Η εποχή της βαρβαρότητας

ν δεν το έχουμε καταλάβει, θα το καταλάβουμε σύντομα. Η οικονομία αλλάζει δόγμα σε παγκόσμιο επίπεδο. Στρατιωτικοποιείται. Κι αυτό δεν φαίνεται μόνο από το δόγμα Τραμπ που υποχρεώνει τις χώρες του ΝΑΤΟ να δαπανούν περισσότερα σε στρατιωτικές δαπάνες για τη συμμαχία ώστε να απελευθερωθούν πόροι για τις ΗΠΑ. Φαίνεται και από τους προσανατολισμούς πόρων στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ακριβώς με αυτό το ζήτημα ασχολείται σήμερα το βασικό θέμα της «Εφ.Συν.». Με το γεγονός ότι η Ε.Ε., στο όνομα του δήθεν ρωσικού κινδύνου, αυξάνει τους πόρους για στρατιωτικές δαπάνες, ανακατευθύνοντας σημαντικό μέρος των χρημάτων που μέχρι τώρα πήγαιναν σε κοινωνικούς και παραγωγικούς σκοπούς. Σε αυτό το πλαίσιο, για παράδειγμα, αναξιοποίητοι -δηλαδή μη απορροφημένοι- πόροι από το ΕΣΠΑ 2021-2027 δεν χάνονται, αλλά μπορούν να απορροφηθούν αρκεί να διατεθούν για τη στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης.

Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά σημαίνει μια νέα λιτότητα, μάλλον πιο σκληρή από τις προηγούμενες αφού θα μειωθούν δραστικά τα κοινωνικά και παραγωγικά κονδύλια. Ταυτόχρονα δε, θα θησαυρίσουν οι πολυεθνικές της πολεμικής βιομηχανίας.

Πρόκειται για παραλογισμό. Αλλά έτσι πάντα συνέβαινε όταν ο καπιταλισμός βρισκόταν σε κρίση όπου η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου -δηλαδή η δημιουργία παραγωγικών δυνάμεων πέρα από το όριο που μπορούσε να διαχειριστεί το σύστημα- δεν είχε άλλη διέξοδο διαχείρισης από την καταστροφή. Σε τέτοιες συνθήκες ανθούσε η πολεμική βιομηχανία. Τα κράτη έμπαιναν σε έναν τρελό χορό εξοπλισμών και στο τέλος η μόνη διέξοδος ήταν ο πόλεμος.

Μπορεί σήμερα να γίνει πόλεμος; Θα ήταν η απόλυτη καταστροφή αν ήταν παγκόσμιος, καθώς σε μια τέτοια περίπτωση μόνο πυρηνικός θα μπορούσε να είναι. Εν τούτοις μπορούν να γίνονται πολλοί περιφερειακοί πόλεμοι με τη συμμετοχή μικρότερων ή μεγαλύτερων κρατών ώστε η καταστροφή να έρχεται σταδιακά. Ποτέ όμως δεν θα είναι αρκετή αν μια ομάδα ισχυρών κρατών δεν εκμηδενίσει κάποια άλλη παρόμοια ομάδα.

Κατά συνέπεια έχουμε μπει στον φαύλο κύκλο ενός ακήρυχτου πολέμου και μιας ατέρμονης στρατιωτικοποίησης των οικονομιών η οποία απειλεί το ανθρώπινο γένος και τον ανθρώπινο πολιτισμό. Την ίδια τη ζωή στον πλανήτη. Η μόνη διέξοδος είναι η αντίδραση των λαών. Αλλά ποτέ στην Ιστορία οι λαοί δεν ήταν τόσο ανοργάνωτοι και τόσο απορυθμισμένοι, ουσιαστικά διαλυμένοι. Μακάρι αυτό να αντιστραφεί καθώς έχουμε εισέλθει στο στάδιο της απόλυτης βαρβαρότητας.

Πηγή: εφσυν