ενημέρωση 12:41, 15 October, 2018

Οταν ο Μάρκες συνάντησε τον Λεό Ματίς

Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες (1927-2014) δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ο βραβευμένος με Νόμπελ Κολομβιανός συγγραφέας, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του μαγικού ρεαλισμού, ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς όχι μόνο της ισπανόφωνης αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο Λεονέτ Ματίς Εσπινόζα (1917-1998) υπήρξε από τους σπουδαιότερους φωτογράφους και καρικατουρίστες της Κολομβίας, με διεθνή αναγνώριση, με συνεργασίες με το «Life», το «Reader's Digest», ενώ το 1949 τον όνομά του φιγουράριζε ανάμεσα στους δέκα καλύτερους φωτογράφους του κόσμου.

Και οι δυο τους γεννήθηκαν στην Αρακατάκα -με διαφορά μίας δεκαετίας-, αγαπούσαν όχι μόνο τον τόπο τους, αλλά και τη μουσική «βαγενάτο», τους συνέδεε μια μακρόχρονη φιλία μέχρι που τους χώρισε ο θάνατος. Να όμως που μια έκθεση, «Ματίς-Γκάμπο. Οι χρονικογράφοι του Μακόντο», η οποία εγκαινιάστηκε χθες στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς και περιλαμβάνει 40 χαρακτηριστικές εικόνες του Λεό Ματίς και ταιριαστά αποσπάσματα από το βιβλίο «Εκατό χρόνια μοναξιά» του Μάρκες, τους ενώνει.

Η Ωραία Ρεμέδιος
Η Ωραία Ρεμέδιος «… πήγαιναν στην εκκλησία μόνο και μόνο για να δουν, έστω και για μια στιγμή, το πρόσωπο της Ωραίας Ρεμέδιος, που η θρυλική ομορφιά της συζητιόταν ανησυχητικά έντονα σ’ όλη την περιοχή των βάλτων.» |  

«Τον θυμάμαι ως έναν από τους μεγάλους συγχωριανούς μου, γιατί είμαστε κι οι δυο από το Αρακατάκα» έχει γράψει ο Μάρκες για τον Ματίς. «Είναι γνωστός ως μεγάλος φωτογράφος, κυρίως γιατί ασχολήθηκε με τη φωτογραφία σε μια εποχή που δεν ήταν της μόδας. Υπήρξαμε πολύ καλοί φίλοι. Τον γνώριζα εξ ονόματος και βεβαίως από το έργο του, αλλά τον συνάντησα προσωπικά στο Καράκας, μετά την επιστροφή μου από την Ευρώπη».

Στο Μουσείο Μπενάκη φιλοξενείται μια μικρή αλλά σπάνια και πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση στο πλαίσιο του 10ου Φεστιβάλ ΛΕΑ (Λογοτεχνία εν Αθήναις), που αναμφίβολα μας κάνει να συμπεράνουμε πως το μυθιστορηματικό χωριό Μακόντο του Μάρκες, ο τόπος και η ζωή εκεί, υπήρξαν μια χειροπιαστή πραγματικότητα, ήταν η ίδια η γενέτειρά του Αρακατάκα. Στιγμές σαν να «ζωντανεύει» από το χαρτί ο θρύλος της οικογένειας Μπουενδίας.

Οι εικόνες του Λεό Ματίς, όλες ασπρόμαυρες, από τα μέσα της δεκαετίας του '40 στην Αρακατάκα, σε συνδυασμό με τα αποσπάσματα από το βιβλίο «Εκατό χρόνια μοναξιά» πλέκουν τη μυθοπλασία και την απέραντη φαντασία του Μάρκες με τον ρεαλισμό του φωτογραφικού φακού...

  

Ενας νεαρός ρίχνει τα δίχτυα, σαν ένας πελώριος ιστός αράχνης που υψώνεται στον ουρανό πριν βυθιστεί στα νερά: «Το παιδί απολάμβανε την ιστορία ενός ψαρά, που δανείστηκε απ' τον γείτονά του ένα βαρίδι για το δίχτυ του και το ψάρι που του 'δωσε ύστερα για πληρωμή είχε ένα διαμάντι στην κοιλιά του» διαβάζουμε κάτω από τη φωτογραφία στο απόσπασμα από τα «Εκατό χρόνια μοναξιά», σε μετάφραση από τα ισπανικά της Κλαίτης Σωτηριάδου.

Ταπεινά ξύλινα σπίτια στις γειτονιές και παράγκες στην παραλία. Ξυπόλυτα παιδιά στις φυτείες, γυμνά να σκαρφαλώνουν πάνω στα δέντρα, μέσα στο ποτάμι. Ενα όμορφο κορίτσι ξεπλέκει τα μακριά μαλλιά της κι ένα άλλο έχει «τυλίξει» στο κεφάλι της τσαμπιά μπανάνες. Ενας άντρας φιλάει τις λάσπες στο χωράφι του, που το κατέστρεψε η νεροποντή: «Ο ουρανός κομματιαζόταν με κάτι καταστροφικές καταιγίδες κι ο βοριάς έστελνε κάτι τυφώνες που άρπαζαν στέγες και έριχναν τοίχους και ξερίζωσαν και τα τελευταία βλαστάρια στις μπανανοφυτείες».

Στιγμές με παρέες και μουσικά όργανα: «Από τότε που Αουρελιάνο είχε αναλάβει το σπίτι, αυτά τα ξεφαντώματα ήταν συνηθισμένο πράγμα, ακόμα κι όταν δεν υπήρχε λόγος σοβαρός, όπως η γέννηση ενός πάπα». Τσιγγάνες και ακροβάτες τσίρκου, άντρες που κρατάνε με περηφάνια μικρούς πετεινούς και απίθανες κοκορομαχίες: «Προτού φύγει ο Χοσέ Αρκάδιο Μπουενδία έθαψε το δόρυ στη μεσαυλή κι έκοψε το λαιμό, τον έναν μετά τον άλλο, των θαυμάσιων κοκοριών του, ελπίζοντας πως μ' αυτό τον τρόπο θα αναπαυόταν ο Προυδένσιο Αγκιλάρ».

Μια παλιά ατμομηχανή κι ένα μεγάλο πλοίο: «Οταν ξύπνησαν ο ήλιος ήταν πιο ψηλά -έμειναν ξεροί από το θέαμα που αντίκρισαν. Μπροστά τους, τριγυρισμένη από φτέρες και φοινικιές, λευκή και σκονισμένη μες στο σιωπηλό πρωινό φως, βρισκόταν μια τεράστια ισπανική γαλέρα».

Τις φωτογραφίες και τα αποσπάσματα από το μυθιστόρημα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες επέλεξε η κόρη τού Λεό Ματίς, η οποία διευθύνει και το Ιδρυμα Leo Matis στο Μεξικό εκπληρώνοντας έτσι την επιθυμία του πατέρα της.

Info: Η εκθεση θα διαρκέσει από τις 14 Ιουνίου ώς τις 29 Ιουλίου. Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138, τηλ. 210-3453111. Πληροφορίες για το Φεστιβάλ ΛΕΑ: www.lea-festival.com

Πηγή: efsyn

Τελευταία τροποποίηση στιςΤετάρτη, 13 Ιουνίου 2018 11:11

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.