ενημέρωση 4:50, 22 July, 2019

ο Γερμανός Χανς Ρούντολφ Γκερστενμάγιερ - δωρίζει «θησαυρό» στο Πράντο

Ο Χανς Ρούντολφ Γκερστενμάγιερ προσέφερε στο μουσείο της Μαδρίτης έντεκα πίνακες από τη συλλογή που απέκτησε βγάζοντας λεφτά ως επιχειρηματίας στην Ισπανία

Ευγενική και σημαντική στον συμβολισμό της χειρονομία από έναν φιλότεχνο και όχι άφιλο και αγνώμονα Γερμανό. Ο Χανς Ρούντολφ Γκερστενμάγιερ πήγε στην Ισπανία το 1962, νέος μηχανικός, για να ξεκινήσει εμπορικές επιχειρήσεις, όταν στην πατρίδα του μετανάστευε ο μισός ευρωπαϊκός μεσογειακός πληθυσμός για να ζήσει δουλεύοντας στις φάμπρικες, δημιουργώντας με τον ιδρώτα του το μεταπολεμικό «γερμανικό θαύμα».

Σταθμοί στην αντίστροφη πορεία του μέσα στο εργασιακό σύμπαν εκείνων των ημερών υπήρξαν η Βαρκελώνη πρώτα και κατόπιν η Μαδρίτη. Ο Χανς «πιάστηκε» γρήγορα, αφού αντιπροσώπευσε τα φορτηγά MAN, και δύο χρόνια μετά την άφιξή του ίδρυσε το δικό του «μαγαζί» ανταλλακτικών για γερμανικά αυτοκίνητα, με την επωνυμία «Rudolf Gerstenmaier».

Η εταιρεία του καζάντισε, μάλιστα έγινε και ανώνυμη, με υποκαταστήματα και πλήθος υπαλλήλων. Τότε ο Χανς έγινε συλλέκτης έργων τέχνης.

Ο δωρητής Ρούντολφ Γκερστενμάγιερ στο τμήμα συντήρησης του Πράντο

Σήμερα το «ευχαριστώ» του προς τη «φιλόξενη Ισπανία» το έκανε πράξη δωρίζοντας έντεκα πίνακες από τη συλλογή που απέκτησε βγάζοντας λεφτά ως επιχειρηματίας στην Ισπανία.

Πρόκειται κυρίως για έργα του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού, ισπανών καλλιτεχνών.

Αγκουστίν ντε Ριάντσο, έργο του 1890-1900, λάδι – ένας από τους δωρηθέντες πίνακες, μεγάλης αξίας για τους Ισπανούς

Ετσι ο Χανς ανταπέδωσε τον ιδρώτα των ισπανών (αλλά και των ελλήνων και των ιταλών και των πορτογάλων) εργατών οι οποίοι έφτιαχναν στη Γερμανία τα ανταλλακτικά που αυτός πουλούσε στην Ισπανία.

«Η Ισπανία μου έδωσε τα πάντα. Για μένα είναι καθήκον και τιμή να μπορέσω να σας δώσω αυτό το δώρο» είπε ο καλοκάγαθος, ως φαίνεται, Χανς.

Πηγή: Protagon

Σάρον Στόουν - «Με ξέχασαν όπως την πριγκίπισσα Νταϊάνα»

Η διάσημη ηθοποιός λέει ότι χρειάστηκαν επτά χρόνια για να ανακάμψει από την εγκεφαλική αιμορραγία που τη χτύπησε το 2001, μία δύσκολη περίοδο κατά την οποία το Χόλιγουντ της φέρθηκε με «βάναυση αγένεια»

Η Σάρον Στόουν κατηγόρησε το Χόλιγουντ ότι την «κακομεταχειρίστηκε άγρια» ενώ εκείνη προσπαθούσε να ανακάμψει από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη το 2001. Η διάσημη αμερικανίδα ηθοποιός έκανε τα σχόλια στο περιοδικό Variety σε εκδήλωση για ευαισθητοποίηση της Πρωτοβουλίας για την Υγεία του Εγκεφάλου των Γυναικών στο Λος Άντζελες, αφού εξήγησε ότι είχε πάθει ένα «τρομερό εγκεφαλικό επεισόδιο … μια εγκεφαλική αιμορραγία εννέα ημερών».

«Οι άνθρωποι με αντιμετώπιζαν με τρόπο που ήταν άγρια ​​αγενής … Από άλλες γυναίκες στη δική μου δουλειά μέχρι την δικαστή που χειρίστηκε την υπόθεση (του διαζυγίου) μου, δεν νομίζω ότι καταλαβαίνει κανείς πόσο επικίνδυνο είναι ένα εγκεφαλικό επεισόδιο για τις γυναίκες και τι χρειάζεται για να ανακάμψεις, μου πήρε περίπου επτά χρόνια».

Σάρον Στόουν και Μάικλ Ντάγκλας στο «Βασικό Ενστικτο»

Την εποχή της ασθένειάς της, η Στόουν ήταν σε διαδικασία διαζυγίου με τον σύζυγό της, δημοσιογράφο Φιλ Μπρονστάιν, ενώ επίσης προσπαθούσε να κρατήσει την καριέρα της σε υψηλό επίπεδο. Προσέθεσε: «Από το να προσπαθώ να κρατήσω την επιμέλεια του γιου μου μέχρι απλά να λειτουργήσω – για να μπορέσω να δουλέψω … έπρεπε να ξαναβάλω υποθήκη στο σπίτι μου.

Έχασα όλα όσα είχα. Έχασα τη θέση μου στη δουλειά μου. Ήμουν η πιο καυτή σταρ του κινηματογράφου, το ξέρετε;» Η φήμη της είχε εκτιναχθεί μια δεκαετία νωρίτερα, και η Σάρον Στόουν αναδείχτηκε σε σύμβολο του σεξ χάρη στην ερμηνεία της στο ερωτικό θρίλερ «Βασικό Ενστικτο», του Πολ Βερχόφεν, στο οποίο πρωταγωνιστούσε πλάι στον Μάικλ Ντάγκλας. Και αργότερα, το 1995,  βραβεύτηκε με το Όσκαρ καλύτερης ηθοποιού για την ταινία «Καζίνο» του Μάρτιν Σκορτσέζε στην οποία πρωταγωνιστούσε μαζί με τον Ρόμπερτ ντε Νίρο.

Ωστόσο, το 1999 προτάθηκε για το «Χρυσό Βατόμουρο», βραβείο Χειρότερου Α’ Γυναικείου Ρόλου για τον ρόλο της Γκλόρια στο ομότιτλο ριμέικ της πολυβραβευμένης κλασικής περιπέτειας του Τζον Κασαβέτη που γύρισε ο Σίντνεϊ Λιούμετ.

Η Σάρον Στόουν και ο Ρόμπερτ ντε Νίρο στο «Καζίνο»

Η Στόουν, γράφει ο Guardian, δήλωσε ότι την «έσωσε» ένα συμβόλαιο με τον οίκο Dior το 2005, αισθάνθηκε όμως ότι η εμπειρία της ήταν παρόμοια με εκείνη της πριγκίπισσας Νταϊάνα.

«Ημασταν τόσο διάσημες, εκείνη πέθανε και εγώ έπαθα ένα εγκεφαλικό επεισόδιο. Και ξεχαστήκαμε». Παρόλα αυτά μετά τη σοβαρή περιπέτεια της υγείας της, η σταρ επέστρεψε με έναν μεγάλο ρόλο στη μικρή οθόνη. Η δεύτερη ευκαιρία τής δόθηκε από τον Στίβεν Σόντερμπεργκ και τη μίνι σειρά «Mosaic» (στο ΗΒΟ και το Novacinema 4ΗD), στην οποία ερμηνεύει μια συγγραφέα παιδικών παραμυθιών που βρίσκεται δολοφονημένη και με flash back αναζητείται ο ένοχος ανάμεσα στους πολλούς εραστές της.

Πρόσφατα εξάλλου ανακοινώθηκε ότι θα έχει έναν από τους κεντρικούς ρόλους στη νέα σειρά του Netflix με τίτλο «Ratched», βασισμένη στο μυθιστόρημα του Κεν Κέσεϊ «Στη Φωλιά του Κούκου».

Στην ομότιτλη ταινία αριστούργημα του Μίλος Φόρμαν του 1975, τον ρόλο της νοσοκόμας Ρατσντ είχε ερμηνεύσει η Λουίζ Φλέτσερ ενώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα τηλεοπτική σειρά ο σκηνοθέτης (και δημιουργός του «American Horror Story») Ράϊαν Μέρφι έδωσε στην βρετανίδα Σάρα Κάθριν Πόλσον.

Γρηγόριος Δημητριάδης - Το έπος των nepos

Ξέρετε από πού προέρχεται η λατινική λέξη νεποτισμός, που σημαίνει ανάδειξη συγγενών σε κρατικά αξιώματα με κριτήρια που μόνο αξιοκρατικά δεν είναι; 

Από τη λατινική λέξη nepos (γενική nepotis), που σημαίνει όχι γιος, κόρη, αδερφός, αλλά εγγονός. Και ανεψιός. Διότι, ως φαίνεται, οι Λατίνοι μια σοφία την είχαν. Καλά, σου λέει, τον αδερφό, την αδερφή, τον γιο, την κόρη. Αλλά τον ανεψιό; Αυτό είναι σύμπτωμα άξιο κατηγοριοποίησης, παρατήρησης και επίκρισης. Σύμπτωμα. Oπως καλή ώρα ο Γρηγόριος Δημητριάδης. Ανεψιός του Κυριάκου. Γιος της αδελφής του Κυριάκου. Εγγονός του Κώστα Μητσοτάκη. Ανεψιός της Ντόρας. Ξάδελφος του Μπακογιάννη. Και κουνιάδος της Κοσιώνη. Αν τα λέμε σωστά και δεν μπερδευτήκαμε με τόσο συγγενολόι.

Ο Γρηγόριος λοιπόν ως σύμπτωμα χαρακτηρίζει το Mητσοτακέικο. Νεποτισμός, μητσοτακισμός, όπως θέλετε πείτε το. Τους δικούς μας ανθρώπους δεν τους αφήνουμε να χαθούν, έλεγε παλιότερα η Ντόρα. Ουκ ολίγα βαφτιστήρια, κομματάρχες, πιστολέρο, σόγια, ζουν υπό τη σκέπη της Φαμίλιας. Τον ανεψιό θα άφηναν να χαθεί στα ερέβη της Energa; Επειδή σύστησε μερικές offshore για τον Φλώρο, βοήθησε τον Φλώρο, έγινε συνεταίρος με τον Φλώρο, βάδισε στους δρόμους της αριστείας και της επιχειρηματικότητας με τον Φλώρο; Απαγε της βλασφημίας. Μεταπήδησε εγκαίρως ο Γρηγόριος στο υπουργικό γραφείο του θείου όταν άρχισαν τα όργανα για τον Φλώρο. Και όχι μόνο μεταπήδησε αλλά ο θείος φρόντισε να καταργήσει για τον nepos του το ασυμβίβαστο με ειδική υπουργική απόφαση. Οχι παίζουμε.

Είναι κι ένα σύμπτωμα ακραίου πολιτικού κυνισμού βέβαια το παλικάρι. Διότι ο Κυριάκος δεν είχε πρόβλημα να υπηρετήσει το σύμπτωμα καταπατώντας όσα έλεγε περί απαγόρευσης συμμετοχής συγγενών σε κρατικές θέσεις. Aρχοντα στο Μαξίμου τον έστεψε τον ανεψιό και δεν ντράπηκαν ούτε ο ένας ούτε ο άλλος. Αφήστε που, εκτός από σύμπτωμα, μας έπεσε βαριά και η σύμπτωση. Aμα τη αναλήψει των καθηκόντων του nepos αποφυλακίστηκε με μια μνημειώδη δικαστική απόφαση ο Φλώρος. Για την οποία μέχρι κι ο Κούγιας έφριξε και ανέβηκε στα κεραμίδια. Αλλά ο μητσοτακισμός εκεί: Για την αποφυλάκιση του Φλώρου φταίει ο νέος ποινικός κώδικας του ΣΥΡΙΖΑ. Κούρευε λαγούς και άρμεγε χελώνες, εν ολίγοις.

Σύμπτωμα, σύμπτωση, nepos ή ό,τι άλλο επιθυμείτε, αλλά ο ανεψιός είναι το αυτί και το μάτι του θείου στο Μαξίμου αυτήν τη στιγμή. Τα πάνθ’ ορά στην έρμη χώρα. Κι αυτό μας έριξε σε άλλη μια σύμπτωση. Ή σύμπτωμα βαριάς ασθένειας. Ούτε μάτι εδάκρυσε ούτε καρδιά εράγισε από τα ΜΜΕ εκείνα που τους προηγούμενους τους θρηνούσαν κι έσκουζαν αν κανένας θείος από τη Μακρόνησο διοριζόταν στο μουσείο της Εθνικής Αντίστασης. Οπότε καλό είναι να το πάρουμε απόφαση. Ζούμε το έπος nepos. Και της σιωπής…

Πηγή: documento

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Τούμπα σε όλα από την κυβέρνηση ΑΕ

Μέσα σε μόλις δεκατρείς ημέρες διακυβέρνησης ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε απτά δείγματα γραφής τού τι εστί λαϊκισμός της… αριστείας, τι εστί πρόγραμμα δομημένο σε μια εικονική εσωκομματική πραγματικότητα.

 Και είναι εντυπωσιακό πόσο γρήγορα και πόσο εκκωφαντικά κατέρρευσε το τριπλό προεκλογικό δόγμα της Νέας Δημοκρατίας περί «ξεπουλήματος της Μακεδονίας και της πατρίδας», περί «αλήθειας στον λαό, χωρίς υποσχέσεις που δεν μπορούν να τηρηθούν» και περί «της αναμμένης μπουλντόζας της ανάπτυξης» που θα… ζωγραφίσει την επένδυση στο Ελληνικό –και όχι μόνο– ανοίγοντας με ένα… ξόρκι δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Ενα προεκλογικό δόγμα που μέσα σε χρόνο ντε τε ξεγυμνώθηκε αποκαλύπτοντας ότι οι… σαν έτοιμοι από καιρό είχαν επενδύσει αποκλειστικά σε μια επικοινωνιακή πολιτική και έναν πολιτικό λόγο ωδή στα κατώτερα λαϊκίστικα ένστικτα προκειμένου τελικά να ικανοποιηθούν τα ανώτερα λαϊκίστικα ένστικτα των εκπροσώπων τής «για πρώτη φορά κυβέρνησης ΑΕ».

Τα λάβαρα των μακεδονομάχων μπήκαν στη ναφθαλίνη και οι ελαφρώς μεταχειρισμένες στολές τους προς πώληση. Οι στοχευμένες υποσχέσεις περί μείωσης της φορολογίας και ενίσχυσης της μεσαίας τάξης –που (υποτίθεται ότι) καταστράφηκε μέσα στα τέσσερα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ– μπήκαν στον πάγο μαζί με το προεκλογικό μπακαλοτέφτερο, ενώ τα λάστιχα της μπουλντόζας ξεφούσκωσαν.

Και κάπως έτσι το πρώτο δείγμα γραφής της κυβέρνησης ΝΔ ήταν τα στοχευμένα μέτρα για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων και η «επέλαση» στις δημόσιες δομές με στόχο την εγκαθίδρυση ενός νέου, σκληρού και απολύτως ελεγχόμενου κομματικού κρατικού μηχανισμού.

Και κάπως έτσι ο αυτοδύναμος Μητσοτάκης κατάφερε μέσα σε λίγα 24ωρα να προκαλέσει από αμηχανία έως οργή ακόμη και στη βάση και σε στελέχη της παράταξής του.

Χωρίς περικεφαλαία

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνειδητά επένδυσε στον πατριωτικό λαϊκισμό και έθρεψε τον διχασμό. Εμφανίστηκε ως πολιτικός αμνήμων και άλλαξε άρδην τη σαφώς διατυπωμένη θέση της Νέας Δημοκρατίας –και όταν ήταν κυβέρνηση αλλά και όταν ήταν αντιπολίτευση– για το μακεδονικό που, όπως πιστοποιείται από επίσημα έγγραφα, έφτανε μέχρι το σημείο της παράδοσης του ονόματος χωρίς γεωγραφικό προσδιορισμό, χωρίς συνταγματικές αλλαγές στη γείτονα και εννοείται όχι erga omnes. Χαρακτήρισε προδοτική τη συμφωνία των Πρεσπών, έγινε «αιμοδότης» διχαστικών συγκεντρώσεων και βίαιων επιθέσεων δίνοντας διαπιστευτήρια πατριδοκαπηλίας. Την ίδια στιγμή στις επαφές του στο εξωτερικό διατύπωνε την ακριβώς αντίθετη θέση χωρίς ενδοιασμό, κλείνοντας το μάτι στους συνομιλητές του στην Ευρώπη και διαβεβαιώνοντάς τους ότι στην Ελλάδα είναι απλώς… Κυριακή εκλογών.

Και μέσα σε λίγα 24ωρα, ως πρωθυπουργός και ως λαϊκιστής από παντεσπάνι, έδωσε σήμα στους υπουργούς του, τον Εθνικής Αμύνης Νίκο Παναγιωτόπουλο και τον αναπληρωτή Εξωτερικών Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, να δηλώσουν επισήμως πίστη στην «καλή» συμφωνία των Πρεσπών που εάν εφαρμοστεί κατά γράμμα θα οδηγήσει τις δύο χώρες αλλά και συνολικά τα Βαλκάνια σε καλύτερες μέρες. Τόσο ξεκάθαρα, τόσο ωμά.

Στον πάγο οι ελαφρύνσεις

Ο δεύτερος τομέας στον οποίο επένδυσε προεκλογικά με αρκετή δόση λαϊκισμού η ΝΔ ήταν οι φορολογικές ελαφρύνσεις για την ανακούφιση της μεσαίας τάξης και την προώθηση των επενδύσεων. Σε όλους τους τόνους κατά την προεκλογική περίοδο διατεινόταν ότι το πρώτο νομοσχέδιο θα έχει να κάνει με τη μείωση των φορολογικών συντελεστών, τη μείωση του ΦΠΑ και του ΕΝΦΙΑ και άλλες φορολογικές ρυθμίσεις/ελαφρύνσεις.

Μέσα σε λίγα 24ωρα, όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είδε την πραγματικότητα και τις εξαγγελίες να αποδεικνύονται φρούδες.

Η επίσκεψη των θεσμών έδωσε το πρώτο σήμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι αν και ο Κλάους Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του ESM, και άλλα στελέχη των θεσμών επρόκειτο να επισκεφτούν την Ελλάδα μόνο για το συνέδριο του «Economist» και στη συνέχεια θα έφευγαν, τελικά μετά τις συναντήσεις με τον πρωθυπουργό και τον Αλέξη Τσίπρα αποχώρησε μόνο ο επικεφαλής του ESM. Παρέμειναν στην Ελλάδα για συζητήσεις με το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης ο Νικόλα Τζαμαρόλι και ο Ντέκλαν Κοστέλο ως εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενώ έφτασαν και στελέχη από την Κομισιόν και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Η επίσκεψη του επικεφαλής του ESM δεν ήταν βέβαια εθιμοτυπική. Ο κ. Ρέγκλινγκ έδωσε σαφείς οδηγίες στον Κυρ. Μητσοτάκη. Και συγκεκριμένα του επισήμανε ότι καλό είναι να μειώνονται οι φορολογικοί συντελεστές, όμως αυτό σημαίνει και λιγότερα έσοδα τα οποία θα πρέπει να εξασφαλιστούν από αλλού. Μάλιστα αναφέρθηκε συγκεκριμένα στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης –άρα μείωση του αφορολόγητου– αφού στην Ελλάδα ο αριθμός πολιτών που πληρώνουν φόρο εισοδήματος είναι σχετικά μικρός σε σχέση με όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Με απλά λόγια, μείωση των φορολογικών συντελεστών χωρίς μείωση του αφορολόγητου δεν μπορεί να υπάρξει.

Το μήνυμα του επικεφαλής του ESM και των άλλων στελεχών των θεσμών μεταφέρθηκε στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Το αποτέλεσμα ήταν όλες οι εξαγγελίες να μείνουν στα χαρτιά. Ετσι:

-Για το 2021 μεταφέρονται οι μειώσεις των συντελεστών του ΦΠΑ από το 24% στο 22% και από το 13% στο 11%.

-Οι λεονταρισμοί περί μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων αρχίζουν να φαντάζουν γραφικοί. Από την έκθεση της Eurostat τον Μάρτιο του 2021 θα μπορέσει να διαφανεί εάν υπάρχει αυτή η δυνατότητα η οποία είναι συνδεδεμένη με την εξωπραγματική αντίληψη του πρωθυπουργού ότι το 2020 η ανάπτυξη μπορεί να κινηθεί πάνω από 3,5%!

Η προσγείωση στην πραγματικότητα οδήγησε, σύμφωνα με πληροφορίες, και σε ένταση μεταξύ του Κυρ. Μητσοτάκη και του οικονομικού επιτελείου, αφού ο πρωθυπουργός τούς πιέζει για νομοσχέδιο με δήθεν φοροελαφρύνσεις. Οι μεγαλόσχημες εξαγγελίες άρχισαν να περιορίζονται και τώρα έβαλαν στο τραπέζι τον ΕΝΦΙΑ. Σύμφωνα με το μέτρο που είχε πάρει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, εγκρίθηκε από τους δανειστές και μπήκε στον προϋπολογισμό του 2019, για φέτος προβλέπεται μεσοσταθμική μείωση της τάξης του 10%. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα πρέπει τώρα να παρουσιάσει ένα σχέδιο που να μπορεί να υποστηρίξει ότι είναι σύμφωνο με τις προεκλογικές εξαγγελίες της οι οποίες μιλούσαν για μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30%.

Μπορεί οι υποσχέσεις για φοροελαφρύνσεις να μη βγαίνουν, όμως η κυβέρνηση Μητσοτάκη φάνηκε συνεπέστατη με τις εξαγγελίες της καταργώντας επί της ουσίας το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ) και το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ). Με πρόσχημα την αναβάθμιση των υπηρεσιών, η ειδική γραμματεία του ΣΔΟΕ καταργείται και οι αρμοδιότητες, οι θέσεις, το προσωπικό και οι εποπτευόμενοι φορείς μεταφέρονται στη νέα Γενική Γραμματεία Φορολογικής Πολιτικής και Δημόσιας Περιουσίας, ο τρόπος λειτουργίας της οποίας είναι άγνωστος. Η επιλογή να καταργηθεί αμέσως μια υπηρεσία πρώτης γραμμής χωρίς κανείς να γνωρίζει πώς θα λειτουργεί στο μέλλον ήταν ένα μήνυμα, επισημαίνουν άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, για το πώς θα πολιτευθεί απέναντι στο οικονομικό έγκλημα. Η κατάργηση του ΣΕΠΕ μέσα πάλι από θολές διαβεβαιώσεις περί αναβάθμισης είναι και αυτό ένα μήνυμα με συγκεκριμένους αποδέκτες. Ποιος ξεχνά άλλωστε τα προεκλογικά παράπονα που είχε κάνει επιχειρηματίας από τον χώρο της εστίασης προς τον Κυρ. Μητσοτάκη και τις προεκλογικές διαβεβαιώσεις που είχε λάβει ότι αυτά τα πράγματα –οι έλεγχοι δηλαδή– δεν είναι ωραία.

Κλάταραν οι μπουλντόζες της ανάπτυξης

Ως δείγμα άκρατου λαϊκισμού θα μείνει στην προεκλογική ιστορία του τόπου και η εξαγγελία για το Ελληνικό, όπου σε μια εβδομάδα θα έμπαιναν οι μπουλντόζες της ανάπτυξης. Μετά την τοποθέτηση του υφυπουργού της Lamda Development, μετά τις συναντήσεις του υπουργού Ανάπτυξης με τα στελέχη της εταιρείας, οι μπουλντόζες κλάταραν και άρχισαν οι δηλώσεις περί «σύνθετου τεχνικού σχεδίου που απαιτεί τεχνική επάρκεια και επιστημονική πληρότητα». Οι αντιπολιτευτικές κορόνες περί καθυστέρησης της επένδυσης λόγω ιδεοληψίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ φαντάζουν, πλέον, ακόμη και για τα στελέχη της ΝΔ γραφικές και αμιγώς προεκλογικές, αφού τώρα συνειδητοποιούν ότι οι υπουργοί οι οποίοι ανέλαβαν τον συντονισμό της εν λόγω επένδυσης μόλις που άρχισαν να αντιλαμβάνονται την πολυπλοκότητά της.

Εταιρική διακυβέρνηση

Η «για πρώτη φορά κυβέρνηση ΑΕ» είναι επίσης δείγμα γραφής –και μάλιστα ακραίο– του λαϊκισμού της ΝΔ και των διατυπώσεων περί αριστείας και κανονικότητας. Η διάρθρωση της κυβερνητικής δομής αλλά και τα στελέχη που τη συγκροτούν επιλέχτηκαν με τη λογική να κάνουν πράξη συγκεκριμένες πολιτικές και δεσμεύσεις που έχουν ευθέως αναφορά σε συγκεκριμένα συμφέροντα και συγκεκριμένες κατευθύνσεις σε βασικούς τομείς όπως η ανάπτυξη και οι εργασιακές σχέσεις. Ο σφιχτός εναγκαλισμός και η αντίληψη περί εταιρικής διακυβέρνησης αποτυπώνονται με κυνικό τρόπο στο σύστημα ελέγχου των υπουργών της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που θα πρέπει να λογοδοτούν και άρα να αξιολογούνται και να βαθμολογούνται από άτομα εκτός πολιτικής που στελεχώνουν το πρωθυπουργικό γραφείο και που δεν έχουν καμιά επαφή με την κοινωνία ούτε βέβαια ως μη αιρετοί θα βρεθούν ποτέ υπόλογοι απέναντι στους ψηφοφόρους. Η συνεχής αναφορά του πρωθυπουργού ότι τόσο τα νέα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ όσο και οι πολυάριθμοι τεχνοκράτες που στελεχώνουν την κυβέρνησή του αντανακλούν ευρύ φάσμα επαγγελματικών ομάδων είναι ακόμη μια υπογράμμιση της επιλογής για… πολιτική κλαδικών αντιλήψεων.

Την ίδια ώρα που οι αδέσμευτοι τεχνοκράτες θα επιτηρούν τους υπουργούς και υφυπουργούς, τα υπουργεία στελεχώθηκαν με γενικούς και ειδικούς γραμματείς από τον στενό κομματικό πυρήνα και απλώς έγινε μια ιδιότυπη ποσόστωση προκειμένου να ικανοποιηθούν κατά το δυνατόν καραμανλικοί, σαμαρικοί, ντορικοί, ακόμη και οι του υιού, μπακογιαννικοί, και κάποιοι αποτυχόντες νεοδημοκράτες πολιτευτές. 

Πηγή; documento