Στο καλό, κύριε Μητσοτάκη

ι ελεεινό θέαμα τον τελευταίο καιρό! Ο Μητσοτάκης μαινόμενος. Ο Μητσοτάκης βρίζει σε στιλ χρυσαυγίτη. Ο Μητσοτάκης τσαλαβουτάει οργίλος στη λάσπη. Ο Μητσοτάκης ναυμαχεί με κότερα, τυμβωρυχεί με κολεόπτερα, παραληρεί για δάκτυλο του Πούτιν και του Ερντογάν. Ασχημονεί με ό,τι κατεβάσει η καλοχτενισμένη κεφαλή του. Κι αν όλα αυτά παραπέμπουν σε πολιτικό υπόκοσμο, ο Μητσοτάκης διαπράττει και το σχεδόν απόκοσμο όταν βγαίνει από το στόμα του: Είστε Αριστερά του χαβιαριού. Πάρτε τα κουβαδάκια σας και πάτε αλλού!

Μην το ψάχνετε άλλο. Πολιτικό είναι το πρόβλημα. Τον πολιορκούν ο Πάτσης και τα ξεσπιτώματα, οι υποκλοπές και ο Μαρινάκης, τα αβγά και τα καλάθια, ο λογαριασμός της ΔΕΗ και οι λάμπες led, οι ρεμούλες που έρχονται κατά ριπάς στο φως. Πολύ θέλει ο άνθρωπος για να λαλήσει; Όταν μάλιστα γαλουχήθηκε και πίστεψε εξ απαλών ονύχων ότι είναι γεννημένος για βασιλιάς και θα απολαμβάνει διά βίου την ασυλία και τα προνόμια που του αξίζουν; Να βυθίζεται τώρα στην αισχύνη των κοριών και τη δίνη των σκανδάλων; Στην εξαποδώ των Αργείων;

Τρομακτικό! Και πιο τρομακτικό να τον στοιχειώνει η σκέψη ότι καταφτάνει ο Άλλος! Μαξίμου, παραλαβή, παράδοση και «συγχαρητήρια, κύριε Τσίπρα». Ποιος Φαναράς και ποια δημοσκόπηση να τον απαλλάξουν από αυτόν τον εφιάλτη; Γι’ αυτό, όσοι θυμώνετε με το παραλήρημά του ηρεμήστε. Δείτε τον με κατανόηση. Βλέπει ότι χάνει και τα χάνει. Φοβάται. Κι όταν ο άνθρωπος παραδίνεται στον φόβο της απώλειας, δικαιούται μια αγκαλιά αποχαιρετισμού. Στο καλό, κύριε Μητσοτάκη. Και να μην μας γράφετε.

Πηγή: Αυγή