον επόμενο ηγέτη Κ. Τσιλιγκίρη πρώτο τη τάξη της παράταξης Χιωτάκη. Θα διασφαλίσει την πρωτιά της. Λογικά δε η αποκάλυψη των δραστηριοτήτων των Χρυσαυγιτών και η οπερετική κατάσταση που επικρατεί εδώ και καιρό στις διάφορες παρατάξεις ένθεν και ένθεν ευνοεί την αποσυσπείρωσή τους. Τι κι αν κάμποσων πολιτών η κρίση θόλωσε λόγω του Αυλίτη και δελεάστηκαν μιά δυό φορές από ανερμάτιστες ρητορίες κι από κηρύγματα μίσους; Η παράταξη Θωμάκου είναι εδώ – τους υποδέχεται σαν μεγαλόθυμη μητέρα.

Νοιώθουν ωστόσο έτσι οι ψηφοφόροι του γλάρου και του «εγέρθητω»; Ή αποτελεί για αυτούς οριστικά πλέον και τελεσίδικα η παράταξη Θωμάκου την Δημοτική έκφραση ενός «σάπιου κατεστημένου; Τη παράταξη που τους πρόδωσε προσχωρώντας στα σκάνδαλα και τις νέες αρπαχτές;

Προσωπική μου αίσθηση είναι η παράταξη απέλθει οριστικά στο ορατό μέλλον, οι πληγές που άνοιξε η ηθική και πολιτισμική χρεοκοπία της πόλης θα αργήσουν πολύ να επουλωθούν. Όσοι κατά συνέπεια πουλάνε αντισυστημικότητα –επαναστατικής ή εθνικιστικής απόχρωσης- θα διατηρήσουν το κοινό τους. Παίζοντας η παράταξη Θωμάκου το χαρτί της παλιάς –καλής- περιόδου Χιωτάκη, περισσότερους έχει να χάσει από τον μεσαίο χώρο παρά να κερδίσει από τους πρώην παραδοσιακούς μα ήδη από τους κοψοχέρηδες ψηφοφόρους της.

Μένει να αποδειχθεί στις κάλπες. Το βέβαιο είναι πως δεν αξίζει να οργιζόμαστε –πόσω δε μάλλον να απαντάμε- στους εθνικόφρονες ντελάληδες. Μια δουλειά κάνουν κι εκείνοι, έναν ρόλο παίζουν. Με την αισθητική που του ταιριάζει.-

Τελευταία τροποποίηση στιςΠαρασκευή, 19 Ιουνίου 2020 19:38

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.