ΕΛΑΣ - Υπέρ της Ελλάδας του μόχθου και της αξιοπρέπειας ο Αλέξης Τσίπρας
«Την ιστορία τη γράφουν κυρίως οι άνθρωποι που αγωνίζονται, οι άνθρωποι που επιμένουν», τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός.
H καθιέρωση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης στη δεύτερη θέση, με επόμενο στόχο να αντικρίσει κατάματα τη Νέα Δημοκρατία, δεν έρχεται να επιβεβαιώσει μόνο την επιστροφή του διπολισμού στην ελληνική πολιτική σκηνή.
Ερχεται να υπογραμμίσει και τη σύγκρουση ανάμεσα σε δύο αντίθετους κόσμους: από τη μια «η Ελλάδα της αξιοπρέπειας, του μόχθου, του πολιτισμού και της παραγωγής» και από την άλλη «η Ελλάδα της αναξιοκρατίας, της διαφθοράς, του νεποτισμού», όπως σημείωσε χθες βράδυ στο Περιστέρι, στην πλατεία Δημαρχείου, ο Αλέξης Τσίπρας στο κλείσιμο της ομιλίας του.
«Πιστεύω ότι αυτή η Ελλάδα (σσ. η πρώτη) θα νικήσει». Και «αξίζει τον κόπο να δώσουμε τη μάχη για να νικήσει αυτή η Ελλάδα», τόνισε δίνοντας το σύνθημα της συστράτευσης.
Και επικαλούμενος την ανάλυση του Αντόνιο Γκράμσι για την «εποχή των τεράτων» (στο ενδιάμεσο μεταξύ παλαιάς και νέας εποχής), ο ομιλητής μίλησε εν πρώτοις για όσα «τερατώδη» ζουν οι πολίτες τώρα: ανισότητες, διαφθορά, διχασμός, πόλωση. Και, σε δεύτερο χρόνο, διεμήνυσε ότι «την ιστορία δεν τη γράφουν τα τέρατα, ή τουλάχιστον δεν τη γράφουν μόνο τα τέρατα, τη γράφουν κυρίως οι άνθρωποι που αγωνίζονται, οι άνθρωποι που επιμένουν, οι άνθρωποι που αντιστέκονται, οι άνθρωποι που ελπίζουν».
Στη Β΄ Αθηνών
Και, σπάζοντας τους τοίχους μεταξύ πολιτικής και πολιτών –όπως είχε σημειώσει νωρίτερα η συντονίστρια της εκδήλωσης, ηθοποιός Ειρήνη Καζάκου– ο Α. Τσίπρας επιστρέφει εκεί που τον ξέρουν και τους ξέρει: στις λαϊκές γειτονιές, πρώτα στη Νίκαια, χθες βράδυ στο Περιστέρι. Γι’ αυτό και πριν τον πρώην πρωθυπουργό μίλησαν για τη ζωή τους κάτοικοι από τους Αγίους Αναργύρους, το Αιγάλεω και το Περιστέρι, ιδιωτικοί υπάλληλοι, εκπαιδευτικοί, υγειονομικοί και πολιτικοί επιστήμονες.
Πιάνοντας λοιπόν το νήμα από εκείνους, ο πρώην πρωθυπουργός διαβεβαίωσε ότι το σχήμα αυτό (πρώτα μιλάνε οι πολίτες) δεν θα σβήσει με την εκλογική νίκη της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. «Αυτός ο τρόπος που συζητάμε στις πλατείας της χώρας, θέλουμε να είναι και ο τρόπος –αν ο ελληνικός λαός μας δώσει την ευκαιρία– που θα κυβερνήσουμε τον τόπο. Θα είναι ένας τρόπος διαδραστικής επικοινωνίας και κλεισίματος της απόστασης, ανάμεσα στον πολίτη και στη δημοκρατική εξουσία, διότι εμείς θέλουμε μια άλλου είδους εξουσία», διαβεβαίωσε.
Απάντηση σε Άδωνι
Το σημείο, ασφαλώς, που κέντρισε περισσότερο τα ηλεκτρονικά Μέσα ήταν η απάντηση που έδωσε στις επιθέσεις τοξικότητας του Αδωνη Γεωργιάδη. Ενθυμούμενος ένα αντίστοιχο περιστατικό μέσα στη Βουλή μεταξύ του Γεωργίου Παπανδρέου και ενός βουλευτή της ΕΡΕ (που μάλλον πέρασε στη λήθη), …αντέγραψε τον ηγέτη της Ενώσεως Κέντρου λέγοντας: «Ποιος το είπε αυτό; Ο Αδωνις; Ε, τότε δεν έχει απολύτως καμία σημασία». Διευκρίνισε, δε, ότι «όχι μήνυση δεν θα κάνω στον Αδωνι, αλλά λουλούδια θα του στείλω γιατί κάθε φορά που μας βρίζει ανεβαίνουμε και μια μονάδα στις δημοσκοπήσεις».
Παρά ταύτα, ο Α. Τσίπρας δεν έμεινε στην απάντηση αυτή, αντιθέτως κατέδειξε ότι ο υπουργός Υγείας είναι απλά το μακρύ χέρι του… πρωθυπουργού του. «Το πρόβλημα της χώρας, όμως, και της πολιτικής τοξικότητας την οποία ζούμε δεν είναι ο Αδωνις, αλλά ο αδωνισμός», δηλαδή η πολιτική φιλοσοφία την οποία «έχει επιλέξει, ευνοήσει και ενορχηστρώσει όχι ο Αδωνις, αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης». Αλλωστε, συμπλήρωσε, ο Αδ. Γεωργιάδης είναι επτά χρόνια «βασικός υπουργός της κυβέρνησης». Διαπίστωση που επέτρεψε στον Α. Τσίπρα να συμπεράνει ότι «Κυριάκος Μητσοτάκης ίσον Αδωνις Γεωργιάδης και Αδωνις Γεωργιάδης ίσον Κυριάκος Μητσοτάκης». Επανέλαβε πάντως τη συνειδητή απόφαση της ΕΛΑΣ να μην… τσιμπήσει στις επιθέσεις αυτές. Αντιθέτως, θα συνεχίσει στον ίδιο δρόμο, να ψάχνει λύσεις στα επείγοντα προβλήματα της κοινωνίας μας.
Δικαιοσύνη
Ανέδειξε, μάλιστα, τρία πολύ μεγάλα από αυτά, τη δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια και την προοπτική, ενώ επεσήμανε ότι το αίτημα της εντιμότητας δεν το έφερε η ΕΛΑΣ στο προσκήνιο, αλλά το έκανε κεντρικό η κυβέρνηση της Ν.Δ. Εκανε, μάλιστα, και τον παραλληλισμό ότι, όπως οι πολίτες επί χούντας ζητούσαν δημοκρατία, έτσι και σήμερα οι πολίτες ζητούν εντιμότητα. «Χωρίς δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη», σημείωσε εξάλλου απευθυνόμενος σε ένα ακροατήριο που ξέρει καλά στη ζωή του τι σημαίνει αδικία.
Παράλληλα επανέλαβε ότι η διαφθορά έχει κόστος και είναι «ο αόρατος φόρος που πληρώνουν όλες οι Ελληνίδες και οι Ελληνες και δεν καταγράφεται πουθενά. Κάθε ευρώ που φεύγει προς τις μίζες, τις απευθείας αναθέσεις, τους κλειστούς διαγωνισμούς, προς τους “Φραπέδες” και τους “Χασάπηδες”, κάθε ευρώ που φεύγει προς τα εκεί είναι ένα ευρώ που χάνεται από το δημόσιο σχολείο, είναι ένα ευρώ που χάνεται από το δημόσιο νοσοκομείο, είναι ένα ευρώ που χάνεται από τις δημόσιες υποδομές. Αυτόν τον αόρατο φόρο, λοιπόν, πρέπει οι Ελληνίδες και οι Ελληνες να πάψουν να πληρώνουν».
Παράλληλα έδωσε ευθεία απάντηση και στο… μητσοτάκειο success story, γκριζάροντας αρκετούς από τους οικονομικούς δείκτες που επικαλείται η κυβέρνηση: για παράδειγμα, υπογράμμισε ότι «ο μέσος μισθός στην Ελλάδα αυξήθηκε πράγματι τα τελευταία 5 χρόνια, κατά 12,4%, αλλά οι τιμές των προϊόντων αυξήθηκαν κατά 16,4%».
Συμπέρασμα; «Πιάσαμε πάτο σε όλους τους οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες», με αποτέλεσμα, τόνισε, να έχουμε σήμερα επανάληψη του φαινομένου του 1960: ανθρώπους που δουλεύουν αλλά δεν τα βγάζουν πέρα. Οι φτωχοί εργαζόμενοι».
Πηγή: efsyn