Μακριά από τα φώτα, μα υπέροχο: Το χωριό-outsider για τις απόλυτες αποδράσεις του φθινοπώρου

Είναι το απόλυτο μεταίχμιο - θα μπορούσε κάλλιστα να μπει σαν εικόνα δίπλα στο λήμμα στο λεξικό, προκειμένου να γίνει πιο κατανοητός ο όρος: το καλοκαίρι μπορεί τυπικά ν' αποτελεί παρελθόν, όμως από την άλλη οι υψηλές θερμοκρασίες συνεχίζονται και ο Σεπτέμβρης φέρνει περισσότερο σε λιγότερο φωτεινό αδερφάκι του Αυγούστου παρά σε φθινόπωρο.

Η απάντηση, απλή: στο Δίλοφο, στο κεντρικό Ζαγόρι, για το οποίο (σας το εγγυώμαστε) αρκούν λίγες και μόνο μαγικές στιγμές για να το ερωτευτεί κάποιος και να το έχει πάντα στο μυαλό του όταν ψάχνει έναν προορισμό για την πιο γλυκά μελαγχολική εποχή του χρόνου.

Η πρόσβαση στο χωριό είναι εύκολη με το αυτοκίνητο, όμως χρειάζεται κανείς να είναι λίγο προσεκτικός όταν κοιτάζει τις πινακίδες (ή όταν ακολουθεί ευλαβικά τα «στρίψτε δεξιά», «στρίψτε αριστερά», «συνεχίστε ευθεία» του GPS), μιας και δεν βρίσκεται πάνω στον οδικό δρόμο.

Αυτό που θα κάνει τον επισκέπτη να χάσει το μυαλό του (με ελάχιστες πιθανότητες να το βρει ξανά στην πορεία...) είναι τα σπάνιας ομορφιάς αρχοντικά, τα οποία διεκδικούν με αξιώσεις τον τίτλο των πιο όμορφων σε ολόκληρη την Ήπειρο.

Η ζαγορίτικη αρχιτεκτονική βρίσκεται στα καλύτερά της, ενώ εκεί επιτρέπονται μόνο αναστηλώσεις κτηρίων και ανακατασκευές παλιών σπιτιών, προκειμένου να μη «χαλάσει» η ομοιομορφία του μέρους.

Μπορεί, όπως προείπαμε, τα αρχοντικά και τα απείρου κάλλους κτίσματα να διαδέχονται το ένα το άλλο, όμως εκείνο που ξεχωρίζει ανάμεσα σε πληθώρα εκπληκτικών οικιών είναι το Αρχοντικό Μαρκόπουλου, το οποίο φτάνει σε ύψος τα 13.5 μέτρα!

Μάλιστα, πίσω από αυτό το ουρανόμηκες κτίσμα κρύβεται μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία: σύμφωνα με τον τοπικό μύθο, λοιπόν, ο γιος ενός πλούσιου Ζαγορίτη παντρεύτηκε μία κοπέλα από ένα διπλανό χωριό.