Γ. Θωμάκος - Δήμαρχος από παρθενογένεση

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

...να προσπαθείς να απευθυνθείς με λογικά επιχειρήματα σε στελέχη της παράταξης Θωμάκου είναι σαν να θέλεις να αδειάσεις έναν ωκεανό βλακείας με ένα κουτάλι

O Γ. Θωμάκος είναι αναμφίβολα ο «λαοπρόβλητος» Δήμαρχος της πόλης, ενώ όλοι συμφωνούν ότι είναι ο κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού. Μάλλον είναι έτσι. Μπορεί όμως κανείς να ισχυριστεί σοβαρά ότι γνωρίζει ποιος είναι αυτός ο πολιτικός; Μπορεί να του δώσει ένα πρόσημο, να βρει μία ακέραιη πολιτική ρίζα, κάτι που να του δίνει καταγωγή; Για όλους τους προκατόχους του ξέραμε μια πρότερη διαδρομή και πάνω κάτω μπορούσαμε να εκτιμήσουμε την ιδεολογικοπολιτική σκευή τους. Φυσικά σε πολλά διαψεύδονταν, αυτός όμως διαψεύστηκε σε όλα- απλή συνεπωνυμία έχει με τον άνθρωπο που ψηφίσαμε. Είναι η πρώτη φορά που έχουμε Δήμαρχο παρθενογένεσης, που δεν τον γέννησε μια πολιτική μήτρα αλλά μία στιγμή. Και όχι στη πόλη μας αλλά μια νύχτα αλλοτινή .

Ο άνθρωπος αυτός εμφανίστηκε ουσιαστικά στη δημόσια ζωή με συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά και μια κλιμακούμενη ρητορική που τον εκτόξευσε, αυτόν και τη παράταξή του, στην κορυφή* του πολιτικού στερεώματος της Κηφισιάς. Από αυτό το υλικό του παλιού εαυτού του τι έχει απομείνει; Βάσισε την ανέλιξή του σε 30 βασικές υποσχέσεις φλούδες που τις υπερασπίστηκε με φλογερό και διχαστικό πάθος, δόμησε με αυτές ένα ολοκληρωμένο σενάριο που το προσέφερε ως εναλλακτικό στην πολιτική των αντιπάλων του, και έπεισε ένα μεγάλο κομμάτι του λαού να τον εμπιστευτεί.

Από τις 30 δεσμεύσεις οι 27 αποδείχτηκαν ανερμάτιστες και αποσύρθηκαν όταν συναντήθηκαν με την πραγματικότητα. Είτε έλεγε ψέματα οπότε είναι μεγαλύτερος υποκριτής από όλους τους προηγούμενους, είτε τα πίστευε όλα αυτά οπότε πρόκειται για ένα ανεπαρκή και επιπόλαιο πολιτικό που δεν έβλεπε αυτά που έβλεπαν όλοι οι λογικοί άνθρωποι. Τώρα τα λάθη του τα προβάλλει ως ηρωισμό (δηλαδή είναι ανόητος και αδιόρθωτος). Ομολογώ ότι η 30ή δέσμευση που δεν διαψεύστηκε, δηλαδή η παραμονή στο θρησκευτικό τόξο, ήταν η σημαντικότερη όλων, αλλά δύσκολα θα του πιστωθεί διότι ο ίδιος είναι που δημιούργησε τον κίνδυνο εξόδου για να τον αποσοβήσει την τελευταία στιγμή- όλοι οι προηγούμενοι είχαν μέσες άκρες τη ίδια σημαία. Οι άλλες δύο δεσμεύσεις που τήρησε, δηλαδή η λειτουργία του Δήμου εγωκεντρικά, -του Β. Αυλίτη εξαιρουμένου- και η θρησκευτικότητα δεν ξέρω επίσης αν θα του πιστωθούν γιατί είναι άγνωστο αν μακροημερεύσουν.

Στο πόστο αυτό που λειτουργεί, όπως λειτουργεί ο Δήμος έκανε 18 λάθη και δύο –εν μέρει- σωστά. Τα λάθη κόστισαν πολλά στους Κηφισιώτες και το ένα σωστό το έκανε την τελευταία στιγμή, όταν αποφάσισε να πιάσει το σχοινί που του πέταξαν ενώ πνιγόταν στο πέλαγος, που μόνος του είχε βουτήξει χωρίς να ξέρει μπάνιο. Το άλλο σωστό ήταν τα συνεχόμενα ψέματα.

Στο ίδιο διάστημα απέδειξε επίσης ότι έχει μεγάλο πρόβλημα επιλογής συνεργατών. Δεν θα μπω σε αξιολογικές κρίσεις αυτών που τον περιβάλλουν. Θα αρκεστώ στον κοινό τόπο που και ο ίδιος επιβεβαιώνει, της επιλογής ενός επικίνδυνου και (ελπίζω) ανεξέλεγκτου ανθρώπου στη θέση του κουμπάρου-αντιδημάρχου αυτήν την εποχή, μιας σίγουρα ανεξέλεγκτης (χωρίς άλλα σχόλια) Δημαρχιακής θητείας καθώς και των υπόλοιπων που απομάκρυνε εκ των υστέρων από βασικά πόστα.

Ένα ερώτημα επίσης που μένει να απαντηθεί είναι αν αυτός ο πολιτικός έχει παράταξη. Σίγουρα έχει την (αδύναμη) μειοψηφία δημοτικών συμβούλων αλλά μάλλον μειοψηφεί και στα όργανα. Αυτοί που έλεγαν 30 αλήθειες και τις εννοούσαν έχουν σημαντική και ανυποχώρητη παραταξιακή ισχύ και μόνο οι πολίτες θα τερματίσουν την ερμαφρόδιτη κατάσταση που ζούμε, και θα δείξει σε ποιον πραγματικά ανήκει αυτό η παράταξη. Γιατί, εκτός από τις θρησκευτικές υποσχέσεις που ναυάγησαν, ο Γ. Θωμάκος, ως μη όφειλε, προχώρησε και σε επιλογές που τραυμάτισαν το αξιακό φορτίο, κάνοντας π.χ. αντιδήμαρχος ανθρώπους που έλεγαν ότι Κηφισιώτης γεννιέσαι και δεν γίνεσαι.

Έχουμε λοιπόν έναν πολιτικό που είναι σχεδόν άγραφο χαρτί. Λέει ότι είναι συντηρητικός αλλά έχει κάνει μόνο ένα πράγμα ενώ έχει υποθάλψει πολλά ακροδεξιά στην παράταξή –ως και το εαυτό του- . Τα πεπραγμένα του (και όχι τα λόγια) τον κάνουν ίσως λίγο πιο δεξιό από τον Ν. Χιωτάκη. Ξέρουμε τι πραγματικά πιστεύει μόνο για δύο θέματα- για όλα τα υπόλοιπα πρέπει να αρκεστούμε στις διαβεβαιώσεις ενός ανθρώπου που η ζωή έδειξε ότι δεν πρέπει να τις παίρνουμε τοις μετρητοίς. Δεν ξέρουμε τι είδους παράταξη έχει, αν έχει, και πόσοι από τους υπόλοιπους συνεργάτες του έχουν επιλεγεί με την ίδια ευθυκρισία, αφού όπως ο ίδιος ομολογεί ακόμα δεν άρχισαν να διοικούν. Έχει ήδη διαπράξει 17 εγκληματικά και πανάκριβα λάθη και έχει διαψευστεί σε 27 μεγαλόστομες υποσχέσεις.

Λένε ότι είναι ο αναμφισβήτητος κυρίαρχος του παιχνιδιού. Το πιθανότερο είναι έτσι. Έχει συμβεί και άλλες φορές να αναρωτιέμαι πόσο θα με εκπλήττουν ακόμα οι άνθρωποι.-

*ελέω Χιωτάκη