στη κατοικία του Richard Meier - ωριμάζοντας 50 χρόνια

το περασμένο έτος, το «σπιτάκι του σπιτιού» - το περίφημο σπίτι που σχεδίασε ο Richard Meier - γιόρτασε την 50ή επέτειό του. η κατοικία, η οποία αρχικά προωθούσε τη σταδιοδρομία του Meier, συνέχισε να καθορίζει την αρχιτεκτονική γλώσσα της επιχείρησής της κατά το τελευταίο μισό αιώνα. χτισμένο ανάμεσα σε βράχους και δέντρα ενός και ενός μισού στρεμμάτων, το ακίνητο έχει θέα στον μακρινό ήχο του νησιού από την ακτή του Connecticut. για τον εορτασμό 50 χρόνων από την ύπαρξη του σπιτιού, ο αρχιτέκτονας φωτογράφος Mike Schwartz έχει τεκμηριώσει το σπίτι με ένα νέο σύνολο εικόνων.

ο Richard Meier σχεδίασε την κατοικία του Σαββατοκύριακου για την Carole και τη Fred Smith λίγο μετά την έξοδο από το γραφείο του marcel breuer. «μου έδειξαν μια σειρά σχεδίων για ένα αξεπέραστο σπίτι σε στυλ ράντσο που είχε σχεδιαστεί για τον προηγούμενο γαιοκτήμονα» εξηγεί ο Meier. «ήταν αμέσως σαφές σε εμένα ότι ένα μονοκατοικία με σχέδιο διάσπασης ήταν ο πιο ακριβός τύπος για να οικοδομήσουμε σε αυτό το site γιατί η έκρηξη του βράχου για τα θεμέλια θα ήταν μια τεράστια επιχείρηση. ήταν προφανές ότι ένα μικρότερο αποτύπωμα που επεκτάθηκε κατακόρυφα αντί για οριζόντια θα ήταν τόσο οικονομικότερο όσο και πιο ενδιαφέρουσα χωρικά, δεδομένου του βραχώδους παράκτιου τοπίου.

το τζάμι είναι αναρτημένο μεταξύ της καπνοδόχου και των χαλύβδινων δομικών κολώνων

εσωτερικά, το σπίτι χωρίζεται σαφώς σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους. «η ιδιωτική πλευρά του σπιτιού είναι στην είσοδο που αντιμετωπίζει γη, δάση και δρόμο», περιγράφουν οι αρχιτέκτονες. 'μια σειρά κλειστών, κυψελοειδών χώρων, αυτοί οι ιδιωτικοί χώροι οργανώνονται μέσα από τρία επίπεδα πίσω από μια αδιαφανή πρόσοψη, η οποία διαπερνάται διαλειτουργικά με παράθυρα. οι δημόσιοι χώροι, όπου η οικογένεια συναντά και ψυχαγωγεί, βρίσκονται στο πίσω μέρος του σπιτιού, με θέα στο νερό. αυτός ο δημόσιος τομέας αποτελείται από τρία επίπεδα που βρίσκονται μέσα σε γυάλινο περίβλημα τριών όψεων. από το εξωτερικό, το έδαφος και τα ανώτερα επίπεδα εμφανίζονται ως συμπαγείς πλάκες που συγκρατούνται γρήγορα στις λευκές διακλαδώσεις του γυάλινου κελύφους.

ένα ζωγραφισμένο τζάκι από τούβλα σπρώχνει προς το εξωτερικό μέσω του σφιχτού πλαισίου των μύλων

«Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έχουν περάσει 50 χρόνια από τότε που γνώρισα για πρώτη φορά το σπιτάκι του σπιτιού», σχολιάζει ο τσακ σμιθ, ο γιος της καρόλας και του fred. «Ήμουν μόλις πέντε χρονών, αλλά το παιδικό νεύρο που νιώθω τότε έρχεται πίσω σε μένα κάθε φορά που περπατώ μέχρι την ράμπα, μέσα στην πόρτα, και νιώθω το σχέδιο του Richard Meier. η θέα είναι πάντα καταπληκτική, αλλά είναι η αρχιτεκτονική που την μετατρέπει σε τέχνη. ίσως είμαι μεροληπτικός, αλλά νομίζω ότι είναι ένα σχεδόν τέλειο έργο τέχνης και ο στόχος μου είναι να το διατηρήσω για πάντα και ελπίζω να το μοιραστώ με όλες τις μέρες ».

το γυαλιστερό τοίχωμα δημιουργεί μια λεπτή ένταση που τραβάει τον κάτοχο πέρα ​​από τον χώρο διαβίωσης προς τα έξω

«τα σπίτια κατέχουν μια μοναδική θέση στην αρχιτεκτονική», λέει ο Richard Meier. «είναι ο πιο θεμελιώδης τύπος καταφυγίου που σχεδιάζουμε. και οι επαγγελματίες και το κοινό συνεχώς συναρπάζονται με νέες ιδέες για το σπίτι. σπίτια, σε αντίθεση με άλλες μορφές κτίριο, πραγματικά να πάρει μια δική τους ζωή. ασκούν ισχυρή επιρροή στην αρχιτεκτονική που ανταποκρίνεται στην πολιτιστική κληρονομιά και, ιστορικά, υπήρξε το κύριο εργαλείο της αλλαγής ».

τα κιγκλιδώματα του κατώτερου και του ανώτερου επιπέδου είναι πίσω από το γυαλί

η ιδιοκτησία έχει θέα στον μεγάλο ήχο του νησιού από την ακτή του Connecticut

μεγάλα παράθυρα γεμίζουν τους χώρους διαβίωσης με φυσικό φως

το πίσω μέρος της ασπρόμαυρης κατοικίας

το σπίτι είναι χτισμένο ανάμεσα στους βράχους και τα δέντρα ενός και ενός μισού στρεμμάτων

η τριώροφη κατοικία φωτίζεται το βράδυ