Μήπως το Ιράν κέρδισε τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ;

του Χουάν Κόουλ | Informed Comment

Ο υποστράτηγος Μοχσέν Ρεζαΐ, γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν, έγραψε την Τετάρτη στo X:

«Το ιρανικό έθνος επέφερε στον Τραμπ μια στρατηγική ήττα στο πεδίο της μάχης και στα Στενά του Ορμούζ, καθώς και μια πολιτική ήττα στην Ουάσιγκτον. Στο μεταξύ, οι Αμερικανοί βρέθηκαν να πληρώνουν τον λογαριασμό για τον πόλεμό του. Όποιος τα βάζει με το Ιράν θα πληρώσει το τίμημα, από το πεδίο της μάχης μέχρι την ίδια του την πόρτα».

Ο απερχόμενος πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, έπεισε τον Τραμπ να εξαπολύσει, στις 28 Φεβρουαρίου 2026, μια εκστρατεία αποκεφαλισμού της ιρανικής ηγεσίας, κατά την οποία δολοφονήθηκαν αρκετές δεκάδες υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι, πολλοί από τους οποίους ήταν πολίτες και όλοι άοπλοι τη στιγμή της επίθεσης. Ανάμεσά τους βρισκόταν και ο θρησκευτικός ηγέτης της χώρας, Αλί Χαμενεΐ.

Ο Χαμενεΐ υπήρξε ο κυριότερος πολέμιος οποιουδήποτε ιρανικού προγράμματος ανάπτυξης πυρηνικών όπλων, γεγονός που εξηγεί γιατί δεν υπήρξε τέτοιο πρόγραμμα τις τελευταίες δεκαετίες. Οι διάδοχοί του, ωστόσο, ενδέχεται να μην έχουν την ίδια στάση ως προς την παραμονή του Ιράν στη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων.

Πραγματιστές πολιτικοί, όπως ο Αλί Λαριτζανί, πρώην πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, εξοντώθηκαν. Στη θέση τους αναδείχθηκε μια κλειστή ομάδα βετεράνων του αιματηρού πολέμου Ιράν–Ιράκ της περιόδου 1980–1988, ο οποίος διεξήχθη σε χαρακώματα, με τρόπο που θύμιζε τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σκληροτράχηλες προσωπικότητες, όπως ο Μοχσέν Ρεζαΐ, ανέλαβαν τα ηνία. Ο ίδιος αναδείχθηκε σε κεντρικό παράγοντα χάραξης πολιτικής. Ο υποστράτηγος Αχμάντ Βαχιντί, ο οποίος είχε ηγηθεί των υπηρεσιών πληροφοριών του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν–Ιράκ, ανέλαβε τη διοίκηση των Φρουρών της Επανάστασης.

Ορισμένοι παρατηρητές έχουν υποστηρίξει ότι αυτοί οι σκληροπυρηνικοί, οι οποίοι τελειοποίησαν τις τακτικές ανταρτοπολέμου τους κατά τη δεκαετία του 1980, διατήρησαν σκόπιμα την ένταση μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσιγκτον σε υψηλά επίπεδα, προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι οι τιμές της βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης στις Ηνωμένες Πολιτείες θα παρέμεναν αυξημένες. Γνώριζαν ότι και οι τιμές των τροφίμων επηρεάζονται σημαντικά από το κόστος των καυσίμων.

Με λίγα λόγια, έκαναν στον Τραμπ ό,τι είχαν κάνει στον Τζίμι Κάρτερ, το 1979–1980, οι ομάδες νεαρών επαναστατών της δεκαετίας του 1970, όταν κράτησαν ομήρους το προσωπικό της αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη.

Έκαναν τον πρόεδρο να φαίνεται αδύναμος και ανίκανος να ελέγξει τις διεθνείς εξελίξεις, ενώ ταυτόχρονα προκαλούσαν την οργή των Αμερικανών πολιτών εναντίον του, κάθε φορά που εκείνοι σταματούσαν σε ένα πρατήριο για να γεμίσουν το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου τους.

Δεν γνωρίζω αν αυτή η θεωρία ευσταθεί. Είναι, ωστόσο, βέβαιο ότι οι σκληροπυρηνικοί δεν έχουν δείξει καμία ιδιαίτερη βιασύνη να επιλύσουν τη σύγκρουση. Αντιθέτως, φαίνεται να υποδέχονται ευνοϊκά τις απρόβλεπτες ενέργειες και δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος εμφανίζεται σαφώς ψυχικά ασταθής.

Πηγή: infowar