Κορίτσια απάνω τους!

«Καλό είναι να μην πατάμε σε βεβαιότητες του κώλου. Που νομίζουμε ότι επειδή τις διατυπώνουμε με βαθυστόχαστο ύφος αποκτούν εγκυρότητα επιστημονικής μελέτης»

Δημήτρης Δανίκας. Γνωρίζουμε τον άνθρωπο. Συστήνεται στο κοινό ως ο αιχμηρός όσων δεν θέλουμε να ακούσουμε. Αλλά στην πραγματικότητα, ο δήθεν αυστηρός κριτής, είναι ένα πρόσωπο που μάλλον φθονεί. Οι γραφίδες και σχόλιά του έχουν δώσει ευκαιρίες για να ψυχανεμιστούμε την εσωτερική δομή του. Εξαίρετο παράδειγμα ο επικήδειός του για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, όπου μία λέξη, απ’ όλο το άτοπο κατεβατό του, ξεσκεπάζει τις προθέσεις του. Εκεί, στην περιττή ειρωνεία, στη σκόπιμη μετάφραση-συρρίκνωση του ονόματος του σκηνοθέτη, κρύβεται ο ιδιωτικός του φθόνος. Όταν τον αποκαλεί στο τέλος «Teo». Σε αυτόν το μουλωχτό ευνουχισμό, αποκαλύπτει τη συμπλεγματική δυσκολία αναγνώρισης, οποιουδήποτε θετικού στοιχείου στον δημιουργό.  

Στο σημείο αυτό να θυμηθούμε ότι η ψυχολογία του φθόνου συνδέεται με διάφορες θεωρίες και συνήθως συμβαδίζει με την κριτική. Το λοιπόν τέτοιες θεωρίες αναπτύσσει ο Δανίκας, κάνοντας κριτική στις κοπέλες-θύματα του Στάθη Παναγιωτόπουλου.

1. Μας λέει: «Πρέπει η γυναίκα να πάρει τη ζωή της στα χέρια της». Αλλά ο κοντόφθαλμος διανοούμενος δεν μπορεί να διακρίνει ότι αυτό ακριβώς κάνουν! Με το μεγαλείο της πράξης τους, αυτές οι γυναίκες παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους και ξεμπροστιάζουν τον σωματέμπορα της εικόνας τους. Μια πράξη που απαιτεί πάρα πολλά κότσια για να την εκτελέσεις. 

3. Μας λέει: «Αν αυτός δεν ήταν σε αυτή την εκπομπή δεν θα πήγαινε μαζί του. Ποτέ! Κι είμαι σίγουρος για αυτό». Γιατί παρακαλώ δεν θα πήγαινε; Η μισή Ελλάδα τέτοιους άντρες έχει σε όψη, σε στιλ και σε τρόπους. Εξυπναδιές, λογάκια, και πάνω κάτω αυτός ο σωματότυπος. Ο ωραίος πιλότος Μπάμπης Αναγνωστόπουλος ήταν καλύτερος; Και τόσοι άλλοι ευυπόληπτοι σύζυγοι ή εραστές που έσφαξαν τις γυναίκες τους; Καλό είναι να μην πατάμε σε βεβαιότητες του κώλου. Που νομίζουμε ότι επειδή τις διατυπώνουμε με βαθυστόχαστο ύφος αποκτούν εγκυρότητα επιστημονικής μελέτης. Και γενικά καλό είναι να μην κάνουμε τον γνώστη σε θέματα που δεν γνωρίζουμε ή δεν είμαστε σε θέση να νιώσουμε μια κάποια ενσυναίσθηση. Η σαλαμοποίηση των πράξεων κάθε γυναίκας, να επιλέγουμε δηλαδή ποια σημεία θα κριτικάρουμε, παραμερίζοντας το σύνολο διότι έτσι μας βολεύει, είναι σα να περνάμε τις γυναίκες που διαπομπευτήκαν ακόμα μία φορά από τη μηχανή του κιμά. Τις ενοχοποιούμε και ουδεμία ποιοτική διαφορά υπάρχει από την προσβλητική ατάκα «τα ήθελε ο κ@λος της κυρία πρόεδρε».

Any way έκαστος εφ' ω ετάχθη. Και γνωρίζουμε πολύ καλά ο κος Δανίκας που έχει ταχθεί. Διόλου τυχαίο ότι οι απόψεις του στοιχίζονται με τις νουθεσίες του περιβόητου πρώην συνδικαλιστή της ΕΛ.ΑΣ. Μπαλάσκα που νουθετεί τις γυναίκες και θεωρεί ότι «δεν μπορεί ξαφνικά να βγαίνουν νέες καταγγελίες».

Εμείς πάλι, μόνο ευγνωμοσύνη νιώθουμε για τις κοπέλες αυτές και μόνο θαυμασμό για την τόλμη τους. Και εκτίμηση που όλο και περισσότερες σέρνουν τον χορό των αποκαλύψεων, αλλάζοντας επίπονα τον ρουν της ιστορίας.

Πηγή: koutipandoras