Νυμφαίο - Το ορεινό στολίδι της Ελλάδας που συγκαταλέγεται στα δέκα ομορφότερα της Ευρώπης
- Κατηγορία ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ
- 0 σχόλια
Μόλις λίγη ώρα από την πόλη της Φλώρινας, υπάρχει ένα μικρό ορεινό χωριό, το οποίο διεκδίκησε το Διεθνές Βραβείο Μελίνα Μερκούρη για την άριστη διαχείριση πολιτιστικού αποθέματος και φυσικού περιβάλλοντος στον παγκόσμιο διαγωνισμό της UNESCO, ενώ πολλοί ταξιδιωτικοί οδηγοί το κατατάσσουν στην πρώτη δεκάδα των ομορφότερων χωριών της Ευρώπης. Και όχι άδικα...
Το Νυμφαίο, που έχει χαρακτηρισθεί από το 1978 ως «διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός» βρίσκεται σε υψόμετρο 1350 μέτρων και μαγεύει τον επισκέπτη με την πρώτη ματιά. Τα υπέροχα λιθόστρωτα μονοπάτια του, τα αψεγάδιαστα καλντερίμια, τα εντυπωσιακά πέτρινα αρχοντικά και τα πανύψηλα δέντρα οξιάς που το περιβάλλουν, είναι μερικά από αυτά που θα σε κάνουν να εντυπωσιαστείς και να ερωτευτείς το Νυμφαίο στο λεπτό.
Το καλοκαίρι με τα ιδιαίτερα ζωηρά του χρώματα, έχεις την δυνατότητα να περπατήσεις στα φροντισμένα δρομάκια χωρίς την "ενοχλητική" παρουσία των οχημάτων που σταθμεύουν στην άκρη του χωριού, μα και να συναντήσεις σε έναν τεράστιο χώρο περίπου 60 στρεμμάτων δάσους, πρώην αιχμάλωτες αρκούδες που ζουν πλέον ελεύθερες, αλλά προστατευμένες. Μπορείς επίσης να κάνεις κανό στη λίμνη Ζάχαρη και να γευτείς εκλεκτά κρασιά από ονομαστούς αμπελώνες.
Η παλιότερη ονομασία του χωριού ήταν ήταν Νιβέστα, όνομα βλάχικης και προηγουμένως δωρικής προέλευσης. Οι ερμηνείες ήταν τρεις: «Νύφη» λόγω της ομορφιάς του χωριού (Νιβέστα) και της τοποθεσίας, «αθέατη» (ni vista) πιθανώς διότι βρισκόταν σε σημείο όπου δεν γινόταν εύκολα ορατό και «χιονάτη» ή «όπου μένει το χιόνι» (nives sta). Αργότερα μετονομάστηκε σε Νεβέστα και το 1926 με Προεδρικό Διάταγμα πήρε την τελική του ονομασία.
Πρωτοκατοικήθηκε το 1385 και από τότε κατέχει σημαντική θέση στην ιστορία του τόπου, με κορύφωση τη μεγάλη οικονομική του άνθηση από το 18ο μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, όταν οι Νεβεσκιώτες έμποροι εξαπλώθηκαν σε Δύση και Ανατολή και αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα αργυροχρυσοχοΐας των Βαλκανίων.
Και μπορεί να πέρασε κάποια εποχή που οι κάτοικοί του το εγκατέλειψαν και στράφηκαν, όπως πολλοί άλλωστε, στα μεγάλα αστικά κέντρα, όμως από το 1990 το χωριό ζωντάνεψε με τη συμβολή σημαντικών ατόμων που κατάγονται από εκεί και έχει γίνει πόλος έλξης αξιόλογου τουρισμού.