Η απόπειρα θανάτωσης του Τραμπ γνώρισε όχι μία αλλά δύο στενές αποδράσεις
Φανταστείτε αν ο επίδοξος δολοφόνος κατάφερνε να βγάλει τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικάνων. Τι είδους χάος θα είχε προκαλέσει αυτό;
Αν πείτε "Fort Sumter", οι περισσότεροι Αμερικανοί θα αναγνώριζαν το μέρος όπου ξεκίνησε ο εμφύλιος τους πόλεμος το 1861. Όταν αυτός ο πόλεμος τελείωσε τέσσερα χρόνια αργότερα, μεταξύ 752.000 και 851.000 στρατιώτες ήταν νεκροί (χωρίς να υπολογίζονται οι άμαχοι), που ισοδυναμεί με το 2% του τον πληθυσμό των ΗΠΑ τις παραμονές του πολέμου. Αν όχι για τον Εμφύλιο Πόλεμο και τον ρόλο του σε αυτόν, το Fort Sumter θα ήταν ένα γραφικό ιστορικό μνημείο μεταξύ πολλών άλλων, αλλά δύσκολα θα είχε την αναγνώριση του ονόματος που έχει τώρα.
Η μικρή πόλη Μπάτλερ, μια επαρχιακή έδρα στην πολιτεία της Πενσυλβάνια με λιγότερους από 14.000 κατοίκους, μπορεί απλώς να έχασε την ευκαιρία να αποκτήσει παρόμοια σκοτεινή φήμη. Επειδή ήταν κατά τη διάρκεια μιας προεκλογικής συγκέντρωσης στο χώρο του Butler Farm Show -βασικά, ενός λούνα παρκ με θέμα τη γεωργία- που ο πρώην και πιθανότατα μελλοντικός Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ γλίτωσε τον θάνατο, κυριολεκτικά, στο πλάτος της τρίχας : Μία από τις πολλές σφαίρες που απολύθηκε από τον επίδοξο δολοφόνο του προέδρου Τόμας Μάθιου Κρουκς έσκισε το δεξί αυτί του Τραμπ. Άλλοι, τραγικά, τραυματίστηκαν σοβαρά και, σε μια περίπτωση, σκότωσαν μέλη του κοινού.
Ο Crooks, ο οποίος σκοτώθηκε από τις δυνάμεις ασφαλείας, χρησιμοποίησε ένα ημιαυτόματο τουφέκι AR-15, ένα ισχυρό και, στις ΗΠΑ, εύκολα διαθέσιμο όπλο, το οποίο σε πιο λογικά διαχειριζόμενες χώρες θα ήταν απαγορευμένο για ιδιώτες. Πλησίασε επίσης εκπληκτικά, πυροβολώντας από την ταράτσα ενός κτιρίου, μόλις 120 με 150 μέτρα μακριά από το σημείο όπου μιλούσε ο Τραμπ σε μια υπερυψωμένη σκηνή .
Ένα μέλος του κοινού ισχυρίστηκε ότι, λίγα λεπτά πριν από τον πυροβολισμό, ειδοποίησε την αστυνομία για έναν άνδρα που σκαρφάλωσε σε μια στέγη με ένα τουφέκι και ότι, ωστόσο, δεν κατάφεραν να αναλάβουν δράση αρκετά γρήγορα. Τέτοιες δηλώσεις, ειδικά αν αποδειχθούν αληθινές (δεν φαίνεται να υπάρχει λόγος αμφιβολίας), θα τροφοδοτήσουν τις λεγόμενες «θεωρίες συνωμοσίας», δηλαδή εικασίες για κάποιου είδους επίσημη συμπαιγνία στην επίθεση. Πλήρης αποκάλυψη: Η προσωπική μου εικασία για το πώς οι Crooks θα μπορούσαν να έρθουν τόσο κοντά; Σκέτη ανικανότητα, όπως παραδέχονται τα κυρίαρχα ΜΜΕ των ΗΠΑ . Αλλά αρκετοί Αμερικανοί, ιδιαίτερα μεταξύ των υποστηρικτών του Τραμπ, αλλά όχι μόνο, είναι βέβαιο ότι θα θεωρήσουν αυτή την εξήγηση αφελή.
Αυτό μας φέρνει στο γεγονός ότι δεν ήταν μόνο ο Τραμπ που είχε μια πολύ τυχερή απόδραση στο Μπάτλερ. Είναι ολόκληρες οι ΗΠΑ που έχουν επίσης ξεφύγει πολύ πιο ελαφρά από ό,τι θα μπορούσε να είχε συμβεί. Φανταστείτε, για μια στιγμή, ένα εύλογο αντίθετο: Δεδομένου του πόσο λίγο - κυριολεκτικά μόλις χιλιοστά - οι Crooks δεν κατάφεραν να πετύχουν μια θανατηφόρα βολή στο κεφάλι, πώς θα έμοιαζε σήμερα η Αμερική αν ο Τραμπ δεν είχε επιβιώσει;
Αρχικά, είναι δίκαιο να υποθέσουμε ότι θα υπήρχε μια κατάσταση βαθύ, πανεθνικού σοκ. Ωστόσο, ενώ πολλοί Αμερικανοί θα έμειναν ειλικρινά έκπληκτοι και ειλικρινά θλιμμένοι, άλλοι - ας είμαστε ειλικρινείς - θα χαιρόντουσαν σιωπηλά και όχι τόσο αθόρυβα, συγκεκριμένα εκείνοι που δαιμονοποιούν συνεχώς τον Τραμπ καθώς και τους υποστηρικτές και τους ψηφοφόρους του, συμπεριλαμβανομένης της γνωστής υστερίας των μέσων ενημέρωσης ως «Russiagate», ως «προδότες» που ξεπουλάνε στη μεγάλη κακή Ρωσία. Με απλά λόγια, αν ο Τραμπ ήταν νεκρός σήμερα, το θύμα μιας δολοφονίας, η τεράστια πολιτική, πολιτιστική και ηθική πόλωση της Αμερικής δεν θα εξαφανιζόταν ως δια μαγείας σε μια μεγάλη εθνική στιγμή κουμπάγια που οδηγείται από τη θλίψη.
Αντίθετα, οι έντονες εντάσεις στην αμερικανική κοινωνία θα επιδεινωθούν. Στον πυρήνα αυτής της εντεινόμενης αντιπαράθεσης θα βρισκόταν μια απλή και επομένως ισχυρή αφήγηση: ότι ο Τραμπ σκοτώθηκε επειδή επρόκειτο να κερδίσει άλλη μια θητεία και ότι η δολοφονία του δεν ήταν έργο ενός μοναχικού σκοπευτή, αλλά το βαθύ κράτος και το κατεστημένο, ειδικά Η φιλελεύθερη ή -με κομματικούς όρους- δημοκρατική πτέρυγά της. Σε αυτή την κατάσταση, δεν θα είχε σημασία αν μια τέτοια αφήγηση ήταν αληθινή ή όχι. Αυτό που θα είχε σημασία, με καταστροφικό αποτέλεσμα, είναι ότι πολλοί Αμερικανοί θα το πίστευαν. Και κάθε κυρίαρχο μέσο ενημέρωσης που επιχειρεί να διαψεύσει, να γελοιοποιήσει ή, στην πραγματικότητα, να ποινικοποιήσει αυτή την πεποίθηση δεν θα μείωνε αλλά θα την επιβεβαίωνε.
Πού θα οδηγούσε μια τέτοια κλιμάκωση της πόλωσης; Εξετάστε μερικά πρόσφατα, καλά εδραιωμένα ευρήματα. Μια μεγάλη έρευνα και μελέτη από μια ομάδα πολιτικών επιστημόνων - που προδημοσιεύτηκε το 2022 με τον τίτλο "Views of American Democracy and Society and Support for Political Violence" - διαπίστωσε ότι οι μισοί Αμερικανοί συμφωνούν σε κάποιο βαθμό, συμπεριλαμβανομένου του 13,7% "απόλυτα ή πολύ έντονα », με τη δήλωση ότι «τα επόμενα χρόνια θα υπάρξει εμφύλιος πόλεμος στις Ηνωμένες Πολιτείες».
Η μελέτη ανίχνευσε επίσης σημαντικές μειονότητες που παραδέχτηκαν ανοιχτά (οι πραγματικοί αριθμοί είναι αναμφίβολα υψηλότεροι) ότι ήταν έτοιμοι να εμπλακούν σε πολιτική βία για να «απειλήσουν ή να εκφοβίσουν», να «τραυματίσουν» ή ακόμα και να «σκοτώσουν ένα άτομο». Το 18,5% των ερωτηθέντων πίστευε ότι ήταν "τουλάχιστον κάπως πιθανό ότι μέσα στα επόμενα χρόνια" θα υπήρχε "μια κατάσταση όπου πίστευαν ότι η πολιτική βία ήταν δικαιολογημένη" και ότι θα "όπλιζαν με όπλο".
Το 36% των ερωτηθέντων στη μελέτη "Views" - 56% των Ρεπουμπλικανών και 22% των Δημοκρατικών - συμφώνησαν ότι "ο παραδοσιακός αμερικανικός τρόπος ζωής εξαφανίζεται τόσο γρήγορα που ίσως χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε βία για να τον σώσουμε". και το 18% διαπίστωσε ότι «επειδή τα πράγματα έχουν ξεφύγει τόσο πολύ, οι αληθινοί Αμερικανοί πατριώτες μπορεί να χρειαστεί να καταφύγουν στη βία για να σώσουν τη χώρα μας».
Εάν η πίστη σε έναν επερχόμενο εμφύλιο πόλεμο - και η ετοιμότητα να πολεμήσει σε αυτόν - είναι ανησυχητικά δημοφιλής, το ίδιο είναι και ο βαθύς σκεπτικισμός για την πραγματικότητα του τρέχοντος πολιτικού συστήματος. Σχεδόν το 70%, «με πολύ παρόμοια αποτελέσματα για Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους», συμφώνησε ότι «η αμερικανική δημοκρατία εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των πλουσίων και των ισχυρών». Ειλικρινά, ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει ότι είναι ρεαλιστές;
Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτό. Η μελέτη του 2022 διερεύνησε επίσης κατά πόσο οι Αμερικανοί υποστηρίζουν τις απόψεις που σχετίζονται με την κάθε άλλο παρά ρεαλιστική ιδεολογία "QAnon", η οποία είναι, φυσικά, ριζικά αντίθετη με την τρέχουσα πολιτική τάξη: 22,7% συμφώνησε - 9% έντονα ή πολύ έντονα - ότι " μια ομάδα παιδεραστών που λατρεύουν τον Σατανά» έχουν τον έλεγχο. Το 29,7% συμφώνησε -το 10,1% έντονα ή πολύ έντονα- ότι «μια καταιγίδα που έρχεται σύντομα» θα «παρασύρει τις ελίτ στην εξουσία και θα αποκαταστήσει τους νόμιμους ηγέτες». Το 43,4% συμφώνησε -το 19,3% σθεναρά ή πολύ έντονα- ότι οι ΗΠΑ «ζουν σε αυτό που η Βίβλος αποκαλεί «τέλους καιρούς». Είναι ιδιαίτερα σημαντικό όσον αφορά τις αντιδράσεις σε μια επίθεση στον Τραμπ ότι το 32,1% πίστευε ότι «οι εκλογές του 2020 του έκλεψαν» και ότι «ο Τζο Μπάιντεν είναι παράνομος πρόεδρος».
Ως αποτέλεσμα, οι συγγραφείς της μελέτης του 2022 υποστήριξαν ότι περισσότεροι από 50 εκατομμύρια Αμερικανοί ενήλικες «θεωρούν ότι η βία είναι τουλάχιστον μερικές φορές δικαιολογημένη γενικά για την επίτευξη πολιτικών στόχων», ενώ «περισσότερα από 60 εκατομμύρια θα μπορούσαν τουλάχιστον μερικές φορές να δικαιολογήσουν τη βία για να διατηρήσουν τον αμερικανικό τρόπο της ζωής που βασίζεται στις δυτικοευρωπαϊκές παραδόσεις» και σχεδόν 20 εκατομμύρια θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τη βία για να εμποδίσουν τους ανθρώπους που δεν συμμερίζονται τις πεποιθήσεις τους να ψηφίσουν».
Έξι εκατομμύρια Αμερικανοί θα ήταν «πρόθυμοι να βλάψουν περιουσίες και μεταξύ 4 και 5 εκατομμύρια να απειλήσουν ή να εκφοβίσουν κάποιον, να τον τραυματίσουν ή να τον σκοτώσουν». Μεταξύ τριών και πέντε εκατομμυρίων είναι έτοιμοι «να διαπράξουν βία εναντίον άλλων επειδή είναι εκπρόσωποι κοινωνικών ιδρυμάτων: κυβερνητικοί αξιωματούχοι, εκλογικοί υπάλληλοι, υγειονομικοί υπάλληλοι, μέλη του στρατού ή της αστυνομίας». Τρία εκατομμύρια για να εμπλακούν σε «βία με πολιτικά κίνητρα εναντίον άλλων λόγω διαφορών φυλής/εθνικότητας ή θρησκείας». Λάβετε υπόψη, εν τω μεταξύ, ότι αυτά τα στοιχεία βασίζονται μόνο σε αυτούς που είναι αρκετά ανεμπόδιστοι για να ενημερώσουν έναν δημοσκόπο για την ετοιμότητά τους να διαπράξουν τα τελικά εγκλήματα. αυτά είναι εξ ορισμού υπομετρήσεις.
Οι συγγραφείς της μελέτης View κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπάρχει «υψηλό επίπεδο υποστήριξης για τη βία, συμπεριλαμβανομένης της θανατηφόρας βίας, για την επίτευξη πολιτικών στόχων» και «η προοπτική μεγάλης κλίμακας πολιτικής βίας στο εγγύς μέλλον είναι απολύτως εύλογη». Επίσης, είναι αλήθεια, επεσήμαναν ότι εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλες πλειοψηφίες που αντιτίθενται στην πολιτική βία. Αλλά για μια σύγχρονη κοινωνία, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα ευρήματά τους δείχνουν μια ανησυχητικά μεγάλη τάση.
Κανένα αντιπραγματικό δεν μπορεί να αντικαταστήσει την πραγματικότητα όπως αυτή εκτυλίσσεται στην πραγματικότητα. Δεν θα μάθουμε ποτέ τι ακριβώς θα είχε συμβεί αν ο Ντόναλντ Τραμπ είχε δολοφονηθεί. Αλλά θα ήταν εφησυχαστικό να απορρίψουμε την πολύ πραγματική πιθανότητα ότι μια τέτοια δολοφονία, σε μια χώρα τόσο πολωμένη, πικραμένη και γεμάτη όπλα όπως οι ΗΠΑ, θα μπορούσε να είχε οδηγήσει σε μαζικές ένοπλες ταραχές, σε αποσχιστικές τάσεις να αποκτήσουν το πάνω χέρι σε διάφορες περιφέρειες, ακόμη και στην απώλεια του ελέγχου από μια κεντρική κυβέρνηση που έχει βαθιά δυσπιστία και μάλιστα μισητή από πολλούς Αμερικανούς.
Τελικά, μια τέτοια δολοφονία θα μπορούσε να έχει παίξει ένα ρόλο πυροδότησης ακόμη και σε μια διολίσθηση στον εμφύλιο πόλεμο. Πιστεύετε ότι είναι τραβηγμένο; Απλώς θυμηθείτε: Στην Ευρώπη το 1914, ήταν επίσης μια σημαντική δολοφονία που πυροδότησε μια κατάσταση έντασης και δυσπιστίας σε έναν ολοκληρωτικό και καταστροφικό πόλεμο. Όταν έχει συγκεντρωθεί αρκετό εύφλεκτο υλικό από ανεύθυνες ελίτ και δυσλειτουργικές πολιτικές, η τελική σπίθα που προκαλεί τη φωτιά μπορεί να αποδειχθεί εκπληκτικά μικρή. Αυτός ο κανόνας ισχύει τόσο εντός των χωρών όσο και μεταξύ τους.(
Πηγή: RT