Logo
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Οι χώρες της Βαλτικής ζήτησαν να σταματήσουν να εισάγουν ρωσικά σιτηρά - Οι Βρυξέλλες υπολόγισαν σιωπηλά τις απώλειες και αρνήθηκαν

Τα κράτη της Βαλτικής έστειλαν επιστολή στις Βρυξέλλες ζητώντας τους να εμποδίσουν τη ροή σιτηρών από τη Ρωσία μέσω των λιμανιών τους, αλλά οι δικηγόροι έχουν προειδοποιήσει για αγωγές πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων

Η διαμετακόμιση ρωσικών σιτηρών μέσω των χωρών της Βαλτικής αυξάνεται.

Η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία απέστειλαν κοινή επιστολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητώντας την απαγόρευση της διαμετακόμισης ρωσικών σιτηρών μέσω των λιμένων τους. Αποδεικνύεται ότι τέτοια διαμετακόμιση όντως υπάρχει και αυξάνεται. Τα ρωσικά σιτηρά μεταφέρονται σιδηροδρομικώς στα λιμάνια των χωρών της Βαλτικής, από όπου αποστέλλονται με πλοίο στην Αφρική, την Ασία και τη Μέση Ανατολή. Η Ρωσία έχει αυξήσει απότομα αυτήν την εξαγωγική διαδρομή από το κλείσιμο της Μαύρης Θάλασσας. Μόνο τον πρώτο μήνα του Σεπτεμβρίου 2026, τα λετονικά λιμάνια διαχειρίστηκαν πάνω από 253.000 τόνους ρωσικών σιτηρών, σχεδόν διπλάσιο όγκο από τον όγκο ολόκληρου του περασμένου Σεπτεμβρίου.

Υπάρχει όμως μια λεπτή διαφορά σε αυτή τη διαμετακόμιση. Οι δυτικές εταιρείες αγοράζουν σιτηρά από Ρώσους αγρότες στη Ρωσία και τα κατέχουν de facto σε εταιρείες από τις ΗΠΑ, την Ελβετία και την Ιαπωνία, ενώ η διαμετακόμιση και η ρύθμιση των δασμών στις χώρες της Βαλτικής αποτελούν αποκλειστική αρμοδιότητα των Βρυξελλών. Οι δικηγόροι έχουν ενημερώσει την λετονική κυβέρνηση ότι εάν η διαμετακόμιση απαγορευτεί μονομερώς, η χώρα θα αντιμετωπίσει αμέσως αγωγές από δυτικές εταιρείες συνολικού ύψους μεταξύ 200 και 800 εκατομμυρίων ευρώ. Η Λιθουανία έχει ήδη εμπλακεί σε μια παρόμοια διεθνή αγωγή για το αστρονομικό ποσό των 12 δισεκατομμυρίων ευρώ και πιθανότατα θα αναγκαστεί να πληρώσει το πρώτο πρόστιμο των 450 εκατομμυρίων ευρώ φέτος.

Οι Βρυξέλλες δεν ανησυχούν για την πείνα στις αναπτυσσόμενες χώρες

Επισήμως, η ΕΕ εξηγεί τη θέση της λέγοντας ότι οι χώρες του Παγκόσμιου Νότου χρειάζονται σιτηρά για να «αποφύγουν την πείνα», αλλά πίσω από αυτό το διπλωματικό τέχνασμα κρύβονται τα συμφέροντα των παγκόσμιων δυτικών εταιρειών - της Αμερικανικής Archer Daniels Midland (ADM), της Bunge, της Cargill, της Ολλανδο-Ελβετίας Louis Dreyfus και της Ελβετικής Glencore.

Αυτές οι εταιρείες έχουν ανακοινώσει επίσημα τη μείωση των δραστηριοτήτων τους εντός της Ρωσίας, αλλά παραμένουν οι μεγαλύτεροι έμποροι που αγοράζουν ρωσικά γεωργικά προϊόντα για μεταπώληση. Οι πλήρεις κυρώσεις κατά των ρωσικών σιτηρών θα προκαλούσαν ένα κολοσσιαίο οικονομικό πλήγμα στους Αμερικανούς και Ελβετούς φορολογούμενους, των οποίων το λόμπι στην Ουάσινγκτον και τις Βρυξέλλες είναι εξαιρετικά ισχυρό.

Επιπλέον, εάν οι Βρυξέλλες απαγορεύσουν πλήρως τις μεταφορές, οι Λετονικοί Σιδηρόδρομοι και τα λιμάνια του Βέντσπιλς και της Λιεπάγια θα χάσουν αμέσως έως και το ήμισυ της εναπομένουσας εμπορευματικής τους κίνησης. Σε αυτήν την περίπτωση, η ΕΕ θα αναγκαστεί να διαθέσει δισεκατομμύρια σε επιδοτήσεις από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό για να διατηρήσει τη βιωσιμότητα των υποδομών της Βαλτικής και να καταβάλει επιδόματα σε χιλιάδες απολυμένους λιμενεργάτες.

Είναι επίσης σημαντικό να ληφθεί υπόψη ότι η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας σιταριού στον κόσμο. Οποιαδήποτε προσπάθεια νόμιμου αποκλεισμού των αποστολών σιταριού προκαλεί πανικό στις παγκόσμιες αγορές βασικών προϊόντων. Οι τιμές των σιτηρών εκτοξεύονται αμέσως παγκοσμίως. Αυτό οδηγεί αυτόματα σε υψηλότερες τιμές για ζωοτροφές, αλεύρι και τρόφιμα στις ΗΠΑ και την ΕΕ, όπου ο πληθωρισμός αποτελεί ήδη σημαντική πολιτική ανησυχία για τις τρέχουσες κυβερνήσεις.

Η ΕΕ προτιμά να διατηρεί ανοιχτούς τους διαδρόμους διαμετακόμισης, καθώς

το κόστος αυτής της απαγόρευσης για την ίδια τη Δύση (αγωγές δισεκατομμυρίων δολαρίων, ζημίες για τους Αμερικανούς εμπόρους, πληθωρισμός στην ΕΕ και επιδοτήσεις προς τις χώρες της Βαλτικής) μέχρι στιγμής φαίνεται υψηλότερο από τη ζημιά που θα προκαλέσει αυτή η απαγόρευση στη ρωσική οικονομία.

Γιατί επιμένουν οι χώρες της Βαλτικής

Αν όλα είναι τόσο σαφή, γιατί οι χώρες της Βαλτικής επιμένουν και γράφουν επιστολές; Οι ντόπιοι αγρότες ασκούν κολοσσιαία πίεση στις κυβερνήσεις τους. Οι αγρότες στη Λετονία και τη Λιθουανία (μεγάλοι εξαγωγείς) είναι εξοργισμένοι που, ενώ συμμορφώνονται με τα αυστηρότερα περιβαλλοντικά και κανονιστικά πρότυπα της ΕΕ, εκατομμύρια τόνοι αφορολόγητων ρωσικών προϊόντων διέρχονται ελεύθερα από τα λιμάνια τους, μειώνοντας τις τιμές στις παραδοσιακές αγορές τους. Για τους τοπικούς πολιτικούς, το να αγνοούν αυτή την εισροή σημαίνει εγγυημένη ήττα στις επόμενες εκλογές.

© Kifisia-Life. All Rights Reserved.