Η Πρόεδρος, η αιγίδα και η καταιγίδα

Αναρωτιούνται πολλοί πώς έκανε το λάθος η Πρόεδρος της Δημοκρατίας και έθεσε υπό την αιγίδα του θεσμού που υπηρετεί την αθλιότητα του συνεδρίου Γονιμότητας και Αναπαραγωγικής Αυτονομίας. Που μια ματιά να ρίξεις στον τίτλο και στις δηλωμένες προθέσεις των διοργανωτών του ανατριχιάζεις. Δυο ματιές να χαλαλίσεις στα ονόματα και τις ιδιότητες των προθύμων, ανδρών επιφανών στη μεγάλη τους πλειοψηφία, που δήλωσαν συμμετοχή, τον βλέπεις αμέσως τον σκοτεινό λάκκο που έχει αυτή η φάβα. Αν δε δεις και το σχετικό βίντεο, πιάνεις τη μύτη σου, γιατί σου ‘ρχεται μια μπόχα Όρμπαν, με μια νότα Χίτλερ.

Η κυρία Σακελλαροπούλου διαπράττει αυτό που κανένας Πρόεδρος -εκτός από τη γνωστή εξαίρεση- δεν έχει διαπράξει: Διακινεί συντηρητικά ιδεολογήματα, που διχάζουν, αντί να ενώνουν. Αναπαράγει συστηματικά το κυρίαρχο αφήγημα του πρωθυπουργού και των πιο ακραίων του Μαξίμου. Εμφανίζεται, ως μη όφειλε, να συμμετέχει στην εκστρατεία τους, που για ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας είναι εκστρατεία σκοταδισμού. Και εν πάση περιπτώσει, Πατρίς, Θρησκεία, και Οικογένεια, εκπορευόμενα από το προεδρικό μέγαρο, δεν είναι αντιπροσωπευτικά ούτε μιας σύγχρονης Ελλάδας ούτε μιας σύγχρονης δημοκρατίας.

Κερασάκι σ’ αυτή την προεδρική τούρτα; Η κυρία Σακελλαροπούλου απέσυρε την αιγίδα μετά την καταιγίδα. Η αιγίδα όμως της προεδρίας δεν είναι πουκάμισο αδειανό. Είναι θεσμικά αναγκαίο να εξηγείται σε ποιους και γιατί παρέχεται. Και γιατί αποσύρεται, αν αποσυρθεί. Είναι υπερβολή να πούμε ότι οι υπήκοοι αξίζουν μια εξήγηση, τόσο για την αιγίδα όσο και για τη μη αιγίδα, μετά την καταιγίδα;