Trash, θρησκοληψία, αστυνομοκρατία, εθνικισμός: Τα συστατικά της Ελλάδας 2.0

Η Ελλάδα 1.0 φαίνεται πως μας τελείωσε. Δεν βγάζει πλέον αναβαθμίσεις η κυβέρνηση για αυτήν την έκδοση και πάει να στήσει τη νέα Ελλάδα 2.0. Μόνο που τη στήνει με τα ίδια ακριβώς συστατικά, και άρα το προϊόν θα είναι μία από τα ίδια.

Τη στήνει με κάποιον Μένιο Φουρθιώτη (γνωστό ως προαγωγό πορνοστάρ και ως κομμάτι της εγχώριας παραγωγής trash που τόσο αγάπησε η Ελλάδα του εκσυγχρονισμού), ο οποίος εν μία νυκτί έγινε εκδότης και δημοσιογράφος – δικαιούται μάλιστα αστυνομική προστασία «υψηλού προσώπου» και έχει αρκετές άκρες για να διατάσσει συλλήψεις φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφων.

Τη στήνει με αστυνομοκρατία, ρουφιανιλίκι και ξύλο σε ό,τι κινείται – ό,τι τουλάχιστον είναι αντίθετο στη βούληση της κυβέρνησης. Αν κάνεις συγκέντρωση για να διαμαρτυρηθείς για το ξύλο που τρως, θα φας ξύλο. Αν είσαι υγειονομικός και διεκδικείς προσλήψεις και ενίσχυση του ΕΣΥ, θα φας ξύλο. Αν είσαι δημοσιογράφος που δεν γυρίζει την πλάτη στην αστυνομική βία, θα φας ξύλο. Αν είσαι ναζιστική οργάνωση που η ηγεσία της έχει καταδικαστεί ως εγκληματική οργάνωση, κομπλέ, κάνε τη συγκέντρωσή σου.

Πώς συνδέονται όλα αυτά; Πάντα συνδεδεμένα ήταν. Η στρατιωτική χούντα των τανκς και των αστυνομικών τμημάτων βασανισμού, είχε παπάδες πλάι της στη σκηνή των κιτς εορτασμών της και στην προπαγανδιστική υπηρεσία της το trash της εποχής.

Εδώ και χρόνια, τα έντυπα «ποικίλης ύλης» έχουν τέτοια ποικιλία ύλης, που στα πρωτοσέλιδά τους συνωστίζονται μαζί σκανδαλιστικές φωτογραφίες της σόουμπιζ, εθνική υπερηφάνεια με στρατά, ύμνοι για ήρωες αστυνομικούς και θαύματα «αγίων».

Στη μόδα της παράφρασης του Ελύτη, «αν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν» ένας παπάς, ένας μπάτσος, ένας καραβανάς και μία trash περσόνα. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις, ως Ελλάδα 2.0.

Πηγή: infowar