Το Σινεμά στην εποχή του κινήματος #MeToo - Δώδεκα ταινίες που νίκησαν τα στερεότυπα

Χάρη στη γενναιότητα της Σοφίας Μπεκατώρου, αλλά και με το ντόμινο των εξελίξεων που ακολούθησαν, το κίνημα «Me Too» αποτελεί πλέον κεντρικό θέμα στην ελληνική επικαιρότητα και στη δημόσια συζήτηση του τόπου. Ο Κινηματογράφος δηλώνει παρών και μέσα από δώδεκα χαρακτηριστικές ταινίες, συμμετέχει δυναμικά και ενεργά στον κοινωνικό διάλογο.

Το κίνημα «Me Too», δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2017 και γρήγορα εξαπλώθηκε γρήγορα σε κάθε μορφή δραστηριότητας, αποδεικνύοντας ευτυχώς ότι δεν αποτελεί μία ακόμη μόδα των κοινωνικών δικτύων, αλλά μία κραυγή αγωνίας και μία ανάγκη διεκδίκησης αυτών που δυστυχώς θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα. Ο Κινηματογράφος ως η μαζικότερη μορφή έκφρασης της τέχνης του ανθρώπου δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχος και ανεπηρέαστος από αυτή την προσπάθεια.

Στο αφιέρωμα που ακολουθεί, παραθέτουμε δέκα χαρακτηριστικές ταινίες οι οποίες κυκλοφορήσαν στις αίθουσες την τελευταία διετία και διαθέτουν στους πρωταγωνιστικούς ρόλους τους, αξιόλογους και δυναμικούς γυναικείους χαρακτήρες, οι ιστορίες των οποίων αξίζει να ειπωθούν και συναντήσουν το κοινό τους, στην μεγάλη οθόνη. Δέκα ταινίες οι οποίες νίκησαν τα στερεότυπα. Από την «Colette» της Κίρα Νάιτλι, μέχρι την «Ευνοούμενη» του Γιώργου Λάνθιμου. Αναλυτικά:

«Το Κορίτσι Στον Ιστό Της Αράχνης» (The Girl in the Spider's Web - 2018) του Φέντε Άλβαρεζ

Όταν ένας επιστήμονας της αναθέτει μία επικίνδυνη αποστολή, η Lisbeth Salander (Κλερ Φόι) βρίσκεται αγκυλωμένη σε έναν σκοτεινό και βίαιο ιστό, αφού μυστήριες δυνάμεις βάζουν φωτιά στο διαμέρισμα της και την αφήνουν ετοιμοθάνατη. Μαζί με τον παλιό φίλο και μοναδικό σύμμαχο, τον δημοσιογράφο Mikael Blomkvist (Σβερίρ Γκούντνασον), η Lisbeth ξεκινά ένα επικίνδυνο ταξίδι για να βρει αυτούς που της επιτέθηκαν, να προστατεύσει τον νεαρό γιο του επιστήμονα και να πάρει πίσω ό,τι της πήραν. Όσο όμως ο ιστός σφίγγει γύρω της, εκείνη βυθίζεται στις σκιές του δικού της μυστηριώδους παρελθόντος.

Η αυτόκλητη τιμωρός Lisbeth Salander, η οποία έχει ξεπηδήσει από τη νουάρ λογοτεχνική σειρά «Millennium», επιστρέφει ανανεωμένη με μία καταιγιστική κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο εμφανίζεται η βραβευμένη με Χρυσή Σφαίρα και εντυπωσιακά μεταμορφωμένη Κλερ Φόι, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του ανερχόμενου Ουρουγουανού δημιουργού, Φέντε Άλβαρεζ.

«Το κύριο στοιχείο που την περιγράφει για μένα είναι ότι δεν μοιάζει με κάτι άλλο κι αυτό είναι κάτι που ψάχνω ως δημιουργός, όταν επιλέγω την επόμενη ταινία μου. Έχει κάτι συγκεκριμένο που μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω μία ταινία που ήξερα ότι δεν χρειάζεται να μοιάζει με καμία άλλη. Είναι ένας παράξενος συνδυασμός ταινίας δράσης, δυνατού δράματος χαρακτήρων και σκανδιναβικού νουάρ. Όλα αυτά τα στοιχεία συνδυάζονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο και την κάνουν πολύ, πολύ διαφορετική. Η Lisbeth είναι ο λόγος που αποφάσισα να κάνω την ταινία. Κάνει κάτι που είναι επίκαιρο. Εκπροσωπεί τη γυναίκα που λέει: «Αρκετά!» - Φέντε Άλβαρεζ

«Οι Χήρες» (Widows - 2018) του Στιβ ΜακΚουίν

Από τον Στιβ ΜακΚουίν και τη συν-σεναριογράφο και συγγραφέα Τζίλιαν Φλιν (Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε) έρχεται ένα σύγχρονο θρίλερ με φόντο την εγκληματικότητα, το πάθος και τη διαφθορά. Οι «Χήρες» είναι η ιστορία για τέσσερις γυναίκες που δεν έχουν τίποτα κοινό μεταξύ τους παρά μόνο τα χρέη που τους άφησαν οι νεκροί σύζυγοί τους από τις εγκληματικές τους δραστηριότητες.

Τοποθετημένο στο σύγχρονο Σικάγο, μέσα σε μια περίοδο αναταραχής, εντάσεις θα δημιουργηθούν όταν η Βερόνικα (η βραβευμένη με Όσκαρ Βαϊόλα Ντέιβις), η Άλις (Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι), η Λίντα (Μισέλ Ροντρίγκεζ) και η Μπελ (Σίνθια Ερίβο) παίρνουν τη μοίρα τους στα χέρια τους και συνωμοτούν για να χτίσουν ένα μέλλον σύμφωνα με τους δικούς τους όρους.

«Θυμάμαι ότι έβλεπα την τηλεοπτική σειρά στα 13 μου. Αυτές οι γυναίκες είχαν καταφέρει κάτι που κανείς δεν τις είχε ικανές να καταφέρουν και αυτό μου έκανε μεγάλη εντύπωση γιατί τότε περνούσα μια περίοδο που ένιωθα ότι με κρίνουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Πολλά χρόνια αργότερα όταν ήρθα στο Χόλιγουντ, δεν μπορούσα να πιστέψω πώς τόσες ταλαντούχες γυναίκες ηθοποιοί δεν είχαν δουλειά. Τότε αποφάσισα ότι αφού κάνω μια ταινία για την σκλαβιά, θα έκανα μια ταινία για τις γυναίκες.» - Στιβ ΜακΚουίν

«Destroyer» (2018) της Καρίν Κουσάμα

Πριν από 16 χρόνια, η ντετέκτιβ του αστυνομικού τμήματος του Λος Άντζελες Έριν Μπελ πήγε σε μυστική αποστολή στην Καλιφόρνια με σκοπό να εισχωρήσει σε μια συμμορία με αρχηγό τον τρομακτικό Σίλας. Όταν μια από τις βίαιες ληστείες τους αποτυγχάνει, η κάλυψη της Έριν χάνεται και ο Σίλας διαφεύγει. Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Σίλας επιστρέφει πιο δυνατός και πιο επικίνδυνος από ποτέ, έχοντας καταστρώσει το σχέδιο της μεγαλύτερης τραπεζικής ληστείας στην ιστορία των ληστειών. Αυτή τη φορά όμως η Έριν θα τον σταματήσει.

Στην τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία της, η βραβευμένη σκηνοθέτης Καρίν Κουσάμα -  Girlfight (2000), The Invitation (2015), Æon Flux (2005) - παρουσιάζει την ιστορία μίας δυναμικής ντετέκτιβ της αστυνομίας, η οποία βρίσκεται σε μυστική αποστολή. Η ταινία δεν ακολουθεί την γραμμική αφήγηση, αλλά παίζει με τον χρόνο, καθώς και με και τα όρια της ηθικής. Πρωταγωνιστεί η Νικόλ Κίντμαν σε μία ακόμη σπουδαία ερμηνεία, η οποία δικαίως της έχει ήδη χαρίσει, μία Υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.

«Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που συνειδητοποιεί πώς έχει ζήσει τη ζωή της μέχρι τώρα και προσπαθεί να βρει τρόπο να προχωρήσει. Αλλά είναι επίσης ένα θρίλερ για κάποια που όταν ήταν νέα μπλέχτηκε σε μια επικίνδυνη κατάσταση που δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει και έκτοτε ζει με τις συνέπειες. Τέλος, είναι το ανθρωποκυνηγητό που εξαπολύει η ίδια με όλη της τη μανία» - Φιλ Χέι (Σενάριο / Παραγωγή)

«Colette» (2018) του Γουός Γουέστμορλαντ

Ο γάμος της Κολέτ (Κίρα Νάιτλι) με τον συγγραφέα Ανρί Γκοτιέ Βιλάρ (Ντόμινικ Γουέστ) την απομάκρυνε από την απλοϊκή ζωή της επαρχίας και την εισήγαγε στη θορυβώδη ζωή του Παρισιού, όπου και ανέπτυξε το συγγραφικό της ταλέντο μεταξύ άλλων. Τα πρώτα της βιβλία εκδόθηκαν με το ψευδώνυμο του άντρα της «Ουίλι» και έγιναν ανάρπαστα.

Εύστροφη, δυναμική και γεμάτη αυτοπεποίθηση, η Κολέτ δεν ήταν μόνο μια χαρισματική συγγραφέας, ηθοποιός και δημοσιογράφος, αλλά και μια πρωτεργάτρια του φεμινιστικού κινήματος που αγωνιζόταν για τα δικαιώματα της γυναίκας σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία.

Τέσσερα χρόνια μετά το αξιόλογο φιλμ «Still Alice» (2014), ο Βρετανός σκηνοθέτης Γουός Γουέστμορλαντ επιστρέφει με τη νέα του ταινία: «Colette» (2018). Πρωταγωνιστεί η Κίρα Νάιτλι, η οποία ενσαρκώνει την εμβληματική Γαλλίδα συγγραφέα της αβάν γκαρντ Κολέτ, που μέσα από το έργο της έγινε σύμβολο της γυναικείας χειραφέτησης κατά τον 20ο αιώνα.

«Ανυπακοή» (Disobedience - 2017) του Σεμπάστιαν Λέλιο

Η εξοστρακισμένη Ronit (Ρέιτσελ Βάις) επιστρέφει από τη Νέα Υόρκη στην κοινότητα των Ορθόδοξων Εβραίων στο Λονδίνο για την κηδεία του ραβίνου πατέρα της. Συναντά την παιδική της φίλη Esti (Ρέιτσελ Μακάνταμς), που είναι πια παντρεμένη με τον διάδοχο του πατέρα της, και ένα για χρόνια καταπιεσμένο, απαγορευμένο πάθος επιστρέφει δριμύ.

Ο Σεμπάστιαν Λέλιο μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα της Naomi Alderman και παρουσιάζει μία καθηλωτική ιστορία για την αγάπη και την καταπιεσμένη επιθυμία, για την πίστη και την παράβαση των κανόνων, για τις συγκρούσεις και την αποδοχή. Εξαιρετικές στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, οι Ρέιτσελ Βάις και Ρέιτσελ Μακάνταμς.

«Ερωτεύτηκα ακαριαία τους τρεις βασικούς χαρακτήρες. Είναι μια ιστορία αγάπης ανάμεσα στους τρεις τους και βλέπουμε πώς οι σχέσεις τους εξελίσσονται και πώς επηρεάζονται οι ζωές τους μέσα από τη λύπη [...] Το φόντο της ταινίας είναι φυσικά πολύ σημαντικό, αλλά αυτό που συμβαίνει στην ταινία το ξεπερνά. Η καρδιά της ιστορίας είναι παγκόσμια [...] Είναι σαν μία ροκ εντ ρολ μπάντα με τρεις κιθαρίστες. Ήταν η βασική πηγή ενέργειας της ταινίας. Υπερασπίστηκαν τους ρόλους τους και αυτό δημιουργεί υπέροχη κινηματογραφική ένταση.» - Σεμπάστιαν Λέλιο

Πηγή: tvxs