Η Αλάσκα κινδυνεύει να μείνει χωρίς βενζίνη

Η πολιτεία της Αλάσκας στις ΗΠΑ αντιμετωπίζει αυξανόμενες δυσκολίες στον ενεργειακό τομέα τα τελευταία χρόνια. Η κατάσταση περιπλέκεται από το γεγονός ότι τα αποθέματα φυσικού αερίου στο Cook Inlet εξαντλούνται ραγδαία, γεγονός που απειλεί άμεσα τη σταθερότητα του ενεργειακού εφοδιασμού της μεγαλύτερης πόλης της περιοχής, του Άνκορατζ.

Για δεκαετίες, ο πόρος αυτός αποτελούσε βασικό αγαθό για θέρμανση, παραγωγή ενέργειας, ακόμη και εξαγωγές εκτός ΗΠΑ. Ωστόσο, η ισορροπία έχει μετατοπιστεί: Η παραγωγή μειώνεται και η επενδυτική δραστηριότητα στον τομέα έχει επιβραδυνθεί σημαντικά, σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times.

Στα μέσα του 20ού αιώνα, η Αλάσκα θεωρούνταν το ενεργειακό απόθεμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου που ανακαλύφθηκαν στη βόρεια πλαγιά και στο Cook Inlet επέτρεψαν όχι μόνο την κάλυψη των εγχώριων αναγκών της περιοχής, αλλά και τη δημιουργία εξαγωγικών προμηθειών.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η τοπική οικονομία βασιζόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου σε υδρογονάνθρακες: το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο έγιναν βασικές πηγές εσόδων του προϋπολογισμού και θέσεων εργασίας.

Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες, τα κοιτάσματα έχουν αρχίσει να δείχνουν σημάδια εξάντλησης. Στο Cook Inlet, από όπου προερχόταν μεγάλο μέρος του φυσικού αερίου για το νότιο τμήμα της πολιτείας, η παραγωγή μειώνεται και τα νέα επενδυτικά έργα στην περιοχή είναι ουσιαστικά ανύπαρκτα.

Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι το πρόβλημα της έλλειψης φυσικού αερίου στην Αλάσκα συζητείται εδώ και περισσότερα από 15 χρόνια. Ωστόσο, δεν έχει βρεθεί μια αποτελεσματική και μακροπρόθεσμη λύση. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο λόγος για αυτό είναι ένας συνδυασμός γεωλογικών, οικονομικών και πολιτικών παραγόντων.

Αφενός, η ανάπτυξη νέων κοιτασμάτων απαιτεί σημαντικές κεφαλαιακές επενδύσεις και πολλές μεγάλες εταιρείες εγκαταλείπουν την περιοχή λόγω του υψηλού κόστους και των δύσκολων κλιματικών συνθηκών.

Από την άλλη πλευρά, ορισμένα έργα αντιμετωπίζουν διαμαρτυρίες από περιβαλλοντικές οργανώσεις, καθώς η ανάπτυξη των αρκτικών και παράκτιων εδαφών συνδέεται με κινδύνους για τη φύση.

Αυτό που είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο για το ενεργειακό σύστημα της Αλάσκας είναι ότι το φυσικό αέριο αποτελεί βασική πηγή όχι μόνο θερμότητας αλλά και ηλεκτρικής ενέργειας. Στο σκληρό κλίμα, η εξάρτηση του πληθυσμού από ένα σταθερό ενεργειακό εφοδιασμό είναι εξαιρετικά υψηλή.

Εάν διαταραχθεί ο εφοδιασμός με φυσικό αέριο, αυτό θα οδηγήσει όχι μόνο σε αύξηση των τιμολογίων, αλλά και σε κοινωνικοοικονομικές συνέπειες.

Οι εταιρείες κοινής ωφέλειας προειδοποιούν ήδη ότι από το 2028 περίπου, η περιοχή πιθανότατα θα αναγκαστεί να αγοράζει φυσικό αέριο από χώρες εκτός της πολιτείας, κάτι που αναπόφευκτα θα αυξήσει το κόστος θέρμανσης και ηλεκτρικής ενέργειας κατά 10 έως 40%.

Η κατάσταση επιδεινώνεται από το γεγονός ότι, παρά την παρουσία σημαντικών πετρελαϊκών πόρων στο βόρειο τμήμα του κράτους, η εξόρυξη και η μεταφορά τους στις νότιες περιοχές παραμένει τεχνικά και οικονομικά δύσκολη.

Το φυσικό αέριο Cook Inlet είχε ένα μοναδικό τοπικό σύστημα εφοδιασμού, με την παραγωγή να βρίσκεται κοντά στους καταναλωτές και να μεταφέρεται απευθείας στο Άνκορατζ. Η αλλαγή του ενεργειακού εφοδιασμού της περιοχής σε εισαγόμενα καύσιμα θα απαιτούσε την ανοικοδόμηση ολόκληρης της υποδομής και θα μπορούσε να καταστήσει την οικονομία της πολιτείας πιο ευάλωτη.

Οι αρχές των ΗΠΑ εξέτασαν την πιθανότητα εντατικοποίησης της παραγωγής σε νέες περιοχές. Έτσι, η κυβέρνηση Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε την πρόθεσή της να επαναλάβει μεγάλα έργα για την ανάπτυξη της Αρκτικής υφαλοκρηπίδας και να επεκτείνει τις εξαγωγές ενέργειας στην Ασία.

Τέτοιες πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να μετριάσουν εν μέρει τις εντάσεις στην εγχώρια αγορά, αλλά στην πράξη έχουν αντιμετωπίσει νομικούς περιορισμούς, αντίσταση από περιβαλλοντολόγους και μεταβαλλόμενες προτεραιότητες στην ενεργειακή πολιτική της χώρας.

Αυτή τη στιγμή συζητούνται αρκετές επιλογές για την υπέρβαση της κρίσης. Μεταξύ αυτών είναι η ανάπτυξη νέων έργων φυσικού αερίου στο βόρειο τμήμα της πολιτείας, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής του κόλπου Prudhoe, όπου συγκεντρώνονται τα μεγαλύτερα πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ωστόσο, η παράδοση καυσίμων στις νότιες περιοχές θα απαιτήσει μεγάλης κλίμακας επενδύσεις στην κατασκευή αγωγών και εγκαταστάσεων επεξεργασίας.

Ένας άλλος τρόπος είναι η επιτάχυνση της εισαγωγής ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως η αιολική και η υδροηλεκτρική ενέργεια. Ωστόσο, το μερίδιό τους εξακολουθεί να είναι ασήμαντο και δεν μπορεί να αντικαταστήσει το παραδοσιακό αέριο στη θέρμανση. Μια άλλη επιλογή που εξετάζεται είναι η κατασκευή τερματικών σταθμών για την παραλαβή υγροποιημένου φυσικού αερίου, η οποία θα επιτρέψει την εισαγωγή του από άλλες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών ή από τη διεθνή αγορά.

Η ενεργειακή ασφάλεια της Αλάσκας απειλείται από έναν συνδυασμό γεωλογικών περιορισμών, έλλειψης επενδύσεων και αργής λήψης στρατηγικών αποφάσεων.

Παρά την πλούσια βάση πόρων της, η περιοχή αντιμετωπίζει την πραγματική προοπτική να γίνει εξαρτημένη από εξωτερικές προμήθειες, κάτι που θα αλλάξει σημαντικά το οικονομικό της μοντέλο. Τα επόμενα χρόνια, η επιλογή μεταξύ της ανάπτυξης δικών της παραγωγικών έργων και της εξάρτησης από τις εισαγωγές θα είναι ο καθοριστικός παράγοντας για το μέλλον του ενεργειακού τομέα της Αλάσκας.

Πηγή: Pravda