ενημέρωση 4:34, 23 April, 2019

Γιώργο Θωμάκο - “η κατάρα είναι γαϊδάρα και γυρνάει στον αφέντη της”.

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

οι βάτραχοι και ο σκορπιός

Ο μύθος είναι παμπάλαιος, αγνώστου πατρότητος, συγγενεύει με το "Γεωργός και Έχιδνα" του Αισώπου. Τον θύμισε στο διεθνές κοινό ο Όρσον Γουέλς όταν τον διηγήθηκε αριστουργηματικά στην ταινία του "Ο κύριος Αρκάντιν".

Ο σκορπιός, που δεν ξέρει κολύμπι, παρακαλεί τον βάτραχο να τον περάσει στην απέναντι όχθη του ποταμού. "Θα με τσιμπήσεις!" λέει ο βάτραχος. "Σιγά μη σε τσιμπήσω. Αν σε τσιμπήσω, θα πνιγώ!" απαντάει ο σκορπιός. Δεν είχαν φτάσει στη μέση της κοίτης, όταν ο βάτραχος ένοιωθε στο πετσί του το θανατηφόρο κέντρισμα. "Πεθαίνουμε τώρα και οι δύο..." πρόφτασε να αναφωνήσει. "Τι κατάλαβες σκορπιέ;" "Τίποτα δεν κατάλαβα. Απλώς αυτή είναι η φύση μου."

Η Κηφισιά πήρε την σκούπα. Άρχισε το σκούπισμα.

Ας ξεσκουριάσω λίγο την μνήμη μας, κάνω μια προσπάθεια να θυμηθώ ορισμένα γεγονότα. Όταν βγήκε Δήμαρχος ο Βασίλης Βάρσος μεταξύ των άλλων είχε και στις αγκάλες του τον Γ. Θωμάκο. νέος τότε κατάλαβε την έβδομη ή ένατη θέση στο ψηφοδέλτιο. Όμως ο Βασίλης Βάρσος τον έχρησε Πρόεδρο του Δ.Σ, τον αναβάθμισε σε πολύ καλύτερο, από ότι πραγματικά του άξιζε.

Ο Γ. Θωμάκος ως φουσκωμένος διάνος δεν πατούσε στο πεζοδρόμιο, πετούσε στα σύννεφα. Η πρώτη του δουλειά ως πρόεδρος αλλά και δικηγόρος «με το κιλό» έκανε ένσταση σε άλλο υποψήφιο, Δικηγόρος και αυτός, γιατί τον περνούσε κατά μια ψήφο. Η ιστορία του ανδρός ξεκινάει κάπως έτσι. Χαμηλά.

Σαν μεθοδικός όμως παίχτης άρχισε σιγά σιγά να χτίζει το όνομα του και τις προσωπικές δουλειές με το δεδομένο του όποιους πόντους, πολλές γνωριμίες για ιδιωτικές δουλειές και παράλληλα έφτιαχνε το «ταμείο», μόνιμα ίντριγκες και διαβουλεύσεις πίσω από κλειστές πόρτες. Έγινε αμέσως αντιληπτός από τον Δήμαρχο Β. Βάρσο και τον αντικατέστησε κακείν κακώς.

Τα 4 χρόνια κύλισαν ο Β. Βάρσος αντικαταστάθηκε από τον επίσης δεξί του χέρι Ν. Χιωτάκη. Ο Γ. Θωμάκος ότι και να έκανε καλύτερη θέση από την έκτη έβδομη δεν πήρε ποτέ, οι Κηφισιώτες τον είχαν πάρει χαμπάρι. Όμως πάντα είχε την νομική υπηρεσία υπό την σκέπη του και τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος. Τόσο μυαλό είχε και ο Ν. Χιωτάκης, αλλά το είχε πάρει η κάτω βόλτα, η μεγάλη ζωή, από τις πλαστικές παντόφλες και τα αλώνια βρέθηκε στα σαλόνια. Στο διάστημα των 8 χρόνων είχε οργιάσει από θαμμένες, καταχωνιασμένες υποθέσεις, «όσες δεν είχαν περάσει από το γραφείο του Θωμάκου ή Χασάπη» και άλλες που έκλειναν πάντα υπέρ του ενδιαφερόμενου τάχιστα. Ένα μυστήριο διεξαγόταν στα άδυτα Θωμάκου.

Για να θυμηθούμε τον μύθο, ο σκορπιός καβάλησε τον βάτραχο για να περάσει τον αφρισμένο ποταμό. Τιθάσσευσε ωστόσο τη φύση του. Δεν τον κέντρισε. Βγήκε απλώς στην αντίπερα όχθη και τον άφησε αμανάτι.

Ήλθε η εποχή που όλοι, μα όλοι οι Κηφισιώτες έχουν εξοργιστεί με τη φυσιογνωμία Χιωτάκη, τα ψέματα, οι αρπαχτές, το βόλεμα, η διασπάθιση του Δημοτικού χρήματος έχει γίνει ο κανόνας. Τότε συνεπικουρούμενος από την απέχθεια στο όνομα Χιωτάκη βάζει υποψηφιότητα. Και γίνετε το θαύμα. Ο Γ. Θωμάκος παίρνει το Δήμο. Κοντινοί συνεργάτες πρώτης γραμμής σχολίαζαν ότι πέρασε ένας μήνας για συνειδητοποιήσει το μέγεθος του «θαύματος» μάλιστα λένε είχε πάει και είχε κλειστεί επι δεκαήμερο στο άγιο όρος και τον πνευματικό του Όσιο Εφραίμ.

Τα μούτρα με τα μούτρα.

Δεν επρόκειτο για δική του έμπνευση. Η συγκυρία ήταν προφανώς για τον Γ. Θωμάκο απίθανα ευνοϊκή. Αρκεί να κατάφερνε να την αξιοποιήσει.

Διάβαζα τη φυλλάδα του Γρηγοράκου αργά το βράδυ χτες και έπλεκαν μόνοι τους το εγκώμιο της Αντικειμενικότητας. Μιλάμε για τρελή κωμωδία.
Θλιβερά πρόσωπα των καιρών, δραματικές φιγούρες της αναξιοπρέπειας.

Κλείστηκαν στην γυάλα και δεν ακούν τις φωνές , τα γέλια των ανθρώπων , οι καημένοι ‘χασαν τα μάτια τους και τ’ αυτιά τους.
Αυτοστραβώθηκαν. Οιδίποδες. Μαρίες Αντουανέτες.

Να απολυθούν οι διαφωνούντες με την κατάντια Θωμάκου, να πέσουν στη πυρά;
Ποιος να σας πιστέψει;
Όλες οι τοπικές φυλλάδες γράφουν εκεί, σε αυτόν που δίνει τα περισσότερα.
Παίρναν αναβολικά οι δημοσιογράφοι.
Και τώρα συνεχίζουν το ίδιο ανελέητο γελοίο τροπάριο.
Πεθάνατε μαζί με το σύστημα που υπηρετήσατε.

Με μια διαφορά. Το κλειδί του κοινού ταμείου, του Δήμου τα έχει ένας, ο Γ. Θωμάκος. Έχουν να βγουν πολύ σύντομα πολλά στοιχεία για τα 5 χρόνια ελεεινής παρουσίας του στο τιμόνι της πόλης.

Ο σκορπιός, με άλλα λόγια, απευθύνθηκε ξανά στα βατράχια και τα εκβίασε να τον κουβαλήσουν αδιαμαρτύρητα.

Δεν αναφέρομαι στους καιροσκόπους και στους γυρολόγους, οι οποίοι ξερογλείφονται στην προοπτική να τους διορίσει ο Γ. Θωμάκος ή ο Ν. Χιωτάκης σε κάποια θεσούλα. Να τους εντάξει σαν άλλους Τσούλους, Καλούς ή Κουρμαδιάδες στο "πατριωτικό-θρησκευτικό μέτωπο" που αγωνιά να συγκροτήσει...

Ο σκορπιός θα διασχίσει και πάλι τα ύδατα στην πλάτη, με την ψήφο, των όπου φυσά ο άνεμος. Θα βγει στεγνός στην απέναντι όχθη και θα ολοκληρώσει την Δημαρχιακή θητεία του επαιρόμενος ότι συνέδεσε το όνομά του με μια "Κηφισιώτικη επιτυχία".

Οι βάτραχοι, όσο κι αν το φαντασιώνονται, δεν θα μεταμορφωθούν σε πρίγκιπες. Θα βουλιάξουν στον πάτο. Της λάσπης του ποταμιού. Και της κάλπης.

Its pay day giorgos

Γ. Θωμάκο, -“η κατάρα είναι γαϊδάρα και γυρνάει στον αφέντη της”.-

 

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS