Logo
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Deutsche Bank - Διαρροή 15 εκατ. εγγράφων αποκαλύπτει ξέπλυμα χρήματος και σχέσεις με ολιγάρχες και Επστιν

Στο επίκεντρο βρίσκεται και ο διευθύνων σύμβουλος Κρίστιαν Σέβινγκ, ο οποίος ανέλαβε το 2018 με την υπόσχεση να βάλει τέλος στα σκάνδαλα που είχαν κλονίσει την αξιοπιστία του τραπεζικού κολοσσού

Περισσότερα από 15 εκατομμύρια εσωτερικά έγγραφα της Deutsche Bank αποκαλύπτουν μια σκοτεινή πλευρά της μεγαλύτερης γερμανικής τράπεζας: ύποπτες συναλλαγές εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, σχέσεις με Ρώσους ολιγάρχες, διαχείριση λογαριασμών του Τζέφρι Έπστιν, ειδική μεταχείριση ισχυρών πελατών, λογιστικά τεχνάσματα και σοβαρές αποτυχίες στους μηχανισμούς ελέγχου.

Τα αρχεία, που διέρρευσαν από δύο πληροφοριοδότες και εξετάστηκαν από περισσότερους από 200 δημοσιογράφους σε όλο τον κόσμο, αμφισβητούν ευθέως την εικόνα της εξυγίανσης που επιχείρησε να οικοδομήσει η διοίκηση της τράπεζας. Πίσω από τις δημόσιες δεσμεύσεις για μεταρρυθμίσεις, καταγράφονται πιέσεις για μεγαλύτερη ανοχή στον επιχειρηματικό κίνδυνο, παρακάμψεις εσωτερικών προειδοποιήσεων και απόκρυψη προβλημάτων από τους μετόχους.

Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η Deutsche Bank διαχειρίζεται καθημερινά διεθνείς μεταφορές κεφαλαίων αξίας άνω του ενός τρισεκατομμυρίου ευρώ, ενώ τα αρχεία αποκαλύπτουν πώς ένα τραπεζικό ίδρυμα με τόσο κεντρικό ρόλο στην παγκόσμια οικονομία μπορούσε να διατηρεί σχέσεις με πελάτες υψηλού κινδύνου, παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις των δικών του υπηρεσιών.

Στην έρευνα επανέρχονται επίσης ζητήματα που συνδέονται με το διεθνές δίκτυο του Τζέφρι Έπστιν, τη διακίνηση κεφαλαίων μέσω της Κύπρου και τους μηχανισμούς ξεπλύματος μαύρου χρήματος.

Η μεγαλύτερη τραπεζική διαρροή – Πώς αποκαλύφθηκε το Inside Deutsche Bank

Η διεθνής δημοσιογραφική έρευνα με την ονομασία «Inside Deutsche Bank» βασίζεται σε περισσότερα από 15 εκατομμύρια εσωτερικά αρχεία, τα οποία περιήλθαν στην κατοχή δύο πληροφοριοδοτών. Το υλικό περιλαμβάνει περισσότερα από εννέα εκατομμύρια ηλεκτρονικά μηνύματα, εσωτερικές έρευνες, εκθέσεις αξιολόγησης πελατών, πρακτικά συνεδριάσεων του διοικητικού συμβουλίου, αρχεία συμμόρφωσης, οικονομικές αναφορές, παρουσιάσεις και συνομιλίες εργαζομένων.

Οι δύο πληροφοριοδότες παρέδωσαν το υλικό, μέσω Αμερικανού δικηγόρου, στην Ινδή δημοσιογράφο και συγγραφέα Τζόζι Τζόζεφ και στη Νοτιοαφρικανή ερευνητική δημοσιογράφο Καντιζά Σαρίφε. Στη συνέχεια, τα δεδομένα διαμοιράστηκαν σε περισσότερους από 200 δημοσιογράφους και πάνω από 50 μέσα ενημέρωσης διεθνώς.

 Στην έρευνα συμμετείχαν οι Financial Times, οι New York Times, το Der Spiegel, το ZDF, η Le Monde, το Manager Magazin, το Kyodo News και άλλα μεγάλα δημοσιογραφικά δίκτυα.

Τον συντονισμό ανέλαβε ο νοτιοαφρικανικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός Barracuda Media, με τεχνική υποστήριξη από το Data and Research Center (DARC) στη Γερμανία.

Οι πληροφοριοδότες υποστηρίζουν ότι η απόφασή τους να παραδώσουν τα αρχεία υπαγορεύτηκε από το δημόσιο συμφέρον. Ιδιαίτερη σημασία είχαν, σύμφωνα με τις δηλώσεις τους, οι σχέσεις της τράπεζας με Ρώσους ολιγάρχες και η διαχείριση κεφαλαίων που συνδέονταν με πρόσωπα υπό διεθνή έλεγχο.

Το υλικό διαβιβάστηκε επίσης στο αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης και στη FinCEN, την αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ για την καταπολέμηση του οικονομικού εγκλήματος.

Ο Κρίστιαν Σέβινγκ και η αντίφαση της εξυγίανσης

Ο Κρίστιαν Σέβινγκ ανέλαβε τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου το 2018, σε μια περίοδο κατά την οποία η Deutsche Bank αντιμετώπιζε σοβαρή κρίση αξιοπιστίας, αλλεπάλληλα πρόστιμα, δικαστικές διαμάχες και αμφισβήτηση της διοικητικής της επάρκειας.

Προερχόμενος από το εσωτερικό της τράπεζας, υποσχέθηκε να αλλάξει την εταιρική κουλτούρα, να περιορίσει τους κινδύνους και να αποκαταστήσει τη σχέση εμπιστοσύνης με τις αγορές. Η προσπάθειά του θεωρείται σε μεγάλο βαθμό επιτυχημένη από την πλευρά της κερδοφορίας. Η Deutsche Bank επέστρεψε σε κέρδη-ρεκόρ, ενώ η χρηματιστηριακή της αξία είχε φθάσει περίπου τα 62 δισ. ευρώ.

Τα εσωτερικά έγγραφα, ωστόσο, σκιαγραφούν μια διαφορετική εικόνα για τον τρόπο με τον οποίο ασκούσε τη διοίκηση.

Σύμφωνα με την έρευνα των Financial Times, ο Σέβινγκ εμφανίζεται να πιέζει για μεγαλύτερη ανάληψη επιχειρηματικών κινδύνων, να εκφράζει επανειλημμένα τη δυσαρέσκειά του για τις εισηγήσεις του τμήματος κανονιστικής συμμόρφωσης και να επιχειρεί να περιορίσει την έκταση των προβλημάτων που έφθαναν στη γνώση των μετόχων.

Χαρακτηριστικό είναι ένα ηλεκτρονικό μήνυμα του 2017, στο οποίο φέρεται να γράφει ότι η KYC «σπάει τον λαιμό των εσόδων μας».

Η KYC (Know Your Customer) είναι η υποχρεωτική διαδικασία ταυτοποίησης των πελατών, ελέγχου της προέλευσης των χρημάτων και αξιολόγησης των κινδύνων που συνδέονται με κάθε τραπεζική σχέση.

Η φράση αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν αντιπαραβληθεί με όσα αποκαλύπτουν τα αρχεία: σε αρκετές περιπτώσεις, οι υπηρεσίες ελέγχου είχαν εντοπίσει ύποπτες συναλλαγές, αλλά οι προειδοποιήσεις τους δεν οδήγησαν σε έγκαιρη διακοπή των σχέσεων με τους επίμαχους πελάτες.

Ρωσία: Η Deutsche Bank σχεδίαζε να επεκτείνει τις δραστηριότητές της

Μία από τις πιο σοβαρές αποκαλύψεις αφορά την επιμονή της Deutsche Bank να διατηρήσει και να επεκτείνει τις δραστηριότητές της στη Ρωσία, παρά τις αυξανόμενες γεωπολιτικές εντάσεις και τις εσωτερικές προειδοποιήσεις για τους κινδύνους που συνδέονταν με συγκεκριμένους πελάτες.

Τα αρχεία περιγράφουν πώς στελέχη της τράπεζας επεξεργάζονταν σχέδια επέκτασης της ρωσικής δραστηριότητας ακόμη και υπό την ηγεσία του Σέβινγκ, παρακάμπτοντας τις επιφυλάξεις των υπηρεσιών συμμόρφωσης για πρόσωπα με διασυνδέσεις με το Κρεμλίνο.

Το ιστορικό προηγούμενο ήταν ήδη βαρύ. Η Deutsche Bank είχε διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στο σκάνδαλο των λεγόμενων mirror trades, μέσω των οποίων μεταφέρθηκαν από τη Ρωσία στη Δύση περισσότερα από 10 δισ. δολάρια κατά το πρώτο μισό της δεκαετίας του 2010.

Η πρακτική βασιζόταν σε αντιστοιχισμένες αγοραπωλησίες τίτλων σε διαφορετικές αγορές, οι οποίες επέτρεπαν τη μεταφορά κεφαλαίων εκτός Ρωσίας, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται ο εντοπισμός της πραγματικής προέλευσής τους.

Μεταξύ των προσώπων που συνδέθηκαν με τις σχετικές δραστηριότητες αναφέρονται οι Ρομάν Αμπράμοβιτς, Σουλεϊμάν Κερίμοφ και Όλεγκ Ντεριπάσκα.

Η αποκάλυψη του σκανδάλου το 2015 δεν οδήγησε σε άμεση εγκατάλειψη της ρωσικής αγοράς. Αντιθέτως, εσωτερικές εκτιμήσεις υπολόγιζαν ότι μια αυστηρότερη πολιτική απέναντι στους πελάτες υψηλού κινδύνου θα μπορούσε να στερήσει από την τράπεζα έως και το 61% των ετήσιων εσόδων της από συγκεκριμένες δραστηριότητες.

Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, το πρόβλημα έγινε ακόμη πιο σύνθετο. Τα αρχεία περιγράφουν την απροθυμία της τράπεζας να διαβιβάσει στις αμερικανικές αρχές πλήρη στοιχεία για χιλιάδες πελατειακές σχέσεις που επηρεάζονταν από τις κυρώσεις, επικαλούμενη μεταξύ άλλων περιορισμούς τραπεζικού απορρήτου στην Ελβετία και το Λουξεμβούργο.

Σύμφωνα με τα έγγραφα, η τράπεζα κατέληξε να αποκρύψει από τις αμερικανικές αρχές αρκετές χιλιάδες τραπεζικές σχέσεις με Ρώσους πελάτες που επηρεάζονταν από τις κυρώσεις.

Η κυπριακή διαδρομή των 1,7 δισ. ευρώ

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ευρωπαϊκή διάσταση της υπόθεσης παρουσιάζουν οι αναφορές στην Κύπρο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, περίπου 1,7 δισ. ευρώ που συνδέονταν με το δίκτυο του Ρώσου ολιγάρχη Όλεγκ Ντεριπάσκα διακινήθηκαν μέσω ενός πλέγματος εταιρειών στην Κύπρο και το Χονγκ Κονγκ.

Η Κύπρος εμφανίζεται ως ενδιάμεσος σταθμός σε μια ευρύτερη διαδρομή κεφαλαίων, η οποία αξιοποιούσε εταιρικές δομές και διαφορετικές δικαιοδοσίες για τη μεταφορά χρημάτων.

Το ζήτημα έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς αναδεικνύει τις δυσκολίες εφαρμογής των κυρώσεων όταν οι χρηματοοικονομικές συναλλαγές περνούν από πολλαπλές χώρες και εταιρικά σχήματα.

Η έρευνα δεν περιορίζεται στην καταγραφή μεμονωμένων συναλλαγών. Περιγράφει ένα σύστημα στο οποίο οι εσωτερικές προειδοποιήσεις για πελάτες υψηλού κινδύνου συγκρούονταν με την εμπορική επιθυμία διατήρησης των εσόδων.

Τζέφρι Έπστιν: Σχεδόν 600 εκατ. δολάρια σε ύποπτες συναλλαγές

Μία από τις πιο επιβαρυντικές αποκαλύψεις αφορά τον Τζέφρι Έπστιν, τον Αμερικανό χρηματιστή που είχε καταδικαστεί για σεξουαλικά εγκλήματα και πέθανε στη φυλακή το 2019.

Η Deutsche Bank διατηρούσε τραπεζική σχέση μαζί του από το 2013, πέντε χρόνια μετά την πρώτη καταδίκη του για αδικήματα που αφορούσαν ανήλικες.

Τα εσωτερικά αρχεία αποκαλύπτουν ότι από τους λογαριασμούς του πέρασαν περισσότερα από 580 εκατομμύρια δολάρια σε επιταγές και τραπεζικές μεταφορές που χαρακτηρίστηκαν ύποπτες την περίοδο 2013-2019. Το ποσό είναι περίπου διπλάσιο από εκείνο που ήταν μέχρι σήμερα γνωστό από προηγούμενες αμερικανικές έρευνες.

Οι τραπεζικοί αναλυτές είχαν εντοπίσει ύποπτες κινήσεις, μεταξύ των οποίων μεταφορές χρημάτων προς Ρωσίδες. Σε εσωτερική αναφορά του 2017 καταγράφεται ότι αναλυτής είχε αρχικά λάβει εντολή να διερευνήσει το υπόβαθρο συγκεκριμένων συναλλαγών, αλλά οι σχετικές ειδοποιήσεις κινδύνου έκλεισαν χωρίς να ακολουθήσει ουσιαστική αντίδραση.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η συμπεριφορά της τράπεζας όταν αποφάσισε να τερματίσει τη συνεργασία με τον Έπστιν το 2019. Υπάλληλος συνέταξε δύο συστατικές επιστολές για λογαριασμό του, στις οποίες αναφερόταν ότι η τράπεζα δεν γνώριζε προβλήματα σχετικά με τη λειτουργία ή τη χρήση των λογαριασμών του.

Οι αναφορές ύποπτων δραστηριοτήτων προς τις αρμόδιες αρχές υποβλήθηκαν αφού ο Έπστιν είχε ήδη πεθάνει.

Η υπόθεση δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο η Deutsche Bank είχε τη δυνατότητα να παρέμβει εγκαίρως, αλλά επέλεξε να διατηρήσει τη συγκεκριμένη πελατειακή σχέση.

Ντόναλντ Τραμπ: Η διαρροή των φορολογικών δηλώσεων

Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται και η σχέση της Deutsche Bank με τον Ντόναλντ Τραμπ.

Η τράπεζα είχε επενδύσει στην προσέλκυση του Αμερικανού επιχειρηματία ως πελάτη, παρά τους κινδύνους που συνδέονταν με τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και τις οικονομικές του υποχρεώσεις.

Το 2017, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Τραμπ, συνέβη ένα ιδιαίτερα σοβαρό περιστατικό: φορολογικές δηλώσεις του διαβιβάστηκαν κατά λάθος σε λάθος παραλήπτη.

Σύμφωνα με τα έγγραφα, η τράπεζα δεν ενημέρωσε τον Λευκό Οίκο για το περιστατικό, ενώ ο Σέβινγκ είχε ενημερωθεί για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε εσωτερικά η υπόθεση.

Το περιστατικό αναδεικνύει όχι μόνο τις αδυναμίες στην προστασία ευαίσθητων οικονομικών δεδομένων, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η διοίκηση διαχειριζόταν προβλήματα που αφορούσαν έναν από τους ισχυρότερους πελάτες της.

Λογιστικά τεχνάσματα, φορολογικές διευκολύνσεις και εμπόριο όπλων

Οι αποκαλύψεις δεν περιορίζονται στις σχέσεις με Έπστιν, Τραμπ και Ρώσους ολιγάρχες.

Τα έγγραφα περιγράφουν λογιστικές πρακτικές και οικονομικές γνωστοποιήσεις που, σύμφωνα με τους ερευνητές, άγγιζαν τα όρια της παραπλάνησης. Παράλληλα, αποκαλύπτουν σοβαρές ελλείψεις στους μηχανισμούς ελέγχου και περιστατικά στα οποία οι προειδοποιήσεις για ύποπτες χρηματοοικονομικές δραστηριότητες δεν αξιολογήθηκαν συνολικά.

Το 2020, υπάλληλος της τράπεζας εντόπισε ένα ύποπτο δίκτυο ξεπλύματος χρήματος, μέσω του οποίου εκτιμάται ότι είχαν ήδη διακινηθεί εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

Το εντυπωσιακό είναι ότι τα συστήματα ελέγχου είχαν καταγράψει μεμονωμένα περιστατικά, χωρίς να καταφέρουν να τα συνδέσουν μεταξύ τους. Το μοτίβο αναγνωρίστηκε μόλις τρία χρόνια αργότερα.

Σε εσωτερικό σημείωμα, ο αρμόδιος διευθυντής φέρεται να παραδέχθηκε: «Τα συστήματά μας απλώς δεν το ανίχνευσαν».

Σε άλλη περίπτωση, η τράπεζα επεξεργάστηκε χιλιάδες ύποπτες συναλλαγές που συνδέονταν με την Κολομβία, χωρίς να υποβάλει τις προβλεπόμενες αναφορές για ξέπλυμα χρήματος στις γερμανικές αρχές.

Στο ίδιο υλικό περιγράφονται φορολογικά μοντέλα που φέρεται να χρησιμοποιήθηκαν για τη διευκόλυνση της φοροαποφυγής κληρονόμων της οικογένειας Albrecht, ιδιοκτητών της αλυσίδας Aldi.

Η Deutsche Bank εμφανίζεται επίσης να έχει διευκολύνει χρηματοδοτικές συμφωνίες για πωλήσεις στρατιωτικού εξοπλισμού σε χώρες που προκαλούσαν προβληματισμό στις δικές της υπηρεσίες ελέγχου. Σε χαρακτηριστική περίπτωση, η χρηματοδότηση συνδέθηκε με την πώληση 490 τεθωρακισμένων οχημάτων στο Κατάρ, συνολικής αξίας περίπου δύο δισεκατομμυρίων ευρώ. Η διάρθρωση της συμφωνίας, με χωριστές συμβάσεις για τα οχήματα και τον οπλισμό, προκάλεσε εσωτερικές αντιδράσεις.

Τέλος, τα έγγραφα αναδεικνύουν την αντίφαση ανάμεσα στη δημόσια κριτική της διοίκησης της Deutsche Bank προς την Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) και στη συνέχιση της διαχείρισης τραπεζικών λογαριασμών που συνδέονταν με δωρεές προς το κόμμα.

18,6 δισ. ευρώ σε διακανονισμούς και τρεις έφοδοι μέσα στο 2026

Η νέα διαρροή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Deutsche Bank εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις συνέπειες ενός μακρού ιστορικού οικονομικών και εποπτικών σκανδάλων.

Από το 2012, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται οι Financial Times, η τράπεζα έχει καταβάλει συνολικά 18,6 δισ. ευρώ για διακανονισμούς, πρόστιμα και δικαστικές διαμάχες που αφορούσαν παραβάσεις και αμφιλεγόμενες πρακτικές.

Το ιστορικό περιλαμβάνει υποθέσεις χειραγώγησης αγορών, ξέπλυμα ρωσικού χρήματος, ανεπαρκείς ελέγχους, παραπλανητικές πωλήσεις χρηματοοικονομικών προϊόντων και ψευδείς ή παραπλανητικές δηλώσεις.

Το 2021, η Deutsche Bank είχε υπαχθεί σε συμφωνία αναστολής ποινικής δίωξης με το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης, στο πλαίσιο της αντιμετώπισης προηγούμενων παραβάσεων.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί ότι μόνο μέσα στο 2026 οι γερμανικές αρχές πραγματοποίησαν τρεις εφόδους στις εγκαταστάσεις της τράπεζας. Οι έρευνες εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο των υποθέσεων που εξακολουθούν να απασχολούν τις εποπτικές και δικαστικές αρχές.

Η έκταση των παλαιότερων προβλημάτων αποτυπώνεται και σε εσωτερικές παραδοχές της ίδιας της τράπεζας. Σε σχετική επικοινωνία με εποπτικές αρχές, η Deutsche Bank φέρεται να αναγνώρισε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις λειτουργούσε χωρίς να τηρεί επαρκώς το κανονιστικό πλαίσιο.

Η απάντηση της Deutsche Bank – Επενδύσεις 7 δισ. ευρώ για μεταρρυθμίσεις

Η Deutsche Bank επιχείρησε να αποσυνδέσει τις αποκαλύψεις από τη σημερινή λειτουργία της, υποστηρίζοντας ότι τα περισσότερα περιστατικά αφορούν υποθέσεις πολλών ετών, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και δύο δεκαετιών.

Στην επίσημη απάντησή της αναφέρει:

«Τα ζητήματα που αναφέρονται στην έρευνα χρονολογούνται πολλά χρόνια πριν. Όπου κρίθηκε απαραίτητο, εξετάστηκαν τότε και συζητήθηκαν με τις εποπτικές αρχές».

Η τράπεζα επιμένει ότι έχει αλλάξει ριζικά υπό την ηγεσία του Κρίστιαν Σέβινγκ και ότι έχει προχωρήσει σε θεμελιώδη μετασχηματισμό της εταιρικής της κουλτούρας.

Επικαλείται επενδύσεις ύψους επτά δισεκατομμυρίων ευρώ την περίοδο 2019-2025 για την ενίσχυση των μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου, τη διαχείριση κινδύνων και την αναβάθμιση της τεχνολογικής υποδομής.

Παράλληλα, υποστηρίζει ότι η επιστροφή στην κερδοφορία και τα αποτελέσματα-ρεκόρ του 2025 αποδεικνύουν την επιτυχία της στρατηγικής αναδιάρθρωσης.

Για τον Έπστιν, η τράπεζα αναγνωρίζει ότι ήταν λάθος η αποδοχή του ως πελάτη το 2013 και δηλώνει ότι συνεργάστηκε με τις αμερικανικές εποπτικές και δικαστικές αρχές, καθώς και με το Κογκρέσο, στις σχετικές έρευνες.

Για τις συγκεκριμένες παλαιότερες ή σημερινές πελατειακές σχέσεις που αναφέρονται στα δημοσιεύματα, αρνήθηκε να κάνει ειδικότερα σχόλια.

Η διοίκηση υποστηρίζει ακόμη ότι δεν αναμένει ουσιαστικές οικονομικές επιπτώσεις από τις νέες αποκαλύψεις, καθώς τα περισσότερα περιστατικά αφορούν παλαιότερες περιόδους.

Η πρώτη αντίδραση των αγορών

Οι αγορές αντέδρασαν αρνητικά στις αποκαλύψεις. Η μετοχή της Deutsche Bank υποχώρησε κατά 5,2% στις πρώτες συναλλαγές της Τρίτης, 17 Νοεμβρίου, καθώς οι επενδυτές αξιολογούσαν τις πιθανές επιπτώσεις της έρευνας στην αξιοπιστία του τραπεζικού ομίλου.

Η πτώση αποτυπώνει την ανησυχία για το ενδεχόμενο νέων εποπτικών ελέγχων, δικαστικών εξελίξεων και επιβάρυνσης της φήμης της τράπεζας. Η Deutsche Bank, από την πλευρά της, εκτιμά ότι οι παλαιές υποθέσεις δεν αναμένεται να έχουν σημαντική οικονομική επίπτωση.

Το «Inside Deutsche Bank» αφήνει, πάντως, ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα από εκείνο της πιθανής χρηματιστηριακής ζημιάς: εάν μια τράπεζα που έχει δαπανήσει δισεκατομμύρια για να διορθώσει τις αδυναμίες της, έχει αλλάξει πραγματικά τον τρόπο λειτουργίας της ή εάν οι ίδιες πρακτικές επιβίωσαν πίσω από μια νέα εικόνα εταιρικής εξυγίανσης.

Τα 15 εκατομμύρια έγγραφα δεν περιγράφουν απλώς μεμονωμένες παραβάσεις. Φωτίζουν τη σύγκρουση ανάμεσα στην κερδοφορία, την εξυπηρέτηση ισχυρών πελατών και την υποχρέωση μιας διεθνούς τράπεζας να εφαρμόζει τους κανόνες που η ίδια δεσμεύεται να τηρεί.

© Kifisia-Life. All Rights Reserved.