40 χρόνια και 6 γενιές Μ3 - Ποια διαλέγεις;

Τέσσερις δεκαετίες συμπλήρωσε ένα από τα πιο διαχρονικά και εξίσου ερωτικά ονόματα της αυτοκίνησης. Και η BMW δικαιολογημένα το γιορτάζει

Μετά από τέτοια γενεαλογία, οδηγικού προσανατολισμού και, ταυτόχρονα, μηχανολογικού ραφιναρίσματός, το Μ3 δεν θέλει συστάσεις. Τουλάχιστον αν έχεις την οποιαδήποτε στοιχειώδη επαφή με τα δρώμενα στο «χώρο». Αυτός ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Εννοώ το πρώτο, το αρχετυπικό Ε30. Με τους φουσκωμένους θόλους, το επιμηκυμένο C pillar (βλ. πίσω «κολώνα»), τον επικό τετρακύλινδρο με το μαύρο καπάκι και σκαλιστό το λογότυπο «BMW MPower» και το dog-leg κιβώτιο. Τι να λέμε τώρα… Οσοι το είχαν δει από κοντά, όσοι το είδαν μεταγενέστερα, όσοι το άκουσαν σε αναβάσεις και όσοι μερακλήδες το διατηρούν ακόμη στο γκαράζ τους ξέρουν γιατί μιλάμε.

Ηταν «The daddy». Από ‘κει ξεκίνησαν όλα, τον μακρινό Μάρτιο του 1986. Εκτοτε, κάθε γενιά που εμφανίζεται δημιουργεί και ένα νέο κύκλο ένθερμων πιστών, όπως επίσης και ένα εύρωστο κύκλο εργασιών στα ταμεία της βαυαρικής εταιρείας. Στη συνέχεια, το Ε36, πιο διακριτικό αισθητικά, για πρώτη φορά με τον εξακύλινδρο εν σειρά. Στην καλύτερη εκδοχή του με το μοτέρ των 321 ίππων και το εξατάχυτο κιβώτιο. Ήταν η λογική συνέχεια. Παρέα στο κόκπιτ εκείνα τα υπέροχα καθίσματα, τα επονομαζόμενα «Φαραώ», λόγω της ιδιαίτερης σχεδίασης των προσκέφαλων που παρέπεμπε στους Αιγύπτιους βασιλείς. Στη συνέχεια, ως γνωστόν, η τρίτη γενιά, το Ε46.

Ίσως το πιο ποθητό κουπέ της τελευταίας εικοσιπενταετίας. Ήταν το αυτοκίνητο-πακέτο. Πολύ σωστές διαστάσεις, διαχρονικά σπορ σχεδίαση, βραβευμένος εξακύλινδρος με τρομερό και ιδιαίτερο ήχο, άψογο ζύγισμα, ικανότητα να ταξιδεύει τους επιβάτες ατσαλάκωτους και, ταυτόχρονα, να ωθεί τον ενθουσιώδη οδηγό σε ακρότητες. Το τρίτης γενιάς Μ3 τα είχε όλα. Εκτός ίσως από ανθεκτικά στην πίεση φρένα και κάπως τσιμπημένα κιλά στη ζυγαριά που τα ένιωθες σε επίπεδο κινηματικής. Όπως μιλάμε για 26 χρόνια πριν. Και δύσκολα κάποιος δεν το ερωτεύτηκε. Στην κορυφή των εκδόσεων, το CSL, το οποίο ακόμη και σήμερα, θεωρώ, πως είναι μάλλον ό,τι καλύτερο έχει βγει από το M Division.

Εξαιρουμένου, επίσης, του μάλλον άγαρμπου και σχετικά αργού κιβώτιο SMG. Δεν πειράζει, ας το πάρει το ποτάμι. Ακολούθησε η τέταρτη γενιά, το Ε92. Εκείνη τη φορά -πρώτη και τελευταία- με οκτακύλινδρο κινητήρα, σε διάταξη V, πιο μεγάλο σε διαστάσεις, με ακόμα καλύτερο μπροστινό στην είσοδο των καμπών από το προηγούμενο, με πιο ταξιδιάρικο χαρακτήρα, αλλά εξίσου ικανό να φιτιλιάζει τα πίσω ελαστικά του on demand (ελληνιστί, κατά βούληση).

Eπόμενες γενιές (από επάνω αριστερά και με τη φορά του ρολογιού): τα M3 E36, E46, E92, F80 και G80

Τη συνέχεια την ξέρουν και οι νεότεροι: οι πιο πρόσφατες γενιές του BMW Μ3, τα F80 και G80, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά με τούρμπο κινητήρες που παρείχαν τρομερή ροπή από τις πολύ χαμηλές στροφές. Μαζί και την απαίτηση για ελαφρώς περισσότερη προσοχή στη διαχείριση του κύματος ροπής όταν ήσουν σε φάση υπεριστροφής. Σε επίπεδο αμαξώματος, το Μ3 έγινε τετράθυρο σεντάν, με το παραδοσιακό κουπέ αμάξωμα να φιλοξενεί πλέον τον κωδικό M4. Tο debate στο διαδίκτυο, ως συνήθως, είναι διχασμένο: ποιο είναι το καλύτερο; Είναι το ισχυρότερο; Σάμπως το πιο ιστορικό; Μήπως το πιο σπάνιο; Ή το πιο ολοκληρωμένο; Ή μήπως το ομορφότερο; Επί του τελευταίου, πάντως, οι περισσότεροι συμφωνούν ότι το στέμμα της βασίλισσας των άτυπων καλλιστείων δεν το κατέκτησε η τελευταία γενιά. Σνιφ.

Ποιο είναι, λοιπόν, εκείνο που θα διάλεγες για να έχεις στο γκαράζ και να δείχνεις, όπως έχω ξαναγράψει, στον γιο σου για το πώς ήταν κάποτε τα Πραγματικά Αυτοκίνητα (με σκόπιμα πεζοκεφαλαία), σε μια εποχή που ηλεκτρικές, ομοιόμορφες και άψυχες ντιζαϊνιές θα μετακινούν αυτιστικά τους επιβάτες τους με συστήματα αυτόνομης οδήγησης και οθόνες-σινεμασκόπ μέσω των οποίων θα μπορούν να βλέπουν Netflix μην έχοντας την παραμικρή επαφή με την Πραγματική Οδήγηση; Ελπίζω να μην προλάβω το δυστοπικό σενάριο αλλά και να μην οδηγηθεί η ανθρωπότητα σε αυτήν την μαζικοποιημένη, απόλυτα ελεγχόμενη και άκρως ξενερουά κατάσταση.

Όταν η «αίρεση» συναντά την ιερά παράδοση: το, για πρώτη φορά, ηλεκτρικό M3 συναντά τον πατριάρχη της σειράς. Δεν θα έχει εύκολο έργο, έστω κι αν ευαγγελίζεται 1.000 ίππους

Επίσης, η επικαιρότητα λέει ότι για πρώτη φορά έβερ η επόμενη γενιά Μ3 θα έχει και ηλεκτρική έκδοση. Εδώ είναι που θα πάρουν φωτιά τα πληκτρολόγια. Μέχρι να βρει η προαναφερόμενη «αίρεση», τον δρόμο της τελικής παραγωγής και του σχετικού τιμοκαταλόγου, μπορείτε να κρατήσετε το Μ3 σας. Κι αν δεν έχετε ένα, αποκτήστε κάποιο για πρώτη φορά. Είναι εμπειρία. Σας αφήνω (και πάω για μια βουτιά) με το βίντεο που «ανέβηκε» αυτές τις μέρες από το επίσημο κανάλι της εταιρείας. Ίσως σας βοηθήσει να βρείτε απάντηση στο ερώτημα του τίτλου.