Στη παράταξη Χιωτάκη ψάχνουν δίκλινο για την έκτακτη συνεδρίαση; του φθινοπώρου.

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Ο Ν. Χιωτάκης, παρά την συντριβή της παράταξης του, μοιάζει να είναι το κομβικό πρόσωπο στις επερχόμενες εξελίξεις

Aπό μια πλευρά, έχει μεγάλη πλάκα. Δεν καλομπήκε ακόμα η άνοιξη και η παράταξη Χιωτάκη-Βάρσου βάζει νερά από παντού, πνίγετε σε ένα ποτήρι νερό.

Ο κ. Θωμάκος, κρούει κώδωνα. «Δεν θα βρεθεί κανείς το 2015 να κάνει τον Τσιριμώκο σε αυτή την εμποροπανήγυρη!» βρυχάται. Ο Ηλίας Τσιριμώκος υπήρξε ένας διακεκριμένος πολιτικός του 20ου αιώνα. Ξεκίνησε από την Αριστερά, πρωταγωνίστησε στην Εθνική Αντίσταση και το καλοκαίρι του 1965, εγκατέλειψε όλως αιφνιδίως την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου και υποδείχθηκε ως «αποστάτης» πρωθυπουργός με την εύνοια των Ανακτόρων. Ο παραλληλισμός είναι εντελώς επιφανειακός.

Το μήνυμα όμως σαφέστατο. Ο Γ. Θωμάκος φωτογραφίζει τον Ν. Χιωτάκη και τον προειδοποιεί: «Μην τολμήσεις να παραστρατήσεις τον βίο της παρούσας διοίκησης με αντάλλαγμα την μη παραπομπή του σε δίκη. Διατήρησε την όποια αξιοπρέπεια σου απόμεινε, ξέχνα τα απολιθώματα του χθες –Βάρσο, Σιδέρη,Τσιλιγκίρη, Σαλματάνη κλπ-, κώφευσε στις σειρήνες, και όταν εμείς, στην διοίκηση, έχει ο Θεός…»  Ο Ν. Χιωτάκης, παρά (ή ίσως χάρη) στην συντριβή της παράταξης του, μοιάζει να είναι το κομβικό πρόσωπο στις επερχόμενες εξελίξεις.  

Συγγραφική αδεία τον φαντάζομαι με νυχτικό σκούφο και με σωβρακοφανέλλα να στριφογυρνάει άγρυπνες νύχτες στο στρώμα και να αναμετράται με τον πειρασμό. «Να φορέσω»  αναρωτιέται «το δακτυλίδι που θα μου προσφέρουν οι άσπονδοι πρώην εταίροι μου, Βάρσος, Τσιλιγκίρης, Παπαδόπουλος και Σαλματάνη, και να εξηγήσω κατόπιν –εξαντλώντας την όποια μου ευγλωττία- την στάση μου στους Κηφισιώτες; Να ρητορεύσω πατρικά περί της ανάγκης σταθερότητας και δημιουργίας συναινέσεων; Να εμφανίσω τον εαυτό μου σαν άλλο Ιησού που ανέρχεται στο ύπατο αξίωμα όπως περίπου Εκείνος στον Γολγοθά; Ή να αρνηθώ την προσφορά τους και να εμπιστευθώ το παλιόπαιδο, που εξαιτίας του –τρόπος του λέγειν-έχασα τις εκλογές; Κι αν μού την κάνει γυριστή; Και καταλήξω όχι απλώς Β. Βάρσος αλλά κωμικός Βάρσος;»  

Το πράγμα γίνεται ακόμα κωμικότερο άμα αναλογιστεί κανείς πως έτσι και βρισκόμασταν στο 2010 στη θέση του Βάρσου θα ήταν ο Παπαδόπουλος. Ο ισχυρός ακόμα τότε παίκτης Β. Βάρσος με τους συμβούλους του. «Ο Βάρσος ξανά δήμαρχος Κηφισιάς;» Μην φρικάρετε τόσο. Παλιά την λέγανε και χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας…  

Παρόμοια μαγειρέματα και αλισβερίσια έχουν ξανασυμβεί κατά κόρον, σε μεγαλύτερο επίπεδο, κατά την Μεταπολίτευση.  Να θυμηθούμε τι σκηνές απείρου κάλους είχαν διαμειφθεί κατά την ανακήρυξη Προέδρου Δημοκρατίας, όχι τώρα για πρώην δήμαρχο και τώρα επιχειρηματία. Το ερώτημα όμως παραμένει, γιατί γίνονται από τώρα τέτοιες συζητήσεις. Τι προσπαθούν να κρύψουν; Με ποια στοιχεία θα επιδιώξει την μη παραπομπή σε δίκες του Ν. Χιωτάκη και τι θα προσπαθήσει να πει σε μερίδα των πολιτών της πόλης;

Ο πρώην δήμαρχος έχει χάσει όλα τα ατού που ενδεχομένως είχε για κάθοδό του για βουλευτής καιρό πριν, τις καλές εποχές. Απομονωμένος τώρα έχει να απαντήσει στα τόσα μέτωπα που είχε αλαζονικά ανοίξει τόσα χρόνια. Γιατί άραγε να θέλει ο Γ. Θωμάκος να βοηθήσει και μπορεί; Όταν έχει να αντιμετωπίσει την δικαιοσύνη για πλειάδα υποθέσεων με σοβαρότατο κίνδυνο για επιπλέον καταδίκες του, είναι δυνατόν; Τι θέλει πραγματικά, τι επιδιώκει με αυτές τις κινήσεις του ο κ. Θωμάκος; Θέλει από τώρα να χτίσει τις καλές του σχέσεις με μερίδα των ψηφοφόρων Χιωτάκη; Θέλει, ίσως να προβάλει τον εαυτό του πάνω από μικρά γεγονότα που δεν τον ακουμπούν; Γιατί βιάζετε να δώσει στήριγμα σε παράγοντες που τους καταδικάσει οι πολίτες της Κηφισιάς;  Κάτι θα πρέπει να φοβάται; Κάτι που εμείς δεν ξέρουμε; Το θέμα είναι ότι, πως με ποιο τρόπο θα μπορέσει να πείσει του Κηφισιώτες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Τους Κηφισιώτες που λίγες μόλις μέρες προτίμησαν οτιδήποτε άλλο παρά Χιωτάκη-Βάρσο. Σε τέτοια παιχνίδια εξουσίας ο μεγάλος χαμένος θα είναι ο Γ. Θωμάκος.

Θα υπενθυμίσω στους αναγνώστες τι έγραψα Στα ΝΕΑ της ΚΗΦΙΣΙΑΣ για τον Γ. Θωμάκο 6-7 περίπου μήνες, πριν. «Και όμως: Έχω δει -κατά τα τελευταία τριανταπέντε χρόνια που παρακολουθώ την πολιτική επικαιρότητα- ανθρώπους με προσόντα ανάλογα, ή και λιγότερα, (πχ.Βάρσος) όχι απλώς να εκλέγονται πανηγυρικά αλλά και να καταλαμβάνουν τις πιο νευραλγικές θέσεις. Αγωνιώντας να μην προδοθεί η βαθιά ασχετοσύνη τους, να παίρνουν ένα σοβαροφανές ύφος και να σταυρώνουν ηγεμονικά τα χέρια πάνω στο μπλέηζερ με τα χρυσά κουμπιά. Ή να σηκώνουν τα μανίκια και να προσποιούνται πως δουλεύουν, πιο μαστροχαλαστές κι από τον Ντένις τον Τρομερό. Έχω δει φουσκωμένους ασκούς, πομπώδη μηδενικά, αρπακτικά που δεν διστάζουν μπροστά σε τίποτα, τύπους και τύπισσες που δεν θα τους εμπιστευόμασταν ούτε για διαχειριστές στην πολυκατοικία να διαχειρίζονται τα δημοτικά πράγματα και να λαμβάνουν κρίσιμες αποφάσεις, οι οποίες επηρεάζουν –καταστροφικά συνήθως- το μέλλον όλων μας. Πριν από όλα, εκείνοι οι λεμέδες αποστρατεύονταν ως ευδοκίμως υπηρετήσαντες την πόλη, με όλες τις τιμές και τις συντάξεις…»

Τα παιχνίδια αυτά είναι πολύ σοβαρά και πρέπει να τα λαμβάνουμε σοβαρά υπ’ όψιν μας.-

Πηγή:ΤΑ ΝΕΑ της ΚΗΦΙΣΙΑΣ