Τα ψέματα που λέει η Αμερική στον εαυτό της για τη Μέση Ανατολή

Οποιαδήποτε μέρα κατά τη διάρκεια του μακρού πολέμου στη Γάζα, ένας αξιωματούχος της κυβέρνησης Μπάιντεν θα μπορούσε να ισχυριστεί οποιοδήποτε από τα ακόλουθα: μια κατάπαυση του πυρός ήταν προ των πυλών, οι Ηνωμένες Πολιτείες εργάζονταν ακούραστα για να την επιτύχουν, νοιάζονταν εξίσου για τους Ισραηλινούς και τους Παλαιστίνιους, μια ιστορική συμφωνία εξομάλυνσης μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ισραήλ ήταν κοντά και όλα αυτά ήταν συνδεδεμένα με μια μη αναστρέψιμη πορεία προς την παλαιστινιακή κρατική υπόσταση.

Καμία από αυτές τις δηλώσεις δεν είχε έστω και την παραμικρή ομοιότητα με την αλήθεια. Οι συζητήσεις για κατάπαυση του πυρός συνεχίστηκαν και, όταν απέδωσαν άτακτα καρπούς, οι προκύπτουσες συνεννοήσεις γρήγορα κατέρρευσαν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απέφυγαν να κάνουν το ένα πράγμα - να θέσουν όρους ή να σταματήσουν τη στρατιωτική βοήθεια προς το Ισραήλ που εμπόδισε την κατάπαυση των πυρών - που θα μπορούσε να το είχε κάνει να συμβεί. Η λήψη αυτού του βήματος ήταν επίσης το μόνο πράγμα που θα μπορούσε να είχε καταδείξει, πέρα ​​από τις κοινοτοπίες, τη δέσμευση των ΗΠΑ να προστατεύσουν τις ζωές τόσο των Ισραηλινών όσο και των Παλαιστινίων. Η Σαουδική Αραβία επαναλάμβανε συνεχώς ότι η ομαλοποίηση με το Ισραήλ εξαρτιόταν από την πρόοδο προς ένα παλαιστινιακό κράτος και η ισραηλινή κυβέρνηση απέκλειε σταθερά μια τέτοια πρόοδο. Όσο περισσότερο περνούσε ο καιρός, τόσο περισσότερες αμερικανικές δηλώσεις αποκαλύφθηκαν ως κενά λόγια, συναντήθηκαν με δυσπιστία ή αδιαφορία. Αυτό δεν τις εμπόδισε να γίνουν. Πίστευαν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής των ΗΠΑ αυτά που έλεγαν; Αν όχι, γιατί συνέχιζαν να τα λένε; Και αν το έκαναν, πώς μπορούσαν να αγνοήσουν τόσα πολλά αντίθετα στοιχεία που τους κοίταζαν κατάματα;

Τα ψεύδη χρησίμευσαν ως κάλυψη για μια πολιτική που επέτρεψε τις άγριες επιθέσεις του Ισραήλ στη Γάζα και χαιρέτισε την πιο μέτρια, φευγαλέα βελτίωση της κατάστασης στον παλαιστινιακό θύλακα ως προϊόν του αμερικανικού ανθρωπισμού και αποφασιστικότητας. Η βαρβαρότητα του Ισραήλ επιδεινώθηκε υπό την κυβέρνηση Τραμπ , αλλά αυτά τα προηγούμενα ψεύδη είχαν ανοίξει τον δρόμο. Συνέβαλαν στην ομαλοποίηση των αδιάκριτων δολοφονιών του Ισραήλ, στη στόχευση νοσοκομείων, σχολείων και τζαμιών, στη χρήση της πρόσβασης σε τρόφιμα ως όπλο πολέμου και στη συνεχιζόμενη εξάρτησή του από αμερικανικά όπλα. Έθεσαν το έδαφος και δεν υπήρχε γυρισμός.

Η απάτη δεν ήταν καινούργια. Οι ρίζες της χρονολογούνται πολύ πριν από τον πόλεμο στη Γάζα και εκτείνονται πολύ πέρα ​​από την ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση. Έγινε συνήθεια. Για δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες έκρυβαν τη στάση τους απέναντι στη σύγκρουση, παριστάνοντας τον μεσολαβητή ενώ ήταν εντελώς κομματικοί. Έκρυβαν όταν βοήθησαν στη δημιουργία μιας «ειρηνευτικής διαδικασίας» που έκανε πολύ περισσότερα για να διαιωνίσει και να εδραιώσει το status quo παρά να το ανατρέψει. Έκρυβαν όταν παρουσίαζαν την ευρύτερη πολιτική τους στη Μέση Ανατολή ως προώθηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έκρυβαν όταν ισχυρίζονταν ότι είχαν επιτυχία, ακόμη και όταν οι προσπάθειές τους απέφεραν αλλεπάλληλες καταστροφές.