Η Κηφισιά αξίζει καλύτερης τύχης κύριε Θωμάκο!

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Όπως όλα τα στοιχεία δείχνουν η Κηφισιά βρίσκεται υπό θεο-κρατούμενη Διοίκηση και σε άσχημη θέση, καθώς ο χρόνος περνά, τίποτα δεν γίνετε και οι υπεύθυνοι κάνουν πως Διοικούν, νομίζουν.

Η πόλη βρίσκετε μετέωρη τίποτα δεν κινείται πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και αυτό κατόπιν λίγων φιλότιμων προσπαθειών από λίγους, μετρημένους στα δάκτυλα ενός χεριού, εξαιρέσεων. Αυτή τη στιγμή όλες οι ανιδιοτελείς, πράγματι παραγωγικές  υγιείς δυνάμεις, στέκονται απέναντι.

Η πόλη μας, σε μια στροφή που πραγματοποίησε άδειασε τους συνήθεις ύποπτους. Τους άφησε στην χλεύη της ιστορίας.

Και λοιπόν θα αναρωτηθεί κάποιος, όχι κακόπιστα αλλά επί του πρακτέου. Έγινε κάποια σημαντική αλλαγή για την πόλη; Έγινε κάτι για την ποιότητα των πολιτών της πόλης; Μήπως εν-τέλη οδηγήθηκαν κάποιοι ενώπιον της δικαιοσύνης; Όχι είναι ευθαρσώς η απάντηση, τίποτα από τα παραπάνω δεν ευοδώθηκαν στο πρώτο χρόνο Δημαρχίας της νέας Διοίκησης.  

Όλοι όσοι έβλεπαν με σχετική συμπάθεια την νέα προσπάθεια γυρίζουν την πλάτη.

Δεν είναι μόνο ο Χιωτάκης και ο Βάρσος πια. Κανείς δεν θέλει να έχει επαφές με αυτή την ομάδα, ούτε οι διάφοροι παρατρεχάμενοι, που μόνιμα εκκολάπτονται στα χνώτα της εκάστοτε Διοίκησης. Ακούω, μαθαίνω ότι είναι σχεδόν αδιάφοροι, ακόμη και τα τελευταία ερείσματα της Κηφισιώτικης ζωής είναι αποθαρρημένα από τη στάση της Διοίκησης Θωμάκου και σπεύδουν να προειδοποιήσουν ότι «στη Κηφισιά δεν αξίζει τέτοια τύχη, έχει λίγους μήνες στη διάθεσή της».

Η Κηφισιά φαίνεται να μένει μόνη στην πιο κρίσιμη στιγμή. Κακά τα ψέματα, αποδεικνύεται πλέον ότι η ιδέα να αλλάξει με αυτούς, η διοίκηση στο τέλος δεν ήταν η καλύτερη. Όταν ζητάς ορισμένα απλά πράγματα και δεν –αντικειμενικά- μπορεί να παραδώσει, ο μόνος που χαίρετε από αυτή την απαξίωση είναι ο Ν Χιωτάκης και οι συν αυτόν.

Και αυτό σε συνδυασμό με την ανικανότητα να επιδείξουν ανοιχτό-σύγχρονο μυαλό είναι ότι χειρότερο.

Η μέθοδος Διοίκησης Θωμάκου, αυτή η διαρκής καθυστέρηση, απεδείχθη εντέλει ατελέσφορη.

Ωστόσο, ακόμη και την ύστατη ώρα η Διοίκηση Θωμάκου οφείλει να συνέλθει από τον λήθαργο που βρίσκετε για την εξεύρεση μιας Διοίκησης ξάστερης, μακριά από τα συνήθη τρωκτικά, ώστε να αποτρέψει την απόλυτη απραξία της πόλης, σε πρωτοφανείς κινδύνους, όπως αυτή της αναγκαστικής εισόδου ξανά του δοκιμασμένου, αποτυχημένου, αίολου Ν. Χιωτάκη και του συνέταιρου του Β. Βάρσου, εν μέσω σχεδόν βεβαίας κοινωνικής αποδοκιμασίας.

Η ευθύνη του κ.Θωμάκου είναι μεγάλη. Αν η πόλη εξακολουθήσει να μένει εκτός του σήμερα, θα χαθεί εντελώς η αξιοπιστία και μαζί η επαφή με τους πολίτες.

Το τι θα επακολουθήσει ουδείς μπορεί να το προβλέψει με ακρίβεια. Το σίγουρο είναι ότι στην περίπτωση αυτή θα ελευθερωθούν όλοι οι δαίμονες της Κηφισιάς και όλοι οι εχθροί της βεβαίως.

Αυτό το σχήμα απόλυτης αβεβαιότητας, απραξίας, ανασφάλειας και το μίγμα της απόλυτης βαθειάς θρησκευτικότητας-Διοίκησης δεν ταιριάζει, ούτε αξίζει στην Κηφισιά, κύριε Θωμάκο.-