και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους; - Μέρος 2

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Το ερώτημα είναι περιττό θα έλεγα για τη συγκεκριμένη κάστα βαρβάρων. Βαρβάρων όχι κυριολεκτικά αλλά μεταφορικά, όπως το σκέφτηκε πολύ σοφά και ο ποιητής Καβάφης όταν τα αποτύπωνε στο γραπτό του λόγο.

Βαρβάρων πιο πολύ με την έννοια των άξεστων ανθρώπων που ανέλαβαν μια δουλειά που δεν ήσαν ικανοί, δόλου θα έλεγα να τη φέρουν εις πέρας.

Βέβαια όμως τη δουλεία τους της έδωσαν οι πολίτες της πόλης. Το πως και γιατί το έχω αναλύσει αρκετές φορές αλλά ο υπεύθυνος έχει ονοματεπώνυμο, Νίκος Χιωτάκης.

Στρογγυλοκάθισαν στο θρόνο της πόλης, οι Γ. Θωμάκος με το Βαγ. Αυλίτη και πολέμησαν, προσπάθησαν για να τα κάνουν χειρότερα από το προηγούμενο Δήμαρχο.

Άσκησαν την εξουσία με μοναδικές περγαμηνές την κακία, την υστεροβουλία και τη βάρβαρη ακροδεξιά κτηνωδία.

Αυτές οι «αξίες» που υπερασπίστηκαν με δάκρυ για τη πόλη πήραν τέλος, τους ξέβρασε η ίδια η πόλη, μοναχή της.

Ήσαν τόσο ρηχοί, τόσο αγράμματοι που μέσα στα πελάγη της ευτυχίας τους δεν μπόρεσαν να συνειδητοποιήσουν το κακό που διέπρατταν και μπολιασμένοι από την αλαζονεία της πόρνης εξουσίας θέλησαν να βάλουν υποψηφιότητα για 3η φορά.

Τους άμοιρους, ΄τόσο κουτοί, τόσο πια;

Στο ποιητικό ερώτημα τι θα γένουμε χωρίς του άξεστους βαρβάρους τη λύση τη καταδεικνύει η ίδια η ζωή.

Δυστυχώς άλλοι βάρβαροι θα έρθουν στη ζωή μας, αυτό είναι σίγουρο. Από βαρβάρους δεν θα ξεμείνει η πόλη της Κηφισιάς ποτέ.-