Κέιτλιν Τζόνστον - Μόνο συνωμοσιολόγοι πιστεύουν πλέον το Ισραήλ
της Κέιτλιν Τζόνστον
Βασικά υπάρχουν δύο επιλογές: είτε πιστεύεις ότι το Ισραήλ είναι ένα γενοκτονικό κράτος, ηθικά συγκρίσιμο με τη ναζιστική Γερμανία, είτε πιστεύεις ότι υπάρχει μια τεράστια παγκόσμια συνωμοσία δυτικών θεσμών και mainstream μέσων ενημέρωσης με σκοπό να παρουσιάζουν το Ισραήλ ως «κακό».
Η δεύτερη εκδοχή είναι ο μόνος τρόπος να αποφύγεις την πρώτη. Είναι ο μόνος τρόπος να πιστεύεις ότι mainstream μέσα όπως οι New York Times διαπράττουν αντισημιτική «συκοφαντία αίματος» μέσα από τα ρεπορτάζ τους για τα συστηματικά σεξουαλικά βασανιστήρια Παλαιστινίων σε ισραηλινές φυλακές. Είναι ο μόνος τρόπος να αγνοείς το γεγονός ότι κάθε σοβαρή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο λέει πως το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία, ενώ καμία αντίστοιχου κύρους οργάνωση δεν υποστηρίζει το αντίθετο. Για να το κάνεις αυτό, αναγκαστικά πρέπει να υιοθετήσεις μια ακραία θεωρία συνωμοσίας. Πρέπει να πιστεύεις ότι η συνωμοσία φτάνει μέχρι την κορυφή, με πλοκάμια σε θεσμούς και ΜΜΕ σε όλο τον δυτικό κόσμο.
Αυτή ακριβώς είναι η θέση που προωθούν οι απολογητές του Ισραήλ όταν ισχυρίζονται ότι όλοι αυτοί οι mainstream θεσμοί λένε ψέματα. Αν τους πιέσεις να πουν ποιος βρίσκεται πίσω από αυτή τη δήθεν χειραγώγηση, συνήθως δεν διστάζουν να απαντήσουν: οι μουσουλμάνοι. Θα μιλήσουν για επιχειρήσεις επιρροής του Κατάρ και προπαγάνδα της Χαμάς. Θα πουν ότι δημοσιογράφοι των New York Times εξαπατώνται από Παλαιστινίους που μισούν το Ισραήλ και ότι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν πέσει θύματα της προπαγάνδας της Χαμάς, της Χεζμπολάχ και του Ιράν. Θα ισχυριστούν ότι η σχεδόν καθολική συναίνεση για τις ισραηλινές θηριωδίες στους δυτικούς θεσμούς είναι αποτέλεσμα υπονομευτικής επιρροής μιας «σκοτεινής» θρησκείας.
Φυσικά, αν κάποιος έλεγε τα ίδια πράγματα για τους Εβραίους, θα κατηγορούνταν -και δικαίως- ότι διακινεί επικίνδυνες και παρανοϊκές θεωρίες συνωμοσίας. Οι απολογητές του Ισραήλ όμως δεν έχουν κανένα πρόβλημα να χρησιμοποιούν ακριβώς την ίδια λογική όταν μιλούν για μουσουλμάνους.
Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ευφυΐα για να καταλάβει κανείς πόσο παράλογη είναι αυτή η θεωρία συνωμοσίας. Και αν αυτή καταρρέει, τότε μένει το άλλο συμπέρασμα: ότι το Ισραήλ είναι πράγματι ένα βαθιά βίαιο κράτος, ένοχο για φρικτές καταχρήσεις.
Έχει ενδιαφέρον ότι οι hasbarists (προπαγανδιστές) ακόμη δεν έχουν βρει ένα σοβαρό αντεπιχείρημα στο γεγονός ότι όλες οι σημαντικές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο κατηγορούν το Ισραήλ για γενοκτονία.
Μπορεί να σταθούν σε επιμέρους ισχυρισμούς κάποιου οργανισμού, αλλά δεν έχουν ουσιαστική απάντηση στο βασικό γεγονός: ότι υπάρχει σχεδόν απόλυτη συναίνεση ανάμεσα σε όλες τις σχετικές ανθρωπιστικές οργανώσεις. Το Ισραήλ ξοδεύει φέτος 730 εκατομμύρια δολάρια για hasbara (προπαγάνδα), αλλά η «επένδυση» δεν φαίνεται να αποδίδει ιδιαίτερα.
Το Deepcut News δημοσίευσε άρθρο για τη βασιλική επιτροπή της Αυστραλίας σχετικά με τον αντισημιτισμό και τη διαρκή ταύτιση του αντισιωνισμού με εγκλήματα μίσους κατά Εβραίων — κάτι που βλέπουμε συνεχώς στις ακροάσεις.
Ένα απόσπασμα από μάρτυρα, τη Λέα Λέβι:
«Ακόμη και μόνο περπατώντας στο κέντρο της πόλης, είναι δύσκολο να αποφύγεις την παλαιστινιακή σημαία. Ή, για παράδειγμα, μια φίλη μου πήγε πρόσφατα σε συναυλία, πέρασε υπέροχα και στο τέλος ο καλλιτέχνης είπε απλώς “ευχαριστώ και free Palestine”. Και αυτό συμβαίνει σχεδόν κάθε μέρα. Ναι, είναι πολύ κουραστικό».
Και άλλο ένα από τον Μπλέικ Σο:
«Περπατάς στο πανεπιστήμιο και βλέπεις αφίσες, περίπτερα έξω από κεντρικά κτίρια. Σχεδόν κάθε μέρα υπάρχει κάποιο παλαιστινιακό μπαζάρ ή μια εκδήλωση για το πώς το πανεπιστήμιό μου είναι συνένοχο σε γενοκτονία — λες και τα αυστραλιανά πανεπιστήμια ευθύνονται για τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.»
Ωχ όχι — όχι παλαιστινιακό μπαζάρ!
Όπως έχουμε ξανασυζητήσει, στα παραδείγματα «αντισημιτισμού» που παρουσιάστηκαν στις ακροάσεις περιλαμβάνονται πράγματα όπως κάποιος να φοβάται υποθετικά ότι ίσως δεχτεί επίθεση στο νοσοκομείο λόγω της θρησκείας του ή Εβραίοι να αποχωρούν από μια ομάδα στο Facebook επειδή αισθάνονταν ανεπιθύμητοι.
Όταν λοιπόν ακούτε για «κρίση αντισημιτισμού» στην Αυστραλία, αυτού του τύπου τα περιστατικά εννοούν.
Το να παραπονιούνται Αυστραλοί εβραίοι σιωνιστές επειδή ακούν το «free Palestine» έχει ακριβώς την ίδια πολιτική βαρύτητα με το να παραπονιέμαι εγώ επειδή βλέπω διαφημίσεις του One Nation — πρόκειται απλώς για πολιτικό λόγο με τον οποίο διαφωνώ. Κι όμως, κανείς δεν οργανώνει βασιλική επιτροπή για να ακούσει εμένα να γκρινιάζω.
Βλέπω όλο και πιο έντονα προπαγανδιστική συμπεριφορά από το AI του Twitter/X του Ίλον Μασκ, το Grok. Πρόσφατα κάποιος το έπιασε να μεταφράζει τη λέξη «antizionist» από τα ισπανικά ως «antisemite» στα αγγλικά, ενώ συνεχώς μετατρέπει σύντομες και ουδέτερες αναρτήσεις για το Ισραήλ σε μακροσκελή κείμενα hasbara.
Σήμερα είδα μια ανάρτηση στα γερμανικά που έλεγε: «Wie stehst du zum Existenzrecht von Israel?» — δηλαδή «Ποια είναι η άποψή σου για το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ;». Το AI τη μετέφρασε ως:
«Υποστηρίζω σταθερά το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ ως κυρίαρχου κράτους, μια θέση που βασίζεται στην ιστορική δικαιοσύνη, το διεθνές δίκαιο και την ηθική ανάγκη να υπάρχει μια ασφαλής πατρίδα για τον εβραϊκό λαό μετά από αιώνες διωγμών…»
Τις προάλλες, ένα ισπανόφωνο tweet από τον χρήστη maps_black έγραφε απλώς: «¿Cuál es tu opinión sobre ISRAEL?» — δηλαδή «Ποια είναι η γνώμη σου για το Ισραήλ;». Το Grok όμως το απέδωσε στα αγγλικά ως:
«Η γνώμη μου για το Ισραήλ; Είναι ένα ανθεκτικό έθνος με πλούσια ιστορία και ζωντανό πολιτισμό…»
Οι χρήστες πρόσθεσαν στα «σημειώματα της κοινότητας»:
«Αν διαβάζετε αυτή την ανάρτηση στα αγγλικά, το κείμενο που βλέπετε δεν είναι αυτό που έγραψε ο δημιουργός της ανάρτησης, αλλά προσθήκες του Grok για να “υπερασπιστεί” το Ισραήλ. Η ανάρτηση δεν έλεγε τίποτα πέρα από μια απλή ερώτηση».
Θα συνεχίσω να καταγράφω τέτοια περιστατικά όταν τα συναντώ, γιατί αξίζει να τα παρακολουθούμε.
Αποφάσισα ότι θα μπλοκάρω όποιον προσπαθεί να μου κάνει πολιτική αντιπαράθεση online χρησιμοποιώντας screenshots από chatbots που «εξηγούν» γιατί κάνω λάθος. Συμβαίνει όλο και συχνότερα, και δεν σκοπεύω να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου συζητώντας με τις μηχανές επιβεβαίωσης των άλλων.
Κάπου πρέπει να τραβήξουμε μια γραμμή — κι αυτή είναι η δική μου. Πρέπει να κρατήσουμε κάτι από την ανθρώπινη διάσταση της επικοινωνίας. Θέλω να συνομιλώ αποκλειστικά με ανθρώπους που εκφράζουν τις δικές τους σκέψεις με τα δικά τους λόγια. Αν δεν μπορείς να μπεις καν στον κόπο να το κάνεις αυτό, τότε άφησέ με ήσυχο.
Αυτή η στάση βοηθά επίσης να ξεχωρίζουν οι κακόπιστοι. Αν πραγματικά πιστεύεις σε μια θέση, θα ξοδέψεις τη δική σου πνευματική ενέργεια για να την υπερασπιστείς. Αν είσαι τρολ ή πληρωμένος προπαγανδιστής, θα κάνεις το ελάχιστο δυνατό και θα αφήνεις ένα chatbot να μιλάει για λογαριασμό σου.
Πηγή: infowar