Τα ρήγματα της Δεξιάς

Οι υπεύθυνοι εθιμοτυπίας της Περιφέρειας Αττικής που ρύθμιζαν το τελετουργικό στην κηδεία του Γιάννη Βαρβιτσιώτη απόρησαν, και το σχολίαζαν αργότερα, με την απροθυμία του Νικήτα Κακλαμάνη να ακολουθήσει το πρωτόκολλο. Ο Πρόεδρος της Βουλής δεν είναι θεσμικός εικονοκλάστης, η ανυπακοή του όσες φορές εκδηλώνεται δημόσια είναι προσεκτικά μελετημένη. Γι’ αυτό δεν απόρησαν μόνο οι υπεύθυνοι της εθιμοτυπίας, αλλά και στελέχη της ΝΔ που κάτι τέτοιες παρεκκλίσεις αλατοπιπερώνουν την καθημερινότητά τους. «Τι συμβαίνει με τον Νικήτα;» αναρωτήθηκαν όταν είδαν ότι μετά την εξόδιο ακολουθία απέφυγε να σταθεί δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και έμεινε παράμερα.

Ορισμένοι έκαναν τη σύνδεση με την αποχώρησή του από το Προεδρικό Μέγαρο στη δεξίωση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας όταν πάλι οι υπεύθυνοι της εθιμοτυπίας τον αναζητούσαν για να τον οδηγήσουν στον καναπέ για την καθιερωμένη συζήτηση των πολιτικών αρχηγών.

Ο κ. Κακλαμάνης, όμως, αν θελήσει να εξαφανιστεί θα εξαφανιστεί και δεν έχει σημασία τι θα επικαλεστεί αργότερα, όπως π.χ. ότι του κακοφάνηκε που δεν τον ειδοποίησαν από την προηγούμενη ημέρα ότι η δεξίωση θα γινόταν, λόγω κακοκαιρίας, στο εσωτερικό του Μεγάρου και η συνάντηση των αρχηγών στο σαλόνι του πρώτου ορόφου.

Η χορογραφία των διαφοροποιήσεων είναι τόσο μελετημένη ώστε από τον κύκλο του Μεγάρου Μαξίμου δεν έχει ακουστεί κιχ. Αλλά και ο Κακλαμάνης όταν αντιλήφθηκε ότι γίνεται σούσουρο, φρόντισε να ποστάρει στο Facebook μια φωτογραφία του δίπλα στο πρωθυπουργικό ζεύγος εντός της εκκλησίας του Α΄ Νεκροταφείου, στην οποία αποχαιρέτησαν τον παλαίμαχο πολιτικό της παράταξης.

Στο εσωτερικό της ΝΔ αποτελεί κοινό μυστικό ότι ο παλαιότερος βουλευτής της Α΄ Αθήνας επιθυμεί την πρώτη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Πολλοί το θεωρούν δίκαιο επειδή το βλέπουν άκομψο να κυνηγάει σταυρούς στις λαϊκές ο Πρόεδρος της Βουλής.

Το βέβαιο είναι ότι αποφεύγει να ξεκαθαρίσει τα πράγματα και η εκκρεμότητα έχει τις συνέπειές της. Που σημαίνει ότι μια ρωγμή στον σοβά μπορεί να φτάσει να γκρεμίσει τον τοίχο επειδή στην άλλη πλευρά του βρίσκεται ο Αντώνης Σαμαράς.

Ο πρώην πρωθυπουργός έχει επιλέξει την τακτική της εξάντλησης του αντιπάλου του. Αφήνει να σέρνονται οι φήμες για την ίδρυση κόμματος, χωρίς να το προαναγγέλλει ο ίδιος, και παρακολουθεί το πρωθυπουργικό επιτελείο να βράζει στο ζουμί του.

Οι επιθέσεις που οργάνωσε το Μέγαρο Μαξίμου εναντίον του έφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο. Αντί να τον αποδυναμώσουν τον μετέτρεψαν σε υποδοχέα της δυσαρέσκειας για την κυβέρνηση, και αυτό έχει μετρηθεί ποσοτικά από το επιτελείο του κ. Μητσοτάκη.

Το κόμμα Σαμαρά είναι ένας αστάθμητος παράγοντας στην πορεία προς τις κάλπες, την ώρα που οι επικεφαλής άλλων κομμάτων που ξεγελάστηκαν και βγήκαν πρόωρα στο ξέφωτο τα βλέπουν είτε να ξεφουσκώνουν είτε να μένουν στάσιμα.

Οσο ανεβαίνουν οι μετοχές του Σαμαρά τόσο μεγαλώνει και η διαπραγματευτική δύναμη του Κακλαμάνη, ο οποίος εμφανίζεται ως υπερασπιστής της παράταξης. «Οπως το εννοώ εγώ» πρόσθεσε σε πρόσφατη συνέντευξή του ως δεξιοτέχνης της αμφισημίας. Γιατί θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ισχυρό ανάχωμα στις διαρροές ψήφων προς τα δεξιά της ΝΔ. Θα μπορούσε και να αφήσει τα ρυάκια να κυλούν ανεμπόδιστα προς κάθε κατεύθυνση. Ποιος θα του ζητούσε τον λόγο;

Σε αυτή την περίπτωση, όμως, θα ενίσχυε το αντι-μητσοτακικό μέτωπο, το οποίο αποτελείται από συμμαχικές δυνάμεις και από ετερόκλητα στοιχεία, που δεν συμφέρει τον Πρωθυπουργό να ενοποιηθούν. Γι’ αυτό ο Μητσοτάκης επιχειρεί να προσφέρει εναλλακτικό μενού στη δεξιά πανίδα, μέσω Αδωνη Γεωργιάδη, Μάκη Βορίδη, Θάνου Πλεύρη, Κώστα Κυρανάκη, και άλλων, μεσαίων στελεχών – εκεί που πονάει η ΝΔ, δηλαδή.

Το χάσμα, ωστόσο, είναι αγεφύρωτο. Και αν ο Σαμαράς τραβάει πάνω του τη δημοσιότητα, ο Κώστας Καραμανλής είναι, για όσους γνωρίζουν, ακόμα πιο άτεγκτος. Η καραμανλική πτέρυγα αντιμετωπίζει ως προπατορικό λάθος την απόφαση του Κωνσταντίνου Καραμανλή να ανοίξει την πόρτα στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και να βάλει συνδικαιούχο στην ιδιοκτησία της ΝΔ μια οικογένεια που όχι μόνο δεν ήταν ιδρυτική, αλλά, ως προερχόμενη από άλλη παράταξη, πάλευε να εδραιωθεί στο νέο της σπίτι. Δεν θα ήταν παράξενο να αισθάνεται ο πρώην πρωθυπουργός έκπτωτος από την κληρονομιά του.

Πέραν αυτών, ο Καραμανλής αντιδρά στην υπονόμευση του κράτους δικαίου και διαφωνεί με την εξωτερική πολιτική που ασκεί η σημερινή κυβέρνηση, όπως έχει πει στις δημόσιες παρεμβάσεις του. Αποχώρησε από τη Βουλή και δεν παρίσταται στα συνέδρια της ΝΔ προκειμένου να μη νομιμοποιήσει με την παρουσία του πολιτικές με τις οποίες είναι αντίθετος. Και ενώ το υπόβαθρο είναι πολιτικό, υπάρχει και προσωπική αιτία της ρήξης του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Οπως αφηγούνται συνομιλητές του, προ περίπου ενός έτους, έχοντας εκφράσει πολλές φορές τις απόψεις του, ειδικά για τις υποκλοπές, ένα θέμα που αγγίζει τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, τον πλησίασε ο Μητσοτάκης και χωρίς να του τείνει το χέρι, εις επήκοον των παρισταμένων, τον ρώτησε: «Κώστα, πώς πάνε τα καπνά;». Ο πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος μετά την πολιτική αποστρατεία του ανέλαβε πρόεδρος του Ομίλου των εταιρειών της Συνεταιριστικής Ενωσης Καπνοπαραγωγών Ελλάδος, θεώρησε ειρωνική και προσβλητική τη στάση του επιγόνου του και έκοψε με το μαχαίρι κάθε δεσμό.

Κακή είναι η σχέση του Μητσοτάκη και με τον Προκόπη Παυλόπουλο, όχι μόνο γιατί δεν ανανέωσε τη θητεία του στην Προεδρία της Δημοκρατίας, αλλά και γιατί, όπως λέγεται, ο πρώην ΠτΔ είναι βαθιά ενοχλημένος από τις απαξιωτικές επιθέσεις που δέχεται για τις απόψεις του από τον Παύλο Μαρινάκη και την Ομάδα Αλήθειας.

Οι Σαμαράς και Καραμανλής έχουν συμπήξει συμμαχία, ο Παυλόπουλος δεν έχει καλή σχέση με τον Σαμαρά αλλά συμπίπτουν στον κοινό σκοπό και ο Κακλαμάνης, που έχει παραμείνει εντός των τειχών, δίνει αγώνα για να παραμείνει στις επάλξεις της παράταξης. Κατά ποίου θα στραφεί και πώς θα επηρεάσει τις εξελίξεις είναι κάτι που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο. Είναι ο γηραιότερος Πρόεδρος της Βουλής στην ιστορία του ελληνικού κράτους μετά τον Δημήτρη Καλλιφρονά και στη μακρά πολιτική του διαδρομή έχει αποδειχθεί χαλκέντερος.