«Καούρ’ εκάνατε» - Η ορεινή κωμόπολη με τον κοκκινόβραχο που την ερωτεύεσαι με την πρώτη… νιφάδα

Είναι σημείο των (χαλεπών, με μια νότα ατόφιου γκρίζου) καιρών: τα «κανονικά» ταξίδια έχουν απαγορευτεί εδώ και καιρό, μιας και η εξάπλωση της πανδημίας δεν επιτρέπει ταξιδιωτικούς ηρωισμούς.

Και, το κυριότερο για όσους εξ ημών είμαστε αθεράπευτα ερωτευμένοι με τo να πηγαίνουμε από το ένα μέρος στο άλλο, να μπορούμε να επισκεπτόμαστε περιοχές όπως το Λεωνίδιο…

Ας κάνουμε νοητό fast-forward σε μια εποχή που ο κορονοϊός θ’ αποτελεί ανεπιθύμητο παρελθόν- κάτι που, ξέρετε, δε θ’ αργήσει και τόσο πολύ να συμβεί: πρώτες μέρες του χειμώνα. Αρχές Δεκεμβρίου.

Το Λεωνίδιο απέχει περίπου 200 χιλιόμετρα από την Αθήνα και σκάρτα 30 από τον Κοσμά Αρκαδίας. Η απόστασή του από την Καλαμάτα είναι σχεδόν 2.5 ώρες.

Μια κωμόπολη, λοιπόν, εύκολα προσβάσιμη (αλλά με προσοχή στην οδήγηση τον χειμώνα λόγω πάγων και χιονιού) που περιμένει τους επισκέπτες για να τους εντυπωσιάσει.

Πράγμα που, μεταξύ μας, δεν είναι και τόσο δύσκολο δεδομένης της ομορφιάς του…

Οι Τσάκωνες είναι μια πληθυσμιακή ομάδα εγκατεστημένη στην επαρχία της Κυνουρίας (πρωτεύουσα της οποίας είναι το Λεωνίδιο), που έχει διατηρήσει πολλά στοιχεία της λακωνικής- δωρικής διαλέκτου, η οποία «μπλέκεται» με μοναδικό τρόπο με την νεοελληνική.

Έτσι, πολλές από τις πινακίδες του Λεωνιδίου είναι γραμμένες σ’ αυτή την περίεργη, αρχικά τουλάχιστον, και ιδιόμορφη γλώσσα, η οποία θυμίζει και δε θυμίζει ελληνικά- όπως, ας πούμε, το «καούρ’ εκάνατε» (καλώς ήλθατε) που συναντά κανείς πριν μπει στον οικισμό.

Στους στενούς δρόμους της κωμόπολης μπορεί ν’ απολαύσει κανείς εκπληκτικά διατηρητέα και σπάνια αρχοντικά, από εκείνα που μας πηγαίνουν πίσω σε μια άλλη, πιο ρομαντική εποχή.

Αν μπορείτε, δοκιμάστε να τον κοιτάξετε για ώρα και πείτε μας μετά ότι δε σας κόπηκε η ανάσα…

Μπορεί το Λεωνίδιο να προσφέρει πληθώρα όμορφων στιγμιότυπων, τρόπον τινά, όμως όταν το επισκεφτείτε επιβάλλεται να κάνετε μια μικρή… παράκαμψη, προκειμένου να πάτε και στην μονή της Παναγίας Έλωνας. Απέχει 17 χιλιόμετρα από το Λεωνίδιο και δημιουργοί της μονής ήταν ο Καλλίνικος και ο Δοσίθεος.

Ο λόγος για τον οποίον αξίζει κανείς να πάει εκεί και να μείνει με το στόμα ανοιχτό μέχρις ότου να περάσουν τουλάχιστον δύο αποχές του χρόνου, είναι πως η Παναγία Έλωνα δίνει την αίσθηση ότι θα έπρεπε να «εντάσσεται» στα Μετέωρα.

Γιατί το λέμε αυτό;

Πολύ απλά επειδή είναι χτισμένη σ’ έναν απόκρημνο βράχο και μοιάζει σα να «κρέμεται» πάνω από το φαράγγι του ποταμού Δαφνώνα!

Extra tip: πέραν της πρωτοφανούς ομορφιάς της, εντός της μονής θα φάτε ίσως και τα πιο νόστιμα παραδοσιακά λουκουμάκια της ζωής σας.

Ίσως, είπαμε;

Χμ, κάντε το «σίγουρα».

Καλά όλα τα παραπάνω, όμως το φαγητό είναι… προαπαιτούμενο όταν μιλάμε για ταξίδια, σωστά;

Πιστέψτε μας, στο Λεωνίδιο οι τοπικές λιχουδιές και τα σπιτικά φαγητά που σερβίρονται στις ταβερνούλες της κωμόπολης θα ικανοποιήσουν ακόμα και τον πιο απαιτητικό ουρανίσκο.

Φυσικά, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, μια επίσκεψη στην Πλάκα είναι must. Πρόκειται για το επίνειο της περιοχής και απέχει μόλις 5 λεπτά από την κωμόπολη.

Είναι ένα ήρεμο λιμανάκι στο οποίο κανείς μπορεί να γευτεί φρέσκα ψάρια τους θερινούς μήνες και να κάνει, καιρού επιτρέποντος, τη βόλτα του τον χειμώνα.

Γιατί αυτή ακριβώς είναι η αλήθεια…