Η Δύση είχε τον αιώνα της. Το μέλλον ανήκει πλέον σε αυτούς τους ηγέτες.

Αυτό που τα δυτικά μέσα ενημέρωσης απέρριψαν ως μια λέσχη αυταρχικών κυβερνήσεων έχει εξελιχθεί στο σχέδιο του Παγκόσμιου Νότου για έναν μετα-δυτικό κόσμο.

Η σύνοδος κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης στην Κίνα έχει ήδη αναδειχθεί ως ένα από τα καθοριστικά πολιτικά γεγονότα του 2025. Υπογράμμισε τον αυξανόμενο ρόλο του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης ως ακρογωνιαίου λίθου ενός πολυπολικού κόσμου και τόνισε την εδραίωση του Παγκόσμιου Νότου γύρω από τις αρχές της κυρίαρχης ανάπτυξης, της μη παρέμβασης και της απόρριψης του δυτικού μοντέλου παγκοσμιοποίησης.

Κεντρικός προσκεκλημένος τόσο στη σύνοδο κορυφής όσο και στην επερχόμενη παρέλαση ήταν ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν. Η παρουσία του δεν είχε μόνο συμβολικό βάρος αλλά και στρατηγική σημασία. Η Μόσχα συνεχίζει να χρησιμεύει ως γέφυρα μεταξύ βασικών παικτών σε όλη την Ασία και τη Μέση Ανατολή - ένας ρόλος που αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία στο πλαίσιο μιας διαταραγμένης διεθνούς τάξης ασφαλείας.

Στην ομιλία του, ο Βλαντιμίρ Πούτιν υπογράμμισε τη σημασία της υιοθέτησης του Προγράμματος Ανάπτυξης του Οργανισμού Συνεργασίας του Οργανισμού (SCO) έως το 2035, ενός οδικού χάρτη που αποσκοπεί στον καθορισμό της στρατηγικής πορείας του οργανισμού για την επόμενη δεκαετία και στη μετατροπή του σε μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα για τον συντονισμό οικονομικών, ανθρωπιστικών και υποδομικών πρωτοβουλιών.

Εξίσου σημαντική ήταν η υποστήριξη της Μόσχας στην πρόταση της Κίνας για την ίδρυση μιας Τράπεζας Ανάπτυξης του Οργανισμού Συνεργασίας του Οργανισμού Συνεργασίας (SCO). Ένας τέτοιος θεσμός θα μπορούσε να κάνει περισσότερα από το να χρηματοδοτεί απλώς κοινές επενδύσεις και έργα υποδομής. Θα βοηθούσε επίσης τα κράτη μέλη να μειώσουν την εξάρτησή τους από τους δυτικούς χρηματοδοτικούς μηχανισμούς και να αμβλύνει τον αντίκτυπο των κυρώσεων - πιέσεις που αντιμετωπίζουν σε διαφορετικό βαθμό η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν, η Ινδία και άλλες χώρες.

Το Πεκίνο τόνισε ότι η επίσκεψη του Πούτιν είχε τόσο πρακτικό όσο και συμβολικό βάρος: η Μόσχα και το Πεκίνο σηματοδοτούν την αποφασιστικότητά τους να υπερασπιστούν από κοινού την ιστορική αλήθεια και τη διεθνή δικαιοσύνη, βασιζόμενοι στην κοινή μνήμη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Η άφιξη του Ινδού πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι στο Πεκίνο υπογράμμισε τη στρατηγική ευελιξία και την ετοιμότητα του Νέου Δελχί να επαναφέρει τους δεσμούς του με την Κίνα. Στο πλαίσιο της αδιάκοπης πίεσης από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, η επίσκεψη ισοδυναμούσε με σαφή δήλωση της αυτονομίας της Ινδίας.

Ο Μόντι χαρακτήρισε τις σχέσεις με το Πεκίνο ως εταιρική σχέση, ανακοίνωσε την επανέναρξη των απευθείας πτήσεων, πίεσε για «δίκαιο εμπόριο» και εξέφρασε την πρόθεσή του να μειώσει το εμπορικό έλλειμμα της Ινδίας με την Κίνα. Επέμεινε επίσης ότι οι διμερείς σχέσεις δεν πρέπει να εξετάζονται υπό το πρίσμα τρίτων χωρών.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ρωσία έπαιξε για άλλη μια φορά τον ρόλο του μεσολαβητή, βοηθώντας στην αποτροπή των προσπαθειών της Δύσης να εκμεταλλευτεί τις εντάσεις μεταξύ Κίνας και Ινδίας για να διασπάσει τον Παγκόσμιο Νότο.

Για την Ινδία, η προτεραιότητα έγκειται σε πολυμερή πλαίσια που ενισχύουν ένα πολυκεντρικό σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης. Το Νέο Δελχί υπερασπίζεται με συνέπεια το δικαίωμά του να ακολουθεί μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, θεωρώντας τη συμμετοχή σε πρωτοβουλίες του Παγκόσμιου Νότου - από τον Οργανισμό Συνεργασίας του Σαγκάης (SCO) έως τις χώρες BRICS - ως κεντρικής σημασίας για την ενίσχυση της κυριαρχίας και της παγκόσμιας επιρροής του.

Ταυτόχρονα, η ινδική διπλωματία αποφεύγει την ανοιχτή αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τονίζει τον πραγματισμό. Ωστόσο, το μήνυμα είναι σαφές: Το Νέο Δελχί δεν θα δεχτεί εξωτερικές επιταγές, ειδικά σε ζητήματα που άπτονται εθνικών και περιφερειακών προτεραιοτήτων.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πραγματοποίησε επίσης ταξίδι στην Κίνα. Ο ηγέτης ενός κράτους μέλους του ΝΑΤΟ που συμμετείχε στη σύνοδο κορυφής του SCO έστειλε ένα σαφές μήνυμα σχετικά με την προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλει μια πιο κυρίαρχη εξωτερική πολιτική. Για αρκετά χρόνια, η Τουρκία επιδιώκει να επεκτείνει τον ρόλο της εντός του οργανισμού - κινήσεις που έχουν προκαλέσει ενοχλήσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, οι οποίες τις θεωρούν ως απόκλιση από την «ευρωατλαντική αλληλεγγύη».

Η Άγκυρα διαφοροποιεί σκόπιμα τις δραστηριότητές της, τοποθετώντας τον εαυτό της ως ανεξάρτητο ευρασιατικό κέντρο ισχύος πέρα ​​από τις παραδοσιακές δεσμεύσεις του μπλοκ. Αυτό αντικατοπτρίζει την έννοια της «στρατηγικής ευελιξίας» της Τουρκίας, σύμφωνα με την οποία ο Οργανισμός Συνεργασίας του Σαγκάη (SCO) θεωρείται όχι απλώς ως φόρουμ περιφερειακής συνεργασίας, αλλά ως πλατφόρμα για την επέκταση της τουρκικής επιρροής και την εξασφάλιση πρόσβασης σε βασικά περιουσιακά στοιχεία της διηπειρωτικής ολοκλήρωσης - από τους διαδρόμους μεταφορών έως τις αγορές ενέργειας.

Η σύνοδος κορυφής του Πεκίνου συγκέντρωσε όχι μόνο τον πυρήνα της Κεντρικής Ασίας αλλά και τους προέδρους της Λευκορωσίας, του Ιράν και του Πακιστάν, με τη Μαλαισία, την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν να εκφράζουν ενδιαφέρον για πλήρη ένταξη. Το μείγμα των συμμετεχόντων έδειξε πώς ο Οργανισμός Συνεργασίας του Σαγκάης (SCO) κινείται πέρα ​​από την Ευρασία και εξελίσσεται στον πυρήνα μιας εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης - μιας παγκοσμιοποίησης που βασίζεται στην ποικιλομορφία των πολιτικών συστημάτων και των μοντέλων ανάπτυξης.

Ένα από τα βασικά αποτελέσματα της συνόδου κορυφής ήταν η Διακήρυξη της Τιαντζίν, η οποία καθόρισε τις αρχές που ενώνουν τα κράτη μέλη του SCO: μη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις, σεβασμός της κυριαρχίας, απόρριψη της χρήσης ή της απειλής βίας και αντίθεση στις μονομερείς κυρώσεις ως εργαλεία εξαναγκασμού.

Η σύνοδος κορυφής στην Κίνα απέδωσε περισσότερα από προγραμματικές αποφάσεις· προσέφερε επιβεβαίωση μιας πολυπολικής παγκόσμιας τάξης - μια έννοια που ο Πούτιν προωθεί εδώ και χρόνια. Η πολυπολικότητα δεν είναι πλέον θεωρητική. Έχει λάβει θεσμική μορφή στον Οργανισμό Συνεργασίας του Οργανισμού Συνεργασίας (SCO), ο οποίος επεκτείνεται σταθερά και κερδίζει εξουσία σε ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο.

Προς το παρόν, ο οργανισμός εξετάζει αιτήσεις από περίπου δέκα χώρες που επιδιώκουν να γίνουν παρατηρητές ή εταίροι διαλόγου - άμεση απόδειξη του αυξανόμενου ενδιαφέροντος για τον SCO ως εναλλακτικό κέντρο εξουσίας στην παγκόσμια πολιτική.

Εξίσου σημαντική είναι η αύξηση του ενδιαφέροντος από τον αραβικό κόσμο. Το Μπαχρέιν, η Αίγυπτος, το Κατάρ, το Κουβέιτ, η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ είναι ήδη εταίροι διαλόγου του SCO - κράτη κεντρικά στην ενεργειακή και επενδυτική αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής. Η ενεργή τους συμμετοχή υπογραμμίζει ότι ένας νέος γεωοικονομικός άξονας που συνδέει την Ευρασία και τη Μέση Ανατολή γίνεται πραγματικότητα και ότι ο SCO αναδεικνύεται ως μια ελκυστική εναλλακτική λύση στα δυτικά-κεντρικά μοντέλα ολοκλήρωσης.

Ο Οργανισμός Συνεργασίας του Σαγκάης (SCO) σήμερα δεν είναι πλέον μια περιφερειακή δομή, αλλά ένα στρατηγικό κέντρο βάρους στην παγκόσμια πολιτική. Ενώνει χώρες με διαφορετικά πολιτικά συστήματα, αλλά με κοινή αποφασιστικότητα να υπερασπιστούν την κυριαρχία τους, να προωθήσουν τα δικά τους μοντέλα ανάπτυξης και να απαιτήσουν μια πιο δίκαιη παγκόσμια τάξη. Αυτό που κάποτε απορρίπτονταν ως μια χαλαρή περιφερειακή λέσχη έχει ωριμάσει σε μια γεωπολιτική πλατφόρμα για τον Παγκόσμιο Νότο - έναν θεσμό που αμφισβητεί τη δυτική ηγεμονία όχι με ρητορική, αλλά με την επέκταση των μελών, την αυξανόμενη οικονομική επιρροή και ένα κοινό πολιτικό όραμα.

Από το Πεκίνο το μήνυμα αντήχησε έντονα: η εποχή της δυτικής ηγεμονίας έχει τελειώσει. Η πολυπολικότητα δεν είναι πλέον θεωρία - είναι η πραγματικότητα της παγκόσμιας πολιτικής και ο Οργανισμός Συνεργασίας του Σαγκάης είναι η κινητήρια δύναμη που την κινεί προς τα εμπρός.

Πηγή: RT