ενημέρωση 1:50, 26 July, 2021

Πες μου τον φίλο σου και το πόθεν έσχες σου κ. Μητσοτάκη

Λίγη σημασία για τον Έλληνα πολίτη έχει ποιες είναι οι δικές μου μουσικές, θεατρικές ή πολιτικές προτιμήσεις. Σημασία έχει ότι ο πρωθυπουργός της χώρας είναι υπόλογος της πιο ατιμωτικής πράξης για πολιτικό. Λέει ψέματα για να αποκρύψει στοιχεία για την περιουσία η οποία έχει εξαφανιστεί από το πόθεν έσχες του.

Ο κ. Μητσοτάκης με μια ακόμα ανακοίνωση με αφορμή δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία, Αλέξη Τσίπρα, που αφορούσαν το πόθεν έσχες του, επιμένει να μην απαντά για την ουσία του θέματος. Το εύκολο για αυτόν είναι να υβρίζει, πράγμα που δεν θα έπρεπε ως πρωθυπουργός, (όπως δεν θα έπρεπε να έχει και ψευδές πόθεν έσχες) και να επιχειρεί να με ταυτίσει με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Προφανώς το πρόβλημα στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας ζητά όπως οφείλει, ως αρχηγός κόμματος και πρώην πρωθυπουργός ο ίδιος να δοθούν εξηγήσεις. Ζητά λοιπόν τα αυτονόητα.

Για να αποδείξει μάλιστα σχέση του Τσίπρα μαζί μου, παραθέτει διάφορες φωτογραφίες από την ημέρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την εξουσία. Ο κ. πρωθυπουργός πρέπει να καταλάβει πως δεν είναι μαθητής Γυμνασίου για να απευθύνεται στους συμμαθητές του με όρους “κρυφτού” και “τσιγκολελέτα”. Λίγη σημασία για τον Έλληνα πολίτη έχει ποιες είναι οι δικές μου μουσικές, θεατρικές ή πολιτικές προτιμήσεις. Σημασία έχει ότι ο πρωθυπουργός της χώρας είναι υπόλογος της πιο ατιμωτικής πράξης για πολιτικό. Λέει ψέματα για να αποκρύψει στοιχεία για την περιουσία η οποία έχει εξαφανιστεί από το πόθεν έσχες του. Στους πολίτες λοιπόν είναι υπόλογος και κυρίως στους ψηφοφόρους του.

Αφού όμως ο κ. Μητσοτάκης αρέσκεται στη διαμοίραση φωτογραφιών, να δώσουμε κι εμείς μερικές φωτογραφίες στη δημοσιότητα από τις προσωπικές του συμπάθειες. Με τον Νίκο Γεωργιάδη, γνωστό για την εμπλοκή του στο κύκλωμα παιδεραστίας και trafficking, ο οποίος παραμένει στενός φίλος και ευνοούμενος του πρωθυπουργού και με τον Δημήτρη Λιγνάδη, γνωστό για αντίστοιχες εγκληματικές πράξεις. Ο κ. Μητσοτάκης για να παρακολουθήσει παράσταση του τελευταίου, πήρε στρατιωτικά ελικόπτερα για να τον πάνε στην Επίδαυρο. Θα συμφωνήσω με τον κ. Μητσοτάκη λοιπόν, πως ο καθείς και οι συμπάθειές του, ή αλλιώς, πες μου τον φίλο σου και το πόθεν έσχες σου, να σου πω ποιος είσαι.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού:

«Απάντηση στην ανάρτηση του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Αλ. Τσίπρα

Με τη σημερινή ανάρτησή του ο κ. Τσίπρας δείχνει ξεκάθαρα ποιος κρύβεται πίσω από τις αθλιότητες κατά του Πρωθυπουργού και της συζύγου του και ποιος ενορχηστρώνει τον πόλεμο λάσπης εναντίον τους. Η Μαρέβα Γκραμπόφσκι Μητσοτάκη έχει δώσει στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία και έχει προσφύγει στη Δικαιοσύνη κατά του κ. Βαξεβάνη, ο οποίος έχει πρωτόδικα καταδικαστεί μια φορά για συκοφαντική δυσφήμιση, κατόπιν αγωγής της κυρίας Γκραμπόφσκι. Επίσης, τόσο η ίδια όσο και το Πόθεν Εσχες του Πρωθυπουργού έχουν ερευνηθεί εξονυχιστικά, όσο ελαχίστων Ελλήνων, από όλες τις αρμόδιες αρχές.

Ο κ. Τσίπρας αδυνατώντας να αντιμετωπίσει πολιτικά τον Κυρ. Μητσοτάκη, καταφεύγει δια των εντολοδόχων του, στο μόνο πράγμα που ξέρει να κάνει: στο ψέμα και στη λάσπη, όπως προκύπτει και από τις πρόσφατες αποκαλύψεις του κ. Καλογρίτσα, για το πώς στήθηκε το Documento, με τίνος χρήματα και με ποια εντολή. Αποκαλύψεις τις οποίες θα ερευνήσει η Δικαιοσύνη.

Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι Τσίπρας – Πολάκης – Βαξεβάνης είναι το ίδιο πρόσωπο.

ΥΓ. Επισυνάπτουμε τις εικόνες από τους εναγκαλισμούς το 2015, το βράδυ των εκλογών του Ιανουαρίου, αμέσως μετά την ομιλία Τσίπρα και από τα κοινά γλέντια Βαξεβάνη – Πολάκη για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία τίνος εντολοδόχος είναι ο δήθεν ανεξάρτητος δημοσιογράφος.»

Πηγή: koutipandoras

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Κλιματική αλλαγή - Τα σημάδια υπήρχαν εδώ και 60 χρόνια αλλά…

Ενα νέο βιβλίο αποκαλύπτει πως παρότι οι επιπτώσεις «περίεργων καιρικών συνθηκών» είχαν ήδη αρχίσει να γίνονται αισθητές από τη δεκαετία του 1960, οι επιστήμονες που συνέδεαν την κλιματική αλλαγή με τη χρήση ορυκτών καυσίμων απορρίπτονταν επί δεκαετίες ως Κασσάνδρες

Πριν από σαράντα επτά χρόνια, τον Αύγουστο του 1974, η CIA προέβη σε μία ενδελεχή έρευνα των επιστημονικών μελετών που είχαν εκπονηθεί έως τότε σχετικά με την κλιματική αλλαγή, καθώς αυτή «άπτεται προβλημάτων της υπηρεσίας πληροφοριών», επεξηγούνταν στη σχετική έκθεση. Και το συμπέρασμα της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ ήταν δραματικό, καθώς γινόταν ξεκάθαρα λόγος για την αρχή μιας νέας εποχής «περίεργων καιρικών συνθηκών» που θα επέφεραν πολιτική αναταραχή και μαζική μετανάστευση, η οποία, με τη σειρά της, θα ενέτεινε την αναταραχή.

Αυτή η νέα εποχή δεν θα ήταν απαραίτητα θερμότερη, καθώς οι επιστήμονες τότε μιλούσαν και για άνοδο και για πτώση της θερμοκρασίας. Ωστόσο την CIA δεν την απασχολούσε τόσο εάν ο υδράργυρος θα κινούνταν ανοδικά ή καθοδικά, όσο ο πολιτικός αντίκτυπος της ανόδου ή της καθόδου του. 

Τα στελέχη της γνώριζαν ότι η αποκαλούμενη «βραχεία περίοδος των παγετώνων», μια σειρά από κύματα ψύχους που εκδηλώθηκαν χονδρικά από το 1350 έως το 1850, είχε προξενήσει όχι μόνον ξηρασίες και λιμούς αλλά και πολέμους, οπότε εύλογα ανησυχούσαν πως ανάλογος θα μπορούσε να είναι ο αντίκτυπος και των νέων μεταβαλλόμενων κλιματικών συνθηκών.

Καταστροφή σε ΕΣΣΔ και Ινδία Στην πρώτη σελίδα της σχετικής έκθεσης επισημαινόταν ότι «η κλιματική αλλαγή άρχισε το 1960 αλλά κανένας, ούτε οι ειδικοί στο κλίμα, το συνειδητοποίησαν». Η εκτεταμένη καταστροφή καλλιεργειών στην ΕΣΣΔ και στην Ινδία στις αρχές της δεκαετίας του 1960 αποδόθηκε σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Οι ΗΠΑ απέστειλαν σιτηρά στην Ινδία ενώ οι Σοβιετικοί εξολόθρευσαν τα εκτρεφόμενα ζώα τους, ούτως ώστε να τραφούν. 

Ωστόσο η παγκόσμια κοινότητα αγνόησε αυτά τα προειδοποιητικά σημάδια – υπογραμμιζόταν επίσης στην έκθεση της CIA – ενώ ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξανόταν και τα κράτη επένδυαν τεράστια ποσά στην ενέργεια, στην τεχνολογία και στη φαρμακευτική.  Ομως οι καιρικές συνθήκες συνέχιζαν να είναι αναπάντεχα άστατες και «περίεργες» σε διάφορες ζώνες του πλανήτη, ειδικά σε μια σειρά από χώρες της Δυτικής Αφρικής κάτω από τη Σαχάρα.

Σύμφωνα με την έκθεση της CIA, άνθρωποι στη Μαυριτανία, στη Σενεγάλη, στο Μάλι, στην Μπουρκίνα Φάσο, στον Νίγηρα και στο Τσαντ «κατέστησαν τα πρώτα θύματα της κλιματικής αλλαγής», αλλά το γεγονός επισκιάστηκε από άλλες συμφορές που έπλητταν τις εν λόγω χώρες, ενώ ο πλούσιος και αναπτυγμένος κόσμος είχε αλλού στραμμένη την προσοχή του.

Ντάκα, Μπαγκλαντές.Η ποδηλασία είναι σχεδόν αδύνατη με τόσο νερό, πολλώ δε μάλλον όταν έχεις και συνεπιβάτη ο οποίος… πληρώνει

Καθώς οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είχαν ήδη αρχίσει να γίνονται αισθητές σε άλλα μέρη του κόσμου, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 οι ειδικοί προειδοποιούσαν για ξηρασίες, πλημμύρες και φτωχές σοδειές στη Μιανμάρ, στο Πακιστάν, στη Βόρεια Κορέα, στην Κόστα Ρίκα, στην Ονδούρα, στην Ιαπωνία, στην Μανίλα, στο Εκουαδόρ, στην ΕΣΣΔ, στην Κίνα, στην Ινδία και στις ΗΠΑ.

Ωστόσο «τα πρωτοσέλιδα από τον κόσμο αφηγούνταν μία ιστορία που δεν γινόταν απόλυτα κατανοητή ή μία ιστορία που δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε», σύμφωνα πάντα με την έκθεση.   Παρότι ακούγονταν σποραδικά φωνές που προειδοποιούσαν για τους κινδύνους της κλιματικής αλλαγής και το ζήτημα είχε εν μέρει αναδειχθεί και από τα ΜΜΕ, οι συντάκτες της έκθεσης κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι η κλιματική αλλαγή δεν αντιμετωπιζόταν με τη δέουσα προσοχή, ενώ στις σχετικές συζητήσεις που διεξάγονταν δεν υπήρχε καμία αίσθηση του επείγοντος και ούτε η κοινή γνώμη ήταν θορυβημένη.

Αιθιοπία.Το πόσιμο νερό δεν είναι κάτι το αυτονόητο, ακόμη και στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα…

Ολα τα παραπάνω στοιχεία εμπεριέχονται στο «Our Biggest Experiment: An Epic History of the Climate Crisis», μία ιστορία της κλιματικής κρίσης που συνέταξε η Αλις Μπελ, συν-διευθύντρια της βρετανικής περιβαλλοντικής ΜΚΟ Possible, και κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες στη Βρετανία.

Η έκθεση της CIA

Διαβάζοντας ένα απόσπασμα του βιβλίου που δημοσίευσε ο Guardian μαθαίνουμε πως η έκθεση της CIA για την κλιματική αλλαγή, παρότι αρχικά είχε χαρακτηρισθεί απόρρητη, κατέληξε τελικά στις σελίδες των New York Times. Ωστόσο τον Νοέμβριο του 1977 το πρόβλημα της καύσης ορυκτών καυσίμων λαμβανόταν υπόψη στις ΗΠΑ περισσότερο μέσα από το πρίσμα της εγχώριας πετρελαϊκής κρίσης παρά των υπερπόντιων λιμών.  

Η νεοϋορκέζικη εφημερίδα ανέφερε πως ειδικοί και στο κλίμα και σε ενεργειακά ζητήματα θεωρούσαν και ευελπιστούσαν πως η διττή, κλιματική και ενεργειακή, κρίση ήταν αρκετά σοβαρή και απτή, ούτως ώστε να κινητοποιηθούν τόσο οι αρμόδιες αρχές όσο και η κοινή γνώμη με στόχο την αντιμετώπιση των όποιων προβλημάτων πριν αυτά επιδεινωθούν δραματικά. 

Ωστόσο οι συζητήσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 έως και τις αρχές του 20ου αιώνα χαρακτηρίστηκαν από εξίσου από σημαντικές καθυστερήσεις και έντονες ανησυχίες, εξαιτίας και της αντίστασης που προέβαλαν οι βιομηχανίες των ορυκτών καυσίμων και αυτό οι πολιτικοί αναλυτές της CIA δεν το είχαν προβλέψει. 

Προειδοποιήσεις από τη δεκαετία του 50!

Στο βιβλίο της η Αλις Μπελ επισημαίνει πως μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετώπισε γράφοντας την ιστορία της κλιματικής κρίσης, έγκειτο στο ότι κατά τη διάρκεια της ενδελεχούς έρευνας που πραγματοποίησε, εντόπισε πλήθος ανήσυχων φωνών που προειδοποιούσαν, ήδη από τη δεκαετία του 1950 έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1970, για δραματική επιδείνωση της κατάστασης, κάποια στιγμή μετά το 2000, εάν δεν αντιμετωπιζόταν άμεσα και αποτελεσματικά το ζήτημα της καύσης ορυκτών καυσίμων. 

«Εξακολουθούσαν να ελπίζουν τότε. Διαβάζοντας για αυτές τις ελπίδες σήμερα είναι επώδυνο. Ζούμε τώρα τους εφιάλτες των προγόνων μας και αυτό δεν ήταν απαραίτητο να συμβεί», γράφει η βρετανίδα οικολόγος στο βιβλίο της. Οσον αφορά τον επιμερισμό των ευθυνών για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται και ο πλανήτης και η ανθρωπότητα, σύμφωνα με την Αλις Μπελ, πρώτοι στη λίστα κατατάσσονται όλοι όσοι εσκεμμένα έθεταν εν αμφιβόλω αρχικά την κλιματική αλλαγή και στη συνέχεια την κρισιμότητα της κατάστασης. 

«Εκμεταλλεύτηκαν θετικές δυνάμεις της επιστήμης, όπως ο σκεπτικισμός, για τους δικούς τους σκοπούς, αλλά χρησιμοποίησαν και άλλους πόρους, εντείνοντας τις γενεαλογικές διαφορές, αξιοποιώντας την τάση της επιστημονικής κοινότητας να αποφεύγει τα δράματα και καθορίζοντας τις απόψεις όσον αφορά ποιοι ήταν επιθυμητοί πολιτικοί εταίροι (π.χ. κυβερνήσεις) και ποιοι όχι (π.χ. ακτιβιστές)» για την έγκαιρη και αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος. 

Οι επιστήμονες και η αμφισβήτηση

Ιδιαίτερα αρνητικά επέδρασε και το γεγονός πως οι επιστήμονες που μελετούσαν την κλιματική αλλαγή και προειδοποιούσαν για τους κινδύνους βρέθηκαν σε «απίστευτα δύσκολη θέση» καθώς δεν είχαν ούτε τον χρόνο, ούτε την υποστήριξη, ούτε τους χρηματικούς πόρους «για να εξετάσουν τις πολλαπλές προκλήσεις που εμφανίζονται και τις αλλαγές που σημειώνονται όταν ένα επίμαχο επιστημονικό ζήτημα μεταφέρεται από την επιστημονική κοινότητα στη δημόσια σφαίρα». 

Οι κυβερνήσεις δεν τους στήριξαν ενώ ούτε όλοι όσοι είχαν τον πρώτο λόγο εντός της επιστημονικής κοινότητας, τους συνέδραμαν στο δύσκολο έργο τους. Μάλιστα αρκετοί συνάδελφοί τους τους περιγελούσαν είτε επειδή μιλούσαν στα ΜΜΕ είτε επειδή κατά τη γνώμη τους έκριναν την κατάσταση περισσότερο συναισθηματικά και όχι ψυχρά και λογικά, όπως ορίζει η επιστήμη. 

Η κλιματική αλλαγή έχει γίνει προτεραιότητα. Είναι αργά; Ισως. Αλλά η (ρυπογόνος) ανάπτυξη μας εξόπλισε με τεχνολογίες ασύλληπτες πριν 50 χρόνια… / Shutterstock

Κληρονομήσαμε χάος αλλά και εργαλεία

Ωστόσο υπάρχει ακόμα ελπίδα καθώς «ως πολίτες του 21ου αιώνα κληρονομήσαμε ένα φοβερό χάος, αλλά κληρονομήσαμε επίσης πολλά εργαλεία τα οποία θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να επιβιώσουμε», υποστηρίζει η βρετανίδα ειδικός.

Διαθέτουμε φωτοβολταϊκά πλαίσια, αντλίες θερμότητας, περιβαλλοντικές πολιτικές και ακτιβιστικές οργανώσεις αλλά η Αλις Μπελ θεωρεί πως το πιο σημαντικό εργαλείο της ανθρωπότητας στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης είναι η σύγχρονη κλιματολογία.  «Δεν έχει περάσει καιρός από τότε που οι πρόγονοί μας απλά κοιτούσαν τον αέρα και πίστευαν πως ήταν απλά αυτό – αέρας – και όχι ένα σύνολο από διαφορετικά χημικά στοιχεία που εισπνέουμε και εκπνέουμε, που μπορούμε να αναφλέξουμε ή να καταναλώσουμε για να έρθουμε σε κατάσταση ευφορίας και θα μπορούσαν, έπειτα από αιώνες καύσης ορυκτών καυσίμων, να επιφέρουν άνοδο της θερμοκρασίας στη Γη. 

Οταν μας διακατέχει ο φόβος της κλιματικής αλλαγής, αξίζει να σκεφτόμαστε ότι διαθέτουμε γνώσεις που μας προσφέρουν την ευκαιρία να αντιδράσουμε. Θα μπορούσαμε επίσης, εύκολα μάλιστα, να καθόμαστε και να σκεφτόμαστε: “Ο καιρός είναι λίγο περίεργος σήμερα, για πολλοστή φορά”», σημειώνει στο βιβλίο της η Μπελ με συγκρατημένη αισιοδοξία. Ακολουθήστε το Protagon στο Google News text «Εμείς οι μηχανικοί οφείλουμε να είμαστε πολυμήχανοι» είπε ο Τσίπρας. Και πρωτίστως καλοί διαπραγματευτές, μην το ξεχνάμε 

Θρίλερ στην Αλάσκα - Αρκούδα επέστρεφε κάθε βράδυ για να σκοτώσει έναν μοναχικό κατασκηνωτή

Η απίστευτη ιστορία ενός Αμερικανού, ηλικίας 50-60 ετών, που πάλευε στην ερημιά επί ημέρες για τη ζωή του, χωρίς να μπορεί να ειδοποιήσει κανέναν στον έξω κόσμο, καθώς το κοντινότερο χωριό απείχε 60 χλμ.

Αυτό που πέρασε ένας Αμερικανός στην Αλάσκα την περασμένη εβδομάδα, θα μπορούσε να γίνει ταινία, η συνέχεια της «Επιστροφής» με τον Λεονάρντο Ντικάπριο να παλεύει με μία αρκούδα και να κερδίζει τελικά Οσκαρ. Μόνο που ο άνδρας, ο οποίος διέμενε μόνος του σε ένα απομονωμένο παλιό ορυχείο, 60 χλμ από το κοντινότερο χωριό, δεχόταν στα αλήθεια επί μέρες την επίθεση μίας αρκούδας, που τον τραυμάτισε και τον έσυρε έξω από το παράπηγμά του, στην όχθη του ποταμού, λίγα μέτρα παραπέρα.

Ο άνδρας, σε ηλικία 50-60 ετών, δεν είχε κανέναν τρόπο να επικοινωνήσει με τον υπόλοιπο κόσμο και να ζητήσει βοήθεια. Η αρκούδα επέστρεφε με μεγαλύτερη μανία κάθε βράδυ για αυτό ο άνδρας δεν μπορούσε να κοιμηθεί για μέρες. Του είχαν μείνει μόλις δύο σφαίρες στο όπλο του, με το οποίο είχε προσπαθήσει να κρατήσει μακριά την αρκούδα. Τραυματισμένος, αδύναμος και άυπνος, είχε χάσει τις ελπίδες του.

Απεγνωσμένος ανέβηκε στην οροφή του παραπήγματος και έγραψε ένα μεγάλο SOS κα τη φράση «Βοηθήστε με». Τελικά όμως, όπως γράφουν οι New York Times, στάθηκε πολύ τυχερός. Το σήμα το είδε ένα ελικόπτερο της ακτοφυλακής, που κατά λάθος βρέθηκε να πετά στην περιοχή, η οποία βρίσκεται 1.500 χλ, από το Ανκορεϊτζ, τη μεγαλύτερη πόλη της μακρινής πολιτείας.

Το ελικόπτερο είχε προορισμό το Νόμι, το κοντινότερο χωριό, όπου θα παραλάμβανε επιστήμονες για να πετάξουν την επόμενη ημέρα κατά μήκος της ακτογραμμής, με αποστολή να εντοπίσουν νεκρές φάλαινες, θαλάσσιους ελέφαντες και φώκιες στον ωκεανό. «Αλλάξαμε λίγο πορεία για να αποφύγουμε νεφώσεις.

Αν είχαμε πετάξει πάνω από τη διπλανή κοιλάδα, δεν θα τον είχαμε δει», είπε ο Τζάρεντ Καρμπαχάλ, ένας από τους πιλότους του ελικοπτέρου που τελικά προσγειώθηκε και μετέφερε τον άνδρα σε κοντινό νοσοκομείο. «Μας είπε ότι η αρκούδα ερχόταν κάθε βράδυ και του επιτίθετο. Δεν είχε κοιμηθεί για πολλά βράδια και ήταν τραυματισμένος και εξαντλημένος», είπε.

Ο άνδρας είχε δέσει πρόχειρα το τραυματισμένο πόδι του και κουνούσε μία μικρή σημαία προς το ελικόπτερο. Η πόρτα του παραπήγματός του ήταν διαλυμένη. Ενα βράδυ ακόμα εκεί και δύσκολα θα επιβίωνε. 

Η Ρωσία αποκόβεται από το Internet για λόγους κυβερνοασφάλειας;

Δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών αναφέρουν ότι η Ρωσία πραγματοποίησε πετυχημένες δοκιμές με στόχο να αποκοπεί από το παγκόσμιο Internet με στόχο να προστατευθεί από τον κυβερνοπόλεμο.

Το businessinsider επικαλείται δημοσίευμα της ρωσικής RBC Daily, η οποία αναφέρει ότι έχει στην κατοχή της έγγραφα και μίλησε με πηγές που επιβεβαιώνουν πως τα τεστ πραγματοποιήθηκαν από τις 15 Ιουνίου έως τις 15 Ιουλίου και ήταν πετυχημένα.

Το πρακτορείο Reuters από την πλευρά του αναφέρει ότι δεν είναι ξεκάθαρο για πόση ώρα κράτησε η αποσύνδεση από το Internet ή εάν έγινε αντιληπτή από τους Ρώσους πολίτες.

Η Μόσχα εργάζεται εδώ και πολύ καιρό στο να επεκτείνει τον εθνικό έλεγχο στις υποδομές Διαδικτύου, καθώς το Internet είναι αποκεντρωμένο και καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να το ελέγξει τη χρήση του απόλυτα.

Νομοθεσίες που απαγορεύουν τις επισκέψεις σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες ή απαγορεύουν συγκεκριμένες δράσεις παρακάμπτονται πολύ εύκολα μέσω δικτύων σε άλλες χώρες.

Υπενθυμίζεται ότι το 2019 η Ρωσία πέρασε τον νόμο για «εθνικό Internet» που έδινε το δικαίωμα στην κυβέρνηση να αποκόπτει τη χώρα από τον παγκόσμιο ιστό για λόγους κυβερνοασφάλειας.

Επειδή, όμως, στο νόμο δεν καθορίζεται στην πραγματικότητα τι συνιστά κυβερνοαπειλή, οι επικριτές έκαναν λόγο για βήματα προς ένα αυστηρό μοντέλο Διαδικτύου, όπως εφαρμόζεται από την Κίνα. Η πρόταση νόμου, τότε, είχε προκαλέσει αναταραχή στη χώρα.