Το ερώτημα του ενός... δισεκατομμυρίου ευρώ (για την ΝΔ)
Αλήθεια πρώτη: Για πρώτη φορά μετά την μνημονιακή οκταετία το ελληνικό πολιτικό σύστημα μπαίνει σε μια εκλογική μάχη συζητώντας για την διαχείριση της – μελλοντικής έστω – ανάπτυξης και όχι για την διαχείριση της χρεοκοπίας.
Αλήθεια δεύτερη: Ο εν λόγω πολιτικός διάλογος είναι δυνατός διότι η – απερχόμενη ή μη – κυβέρνηση Τσίπρα αφήνει την χώρα εκτός δεσμών Μνημονίων και πιστοληπτικών γραμμών και, κυρίως, αφήνει στα δημόσια ταμεία ένα απόθεμα ύψους 34 δις ευρώ. Οι προκάτοχοί της, η κυβέρνηση Σαμαρά, είχαν αφήσει μετά βίας τα αναγκαία για την πληρωμή μισθών και συντάξεων ενός μήνα.
Το ερώτημα είναι εάν, με δεδομένη και την ψήφο στις ευρωεκλογές, αυτή η πρόταση ήρθε με καθυστέρηση, εάν η κόπωση του κοινωνικού ακροατηρίου αφήνει περιθώρια για να συζητηθεί και να αναλυθεί σε βάθος, κι εάν επίσης στο πολιτικό – και μιντιακό – κλίμα που έχει διαμορφωθεί αφήνει χώρο για προγραμματική και όχι συνθηματολογική αντιπαράθεση. Σ’ αυτές τις τρεις επισημάνσεις, με τις οποίες αποκωδικοποιούν το πολιτικό πλαίσιο του προγράμματος που παρουσίασε χθες το βράδυ ο Αλέξης Τσίπρας, κυβερνητικά στελέχη προσθέτουν κι ένα ερώτημα: Ποια είναι η αντίστοιχη δομή της αντιπρότασης Μητσοτάκη, ποιες είναι οι κοινωνικές ισορροπίες και προτεραιότητες του – θολού – οικονομικού μοντέλου της ΝΔ, και ποια στρατηγική ανάπτυξης οριοθετεί για την χώρα, πίσω και πέρα από την γενική διακήρυξη της μείωσης των φόρων.
Εν ολίγοις ο ΣΥΡΙΖΑ, στην αφετηρία της επίσημης πλέον προεκλογικής περιόδου, και υπό το βάρος της βαριάς ήττας στις ευρωκάλπες, προκαλεί την ΝΔ σε ουσιαστικό προγραμματικό διάλογο για το μεταμνημονιακό μοντέλο ανάπτυξης. Το δικό του μοντέλο σε ορίζοντα τετραετίας, και με βάση το πρόγραμμα που παρουσίασε χθες ο Αλέξης Τσίπρας, βασίζεται σε μια ζυγισμένη διαφύλαξη του κοινωνικού κράτους με παράλληλη ενισχυμένη προτεραιότητα την ελάφρυνση – όψιμη ενδεχομένως – της μεσαίας τάξης μέσα από σταδιακές μειώσεις της φορολογίας.
Ως εκ τούτων, υπάρχουν κομβικά ερωτήματα τα οποία θα καλείται σταθερά να απαντήσει η ΝΔ το επόμενο διάστημα – από το εάν θα διατηρήσει βασικά κοινωνικά επιδόματα (από το επίδομα παιδιού έως την 13η σύνταξη), έως το εάν θα διατηρήσει τον αυξημένο κατώτατο μισθό και το τι σημαίνουν τα «ευέλικτα» μοντέλα στην αγορά εργασίας. Και κυρίως, μέσω ποιών περικοπών σε δαπάνες θα χρηματοδοτήσει τις εκτεταμένες μειώσεις φορολογίας για τις επιχειρήσεις. Πρόκειται για το ερώτημα του… ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, όπως το έθεσε χθες το βράδυ ο Ευκλείδης Τσακαλώτος: «Είμαι σίγουρος», είπε, «ότι η δέσμευση της ΝΔ για μείωση του φόρου των επιχειρήσεων από το 28% στο 20% θα υλοποιηθεί. Αυτό κοστίζει 1 δισ. ευρώ. Πού θα βρει αυτό το ποσό;»