ενημέρωση 3:53, 25 June, 2024

Μάικλ Ντάγκλας - «Ημουν για καιρό στη σκιά του πατέρα μου»

Ο βετεράνος αμερικανός ηθοποιός και παραγωγός, ο οποίος τιμήθηκε με Χρυσό Φοίνικα στο 76ο Φεστιβάλ Καννών, μιλάει για τον διάσημο πατέρα του, Κερκ, για τη Σάρον Στόουν και τις σκηνές σεξ στο «Βασικό Ενστικτο», για την εκδίκηση που πήρε από τα μεγάλα στούντιο του Χόλιγουντ το 1975, και για την εμπειρία του από τον κόσμο της Μάρβελ

«Ουάου, είμαι 78 χρόνων, άρα μεγαλύτερος από το Φεστιβάλ» είπε ο Μάικλ Ντάγκλας μόλις παρέλαβε τον τιμητικό Χρυσό Φοίνικα που του απονεμήθηκε κατά την τελετή έναρξης του 76ου Φεστιβάλ Καννών, την περασμένη Τρίτη. «Είμαι δεμένος με τις Κάννες για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων και ότι πατέρας μου, Κερκ, γνώρισε εδώ την Αννα (Μπάιντενς), τη δεύτερη σύζυγό του» ανέφερε συνομιλώντας με τον Βαλέριο Καπέλι, απεσταλμένο της Corriere della Sera στην Κρουαζέτ. Συνεχίζοντας να μιλάει για τον πατέρα του, εξήγησε πως «για τους άλλους ήταν υπεράνθρωπος, για μένα ήταν μπαμπάς.

Ως παιδί ήμουν επιθετικός, τον μάλωνα για τις απουσίες του, γύριζε πέντε ή επτά ταινίες τον χρόνο […] Βρισκόμουν στη σκιά του για πολύ καιρό, ώσπου με συμβούλεψε να σταματήσω να υποδύομαι ευαίσθητους άνδρες και να αρχίσω να ερμηνεύω καθάρματα». Δίκιο είχε. Υποδυόμενος τον Γκόρντον Γκέκο, τον κυνικό χρηματιστή με το πούρο στο στόμα στη διάσημη ταινία «Wall Street» (του 1987, σε σκηνοθεσία Ολιβερ Στόουν), ο Μάικλ Ντάγκλας κέρδισε το Οσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου. «Γνώρισα κάποιους που μου έλεγαν, ρε φίλε, είσαι σαν εμάς. Αλλά εγώ υποδυόμουν, προσποιούμουν, δεν είχα καμία σχέση μαζί τους» ανέφερε σχετικά.

Η σύζυγος Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς (δεξιά) και η κόρη Κάρι Ζέτα-Ντάγκλας επιβραβεύουν με ένα φιλάκι τον Μάικλ Ντάγκλας στην τελετή έναρξης του φετινού, 76ου Φεστιβάλ Καννών (REUTERS/Sarah Meyssonnier)

Πρώτη φορά στις Κάννες, ο βετεράνος, πλέον, σταρ του Χόλιγουντ βρέθηκε το 1979, με «Το Σύνδρομο της Κίνας» του Τζέιμς Μπρίτζες, μια ταινία για την πυρηνική απειλή – «Το Χόλιγουντ μας επιτέθηκε τότε, λέγοντας πως ήμασταν ανεύθυνοι» θυμήθηκε ο Ντάγκλας. Επέστρεψε το 1992 με το «Βασικό Ενστικτο». «Η Σάρον Στόουν ήταν εξαιρετική. Οι σκηνές σεξ αποτελούν πάντα πρόβλημα, σήμερα η κάθε ηθοποιός έχει τον δικό της συντονιστή οικειότητας (σ.σ.: απαραίτητος πλέον για τα γυρίσματα σκηνών σεξουαλικού περιεχομένου), κάποτε αυτό ήταν σπάνιο.

Οι πρόβες μαζί της ήταν μια χορογραφία. Προβάραμε τις λεπτομέρειες σε αργή κίνηση, “τώρα θα βάλω το χέρι μου εδώ, μετά σε φιλώ έτσι”» είπε αναφερόμενος στο νεονουάρ ερωτικό θρίλερ που σκηνοθέτησε ο Πολ Βερχόφεν πριν από περισσότερα από 30 χρόνια. Το 1993 συμμετείχε ξανά στο περίφημο φεστιβάλ κινηματογράφου ως πρωταγωνιστής της ταινίας «Μια Ξεχωριστή Ημέρα» (Falling Down). Ενθυμούμενος τον ρόλο του ως Γουίλιαμ Φόστερ, ο Μάικλ Ντάγκλας επικαλέστηκε και πάλι τον πατέρα του: «Στην εποχή του υπήρχαν καλοί ήρωες και κακοί ήρωες, ενώ για όσους, όπως εγώ, ανήκουν στη γενιά του πολέμου του Βιετνάμ, το ερώτημα είναι “ποια είναι η σωστή απόφαση, πώς θα σκεφτόταν ένας φυσιολογικός άνθρωπος που αντιμετωπίζει μια τρομερή κατάσταση;”» είπε στον ιταλό δημοσιογράφο

. Αρχικά, καθώς έκανε τα πρώτα του βήματα, το Χόλιγουντ δεν τον έπαιρνε στα σοβαρά, έως ότου επιβλήθηκε, στα 31 του, όχι ως ηθοποιός αλλά ως παραγωγός, της «Φωλιάς του Κούκου» (One Flew Over the Cuckoo’s Nest) του Μίλος Φόρμαν. Τον είχαν απορρίψει όλα τα μεγάλα στούντιο, αλλά τελικά η ταινία κέρδισε πέντε βραβεία Οσκαρ. «Πώς το λένε; Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο», σχολίασε χαμογελώντας ο Ντάγκλας, που για αυτή την πρώτη τεράστια επιτυχία του τιμήθηκε με το Οσκαρ Καλύτερης Ταινίας (μαζί με τον Πολ Ζάεντς).

Οσον αφορά τον εξαιρετικό πρωταγωνιστή της «Φωλιάς», τον Τζακ Νίκολσον, «δεν ήξερε ότι τα γυρίσματα θα πραγματοποιούνταν σε ένα πραγματικό ψυχιατρείο και πως στο καστ θα περιλαμβάνονταν και ορισμένοι ασθενείς […] Για τον ρόλο της ως νοσοκόμα η Λουίζ Φλέτσερ κέρδισε το Οσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου. Ημουν παρών σε έναν καβγά του Μελ Μπρουκς με τη σύζυγό του, την Αν Μπάνκροφτ, επειδή είχε αρνηθεί τον ρόλο» ανέφερε o Ντάγκλας. Πριν από μερικά χρόνια εισήλθε και στον φανταστικό κόσμο της Marvel υποδυόμενος τoν Ant-Man. «Τρέφω μεγάλο σεβασμό για τους ηθοποιούς που χρησιμοποιούν την πράσινη οθόνη, μέσω της οποίας, χάρη στην τεχνολογία, υποδύεσαι σε έναν κενό χώρο.

Ερχονταν άνθρωποι που δεν είχα ξαναδεί και μου έλεγαν “τώρα θα πέσει ένας μετεωρίτης πάνω σου”. Αισθανόμουν εντελώς ηλίθιος» αποκάλυψε. Ερωτηθείς για την 55ετή καριέρα στον χώρο του σινεμά, σημείωσε: «Διερωτώμαι πώς κατάφερα να παραμείνω στην επιφάνεια όλο αυτό το διάστημα». Ο 79χρονος, τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, ηθοποιός κατάφερε να ξεπεράσει τον καρκίνο στη γλώσσα. «Εμαθα να μη θεωρώ τίποτα δεδομένο. Είμαι ευτυχισμένος που είμαι ζωντανός» αρκέστηκε να πει. Στις Κάννες, για τη βράβευσή του, τον συνόδευσαν η 53χρονη Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς, σύζυγός του από το 2000, και η 20χρονη κόρη τους Κάρι Ζέτα-Ντάγκλας. 

Τελευταία τροποποίηση στιςΤρίτη, 23 Μαΐου 2023 09:13

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.