μνημειακό συγκρότημα μεταμοντέρνων κατοικιών απο τον Ricardo Bofill, κοντά στο Παρίσι

ολοκληρώθηκε το 1982, «les espaces d'Abraxas» παραμένει το κτίριο-ορόσημο του Marne-la Vallée - μια νέα πόλη χτισμένη κοντά στο παρίσι στη δεκαετία του 1960. σχεδιάστηκε ως ένα «αστικό μνημείο», αρχιτέκτονα Ricardo Bofill επέμεινε ότι η οικιστική ανάπτυξη που απαιτείται να έχει ένα «μνημειακό και συμβολικό χαρακτήρα», για να εξασφαλιστεί ότι αποτελούσε ένα ισχυρό σημείο αναφοράς. μετά την ολοκλήρωση, το έργο, και μεταμοντέρνα αρχιτεκτονική του, έχει παρουσιαστεί σε πολυάριθμες ταινίες, συμπεριλαμβανομένων τριλογία των «παιχνιδιών της πείνας».

Όλες οι εικόνες από Gregori Civera , ευγενική προσφορά του Ricardo Bofill ψηλότερο de arquitectura

χτίστηκε από τον Ricardo Bofill ψηλότερο de arquitectura (RBTA), το σύστημα αποτελείται από τρία βασικά στοιχεία: «le Palacio», «le Théâtre», και «L'Arc». η μεγαλύτερη δομή, «le Palacio», είναι ένα 18-όροφο προς ενοικίαση επιδοτούμενη πολυκατοικία που περιλαμβάνει συνολικά 441 μονάδες. εσωτερικά, τρεις κάθετες «κύτταρα επικοινωνίας» - οι ανελκυστήρες, κλιμακοστάσια και τεχνική άξονες - τον καθορισμό της διάταξης του καθενός από τα ακίνητα. Τα διαμερίσματα, μερικά από τα οποία είναι μεζονέτες, έχουν μεταξύ δύο και πέντε δωμάτια.

«Le Théâtre 'οριοθετεί μια κοινόχρηστη υπαίθρια πλατεία

αντίθετο, «le Théâtre» είναι ένα ημι-κυκλική δομή, η οποία περιλαμβάνει μια σειρά από ανακλαστικό γυαλί στήλες. το ιδιωτικό κτίριο στεγάζει 130 διαμερίσματα και οριοθετεί επίσης μια κοινόχρηστη υπαίθρια πλατεία. «ο ανοιχτός χώρος περιβάλλεται από την κυκλικότητα του κτιρίου, του οποίου η κυρτότητα δίνει μια αίσθηση του προστατευτικού καταφυγίου», εξηγεί ο RBTA. «μια εντύπωση της ιδιωτικής ζωής ρέει από αυτό, αναστρέφοντας την αρχική εντύπωση της μνημειακότητα.» Τέλος, στο κέντρο του συστήματος, «L'Arc» περιέχει ένα μικρότερο αριθμό από τα σπίτια. οι οροφές των δύο «le Théâtre» και «l'τόξου» είναι κατάφυτη, αλλά παραμένουν απρόσιτες για τους κατοίκους.

οι ιδιωτικές «le Théâtre» κτίριο κατοικιών 130 διαμερίσματα

« Χάρη σε ένα σύστημα των βαρέων προ-casting, ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθεί μια εκτεταμένη και πολύπλοκη αρχιτεκτονική γλώσσα », λένε οι αρχιτέκτονες. «διαφορετικές αναγνώσεις των κτιρίων, ως σταθερή αλλαγή στην κλίμακα και τις αναφορές σε Ledoux, Γκαουντί και Γαβριήλ, μεταξύ άλλων, να οδηγήσει στην συγκεκριμένη εκλεκτική λεξιλόγιο αυτού του έργου. οι προσόψεις κατασκευάστηκαν από προκατασκευασμένα τμήματα, κομμένα σύμφωνα με τις ατομικές τους σχήματα και όχι σε πλαισιωμένο πάνελ, έτσι ώστε οι αρθρώσεις είναι αόρατα. Αυτά τα πάνελ είναι πέτρα, ένα μίγμα άμμου, γκρι και λευκό τσιμέντο και οξείδια. »

«Le Palacio» κοιτάζει προς «το θέατρο»

«Le Palacio» αποτελείται από τρία κτίρια που σε ένα σχήμα U

η οικιστική ανάπτυξη μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 600 μονάδες

στο κέντρο του συστήματος, «L'Arc» περιέχει ένα μικρότερο αριθμό από τα σπίτια

επιφάνειες και προσόψεις προσφέρει μια σειρά από χρωματικές παραλλαγές

προσόψεις χτίστηκαν από προκατασκευασμένα τμήματα, κομμένο σύμφωνα με τις ατομικές τους σχήμα

διάφορες ιστορικές αναφορές υπάρχουν σε όλο το πρόγραμμα

το έργο, και μεταμοντέρνα αρχιτεκτονική του, χαρακτηρίστηκε στην τριλογία των «παιχνιδιών της πείνας»