Ποιος είναι αυτός που αγόρασε τη Ferrari των 16 εκατ. ευρώ;

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, ένα κλασικό 250 GT SWV California Spyder άλλαξε χέρια έναντι του ποσού που μόλις διαβάσατε. Το απέκτησε ένας συνήθης ύποπτος

Δέκα χρόνια πριν, το περιοδικό Forbes τον είχε χαρακτηρίσει «Μίδα». Σωστά είχε γράψει. Οπως ο μυθικός βασιλιάς της Φρυγίας, έτσι και αυτός φαίνεται πως οτιδήποτε αγγίζει γίνεται χρυσός. Το βιογραφικό του τον περιγράφει ως επιχειρηματία, επενδυτή και φιλάνθρωπο, ενώ θεωρείται ευρέως ένας από τους κορυφαίους συλλέκτες αυτοκινήτων. Μπήκε το 2003 στην Google ως επενδυτής, έφυγε από την «Κοιλάδα της Σιλικόνης» το 2012 και συνέχισε ως συνιδρυτής της επενδυτικής εταιρείας SV Angel.

Το βιογραφικό του δεν αναφέρει κάτι (sic) για την εμπλοκή του στο σκάνδαλο Angelgate, που τον Σεπτέμβριο του 2010 ταλάνισε τους οικονομικούς κύκλους για φιξαρισμένες τιμές και απάτη, μαζί με δέκα επενδυτές στο Σαν Φρανσίσκο. Ομως τέτοιες «λεπτομέρειες» εντοπίζονται πλέον σε επίπεδο Wikipedia και ο Ντέιβιντ Λι βρίσκεται σταθερά στη λίστα των πιο πλούσιων Αμερικανών. Φωτογραφίες με πολιτικούς, διάσημοι πελάτες και κάμποσοι ακόλουθοι στο Instagram, καθώς το συγκεκριμένο Μέσο δουλεύει παραδοσιακά (και) ως προβολή πλούτου ή βαθιάς ματαιοδοξίας.

Πέρα από τις επενδυτικές του δραστηριότητες, ο Λι δραστηριοποιείται στην εμπορία κοσμημάτων και πανάκριβων ρολογιών στις ΗΠΑ, ενώ μαζεύει μερικά από τα πιο σπάνια αυτοκίνητα στην υφήλιο.

Ακριβώς μία εβδομάδα έχει περάσει που το εικονιζόμενο βρίσκεται στο γκαράζ του Ντέιβιντ Λι (Mecum Auctions / Instagram) Την περασμένη εβδομάδα, λοιπόν, στη δημοπρασία που οργάνωσαν οι Mecum Auctions παρήλασαν πολλά, ωραία και πανάκριβα.

Μεταξύ αυτών ένα Ferrari Enzo του 2003 με μόλις 3.027 μίλια. Ενας χτύπησε τη LaFerrari από το 2014 στεγασμένη με τα μόλις 57 μίλια που είχαν διανυθεί πριν την παραλάβει. Και ένας άλλος το Maserati MC12, από το μακρινό 2005, με 515 χιλιόμετρα στο οδόμετρο. Ομως ο Λι στόχευσε στο ρετιρέ της ημέρας: ένα σπάνιο Ferrari 250 GT SWV California Spyder του 1963. Kαι μάλιστα, το τελευταίο που είχε κατασκευαστεί. Μετά από αυτό, το καλούπι έσπασε. Το σφυράκι της δημοπρασίας σήμανε τρεις φορές και το deal έκλεισε στα 18.150.000 δολάρια – κάνοντας τη μετατροπή σε ευρώ, βγαίνουν περίπου όσα διαβάσατε στον τίτλο.

Ο κύριος Λι μόλις είχε προσθέσει ένα ακόμη κόσμημα στη συλλογή του, αυτή τη φορά σε τροχούς, παρέα με τα μπριγιάν. Μη νομίσετε ότι του βγήκε ακριβά. Πριν από περίπου τέσσερις μήνες είχε αποκτήσει το ακόμα πιο σπάνιο Ferrari 250 GTO του 1962 έναντι 38.500.000 δολαρίων. Βαριέμαι καν να ανοίξω το κομπιουτεράκι για τη μετατροπή σε ευρώ.

Το ακόμα πιο ακριβό Ferrari 250 GTO είχε προστεθεί στη συλλογή του Ντέιβιντ Λι πρόσφατα (Mecum Auctions / Instagram)

Οπως είναι γενικότερα αντιληπτό πλέον, καθώς και από τον αριθμό των χιλιομέτρων που έχουν διανύσει πολλά τέτοια αυτοκίνητα, η ιστορία δεν γίνεται για το fun της υπόθεσης ή τη χαρά της οδήγησης. Είναι μόνο για το χρήμα και το λεγόμενο «sense of owing», το «κατέχειν»: να το έχεις εκεί, να το κοιτάς και να βγάλεις κάποτε ακόμα περισσότερα χρήματα. Και μηδέν χαρά στα σκέλια.

Μερικά από τα αυτοκίνητα που άλλαξαν «χέρια» στη δημοπρασία. Στην πλειονότητά τους με ελάχιστα διανυθέντα χιλιόμετρα (Mecum Auctions / Instagram)

Σε μεγάλο βαθμό η κατηγορία των υπεραυτοκινήτων έχει πάψει πλέον να αφορά ανθρώπους, έστω πολύ πλούσιους, που τους ενδιαφέρει η οδήγηση. Βασικά, ενδιαφέρει εκείνους που τα βλέπουν ως χρηματιστηριακό είδος. Σ’ έναν καιρό παγκόσμιας οικονομικής αστάθειας –και δεν είναι τωρινό αυτό, λόγω Ιράν–, συχνά είναι προτιμότερο να έχουν επενδύσει τα χρήματά τους σε ένα τέτοιο, παρά σε ευάλωτους χρηματιστηριακούς δείκτες. Και ο Ντέιβιντ Λι ξέρει καλά από αυτά.