Τα πολιτικά βαποράκια

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Ξεκίνησε ως Δοξολογία, για να καταλήξει σε θλιβερό Μνημόσυνο. Από τις «δομικές αλλαγές Θωμάκου» -που δεν έχει ουσιαστικά καμία πραγματοποιηθεί- ως τον Καλό, Αυλ-τη, και από τον παρ' ολίγον αρχηγό και Δήμαρχο Χρηστάκη, ως τον Αυλ-τη και τους «λαθρεμπόρους» με το μανδύα της επονομαζόμενης νέας τάξης πραγμάτων, ζούμε όλοι τον ευτελισμό συνθημάτων και τη διαφαινόμενη κατάρρευση του αναιμικού σχηματισμού Θωμάκου.

Υπέστησαν πολλά οι Κηφισιώτες προτού κλείσει η πρώτη τετραετία της “Αλλαγής”. Προτού στεγνώσει η μελάνη με το σύνθημα για «ακόμη καλύτερες μέρες» η ηγεσία εξεδίωκε με τον τρόπο της 2 Δημοτικές συμβούλους, ακόμα έχουμε καιρό για τον-την επόμενη για να αναθέσει στον «δεξιό Αυλ-τη» την πρωτοκαθεδρία. Ακολούθησε η περίοδος των σκανδάλων. Η ψήφος των Κηφισιωτών έβαλε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας τον Χιωτάκη και τον Βάρσο. Και ο σχηματισμός Θωμάκου ήλθε στην εξουσία. Ομως ο αρχηγός του ήταν άλλος άνθρωπος. Η «ασθένειά» του, τα ειδικά τερτίπια και η οξύτητα των πολιτικών συγκρούσεων τον άλλαξαν. Ο πολιτικός θάνατός του ήτο γηγενής, σήμανε την έναρξη μιας νέας εποχής.

Η πολιτική ζωή δοκιμάζεται έκτοτε. Η Δημαρχιακή δημοκρατία έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα. Ο συνδυασμός της αποδεδειγμένης ανικανότητας με την οικονομική κρίση δημιούργησε πολιτικά εκτρώματα. Οι θρασύτεροι ανακάλυψαν συνωμοσίες. Και με τις παρασκηνιακές δραστηριότητές τους υπονομεύουν τη όποια παράταξη. Ορισμένοι μάλιστα μοιάζει να αναπτύσσουν δραστηριότητα ως βαποράκια άλλων παρατάξεων.

Παζαρεύουν μεταγραφές σε άλλες παρατάξεις για να πετύχουν.

Ενα είναι βέβαιον. Οτι η παράταξη Θωμάκου δεν κληρονομείται, δεν τεμαχίζεται, δεν πωλείται. Και δεν ακολουθεί τα βαποράκια που επιχειρούν να το σκυλεύσουν.

Απλά δεν υπάρχει, οι «πεθαμένοι» δεν υφίστανται.-