Μέσα στο Sarmat της Ρωσίας - Ο πύραυλος που προορίζεται να κάνει κάθε εχθρό να το σκεφτεί δύο φορές

Μετά από μια επιτυχημένη δοκιμαστική εκτόξευση, η Μόσχα αναφέρει ότι το πρώτο σύνταγμα Sarmat θα τεθεί σε μαχητική υπηρεσία μέχρι το τέλος του 2026

Στις 12 Μαΐου 2026, η Ρωσία πραγματοποίησε τη δεύτερη επιτυχημένη εκτόξευση του νεότερου βαρέος διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου υγρού καυσίμου, του Sarmat. Η εκτόξευση σηματοδότησε ένα ακόμη σημαντικό ορόσημο στο πρόγραμμα δοκιμών πτήσης για το στρατηγικό πυραυλικό σύστημα επόμενης γενιάς της Ρωσίας. Μετά τη δοκιμή, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ανακοίνωσε ότι το πρώτο σύνταγμα εξοπλισμένο με διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους Sarmat θα τεθεί επίσημα σε μαχητική υπηρεσία μέχρι το τέλος του 2026.

Ένας βαλλιστικός πύραυλος αυτής της κατηγορίας αναπτύσσεται για πρώτη φορά στη σύγχρονη Ρωσία. Ο Sarmat προορίζεται να αντικαταστήσει τους πυραύλους Voevoda της σοβιετικής εποχής, οι οποίοι μέχρι σήμερα παρέμεναν οι πιο ισχυροί διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι που έχουν αναπτυχθεί ποτέ. Χάρη στην τεράστια ισχύ των πυραυλοκινητήρων υγρού καυσίμου, ο Sarmat αναμένεται να μεταφέρει ένα πρωτοφανές ωφέλιμο φορτίο - μεταξύ 10 και 14 θερμοπυρηνικών κεφαλών μέσης απόδοσης, η καθεμία με εκτιμώμενη απόδοση περίπου 700 κιλοτόνων, ή ενδεχομένως έως και πέντε ελιγμένα υπερηχητικά οχήματα ολίσθησης παρόμοια με αυτά που χρησιμοποιούνται στο σύστημα Avangard.

Οι συμβατικές βαλλιστικές κεφαλές μπορούν να αναπτυχθούν μαζί με βοηθήματα διείσδυσης που έχουν σχεδιαστεί για να υπερνικούν τα συστήματα πυραυλικής άμυνας. Ωστόσο, τα ευέλικτα υπερηχητικά οχήματα ολίσθησης παρουσιάζουν μια εντελώς διαφορετική πρόκληση. Τα σύγχρονα συστήματα πυραυλικής άμυνας είναι ουσιαστικά ανίκανα να αναχαιτίσουν τέτοια όπλα, καθιστώντας το Sarmat μια μοναδικά τρομερή πλατφόρμα αντιποίνων.

Οι εργασίες για το έργο Sarmat ξεκίνησαν στα τέλη της δεκαετίας του 2000 μέσω μιας συνεργασίας μεταξύ αρκετών ρωσικών γραφείων σχεδιασμού πυραύλων που ειδικεύονταν στην τεχνολογία πυραύλων υγρού καυσίμου. Σε αυτά περιλαμβάνονταν το Γραφείο Σχεδιασμού Πυραύλων Makeyev στο Miass - παραδοσιακά επικεντρωμένο σε βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύονται από υποβρύχια - και το NPO Mashinostroyenia στο Reutov, το οποίο ανέπτυσσε το υπερηχητικό όχημα ολίσθησης Avangard για το διηπειρωτικό πυραυλικό σύστημα UR-100NUTTH. Μαζί, οι δύο οργανισμοί προσέφεραν εξαιρετικά συμπληρωματική εμπειρία στην προηγμένη μηχανική πυραύλων. Από την αρχή, το Sarmat είχε οραματιστεί ως η μελλοντική αντικατάσταση των παλαιών βαρέων διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων R-36M2 Voevoda των Ρωσικών Στρατηγικών Πυραυλικών Δυνάμεων.

Το 2015, ξεκίνησε η συναρμολόγηση των πρώτων πρωτοτύπων πυραύλων για μια σειρά δοκιμών εκτίναξης και κατασκευής. Ένα από τα καθοριστικά χαρακτηριστικά του προγράμματος Sarmat ήταν ότι ο πύραυλος σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου στη Ρωσία. Η αμυντική βιομηχανία της χώρας δεν είχε ποτέ πριν κατασκευάσει ένα στρατιωτικό σύστημα αυτής της κλίμακας στην εγχώρια αγορά, απαιτώντας την ανάπτυξη εντελώς νέων τεχνολογιών κατασκευής για το τεράστιο σκελετό του πυραύλου, τα συστήματα πρόωσης και τα εξαρτήματα καθοδήγησης.

Το 2022, ο Vladimir Degtyar, Διευθύνων Σύμβουλος του Γραφείου Σχεδιασμού Makeyev, ανακοίνωσε ότι η σειριακή παραγωγή του πέμπτης γενιάς RS-28 Sarmat ICBM είχε ξεκινήσει επίσημα στη Ρωσία. «Το πυραυλικό σύστημα έχει ήδη εισέλθει σε σειριακή παραγωγή και είναι πλήρως εφοδιασμένο με τα απαραίτητα υλικά και τον εξοπλισμό κατασκευής», δήλωσε. Σύμφωνα με Ρώσους αξιωματούχους, ο νέος ICBM θα ενισχύσει σημαντικά την στρατηγική αποτρεπτική ικανότητα της χώρας για τα επόμενα 40 έως 50 χρόνια.

Πιστεύεται ότι το Sarmat έχει εμβέλεια τουλάχιστον 12.000 χιλιομέτρων, μεταφέροντας περίπου 10 τόνους ωφέλιμου φορτίου, συμπεριλαμβανομένου του οχήματος μετά την ενίσχυση και των κεφαλών. Ωστόσο, ο πύραυλος φέρεται επίσης να είναι ικανός να χτυπήσει στόχους πλησιάζοντας από την αντίθετη κατεύθυνση - πετώντας πάνω από τον Νότιο Πόλο και ουσιαστικά κυκλώνοντας τον κόσμο. Ενώ μια τέτοια τροχιά θα μείωνε τη χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου του πυραύλου, θα επέτρεπε σε πολλαπλές πυρηνικές κεφαλές να φτάσουν στους στόχους τους. Ο πύραυλος αναμένεται επίσης να επιτύχει εξαιρετική ακρίβεια, με πιθανό κυκλικό σφάλμα που μετράται όχι περισσότερο από περίπου 150 μέτρα.

Οι προετοιμασίες για την ανάπτυξη των πρώτων λειτουργικών πυραύλων Sarmat ξεκίνησαν το 2023 στο τμήμα πυραύλων στο Uzhur, που βρίσκεται στο νότιο Κράι Κρασνογιάρσκ. Η διαδικασία αντικατάστασης των παλαιών πυραύλων Voevoda με συστήματα Sarmat αναμένεται να συνεχιστεί για τουλάχιστον τέσσερα έως πέντε χρόνια, αν όχι περισσότερο. Εκτός από το Uzhur, οι πύραυλοι Sarmat αναμένεται επίσης να αναπτυχθούν κοντά στο Dombarovsky στην περιοχή Orenburg.

Συνολικά, η Ρωσία αναμένεται να αναπτύξει τουλάχιστον 50 εκτοξευτές σιλό για το σύστημα Sarmat, καθιστώντας το το πιο ισχυρό και θανατηφόρο συστατικό των πυρηνικών δυνάμεων αντιποίνων της χώρας - ένα πραγματικό όπλο αντιποίνων. Οι βαρείς πύραυλοι αυτής της κατηγορίας έχουν σχεδιαστεί ειδικά για να εκτοξεύονται ακόμη και υπό συνθήκες εισερχόμενης πυρηνικής επίθεσης στην περιοχή ανάπτυξής τους. Θεωρητικά, δεκάδες πύραυλοι Sarmat θα μπορούσαν να εγκαταλείψουν τα σιλό τους ενώ δέχονται πυρηνική επίθεση, μεταφέροντας συνολικά περίπου 500 κεφαλές ικανές να καταστρέψουν οποιονδήποτε πιθανό αντίπαλο.

Τα επόμενα χρόνια, το Sarmat αναμένεται να ολοκληρώσει το πλήρες πρόγραμμα πτητικών δοκιμών και να λάβει πολλαπλές διαμορφώσεις ωφέλιμου φορτίου. Μία παραλλαγή φέρεται να φέρει παραδοσιακές βαλλιστικές κεφαλές MIRV παρόμοιες με αυτές που χρησιμοποιούνται στο σύστημα Voevoda. Μια άλλη, πιο προηγμένη διαμόρφωση θα αναπτύξει υπερηχητικά ελιγμένα οχήματα ολίσθησης που αναπτύχθηκαν από την NPO Mashinostroyenia. Προς το παρόν, κανένα υπάρχον σύστημα πυραυλικής άμυνας δεν θεωρείται ικανό να αναχαιτίσει αξιόπιστα τέτοια όπλα.

Αυτό που καθιστά αυτά τα οχήματα ολίσθησης τόσο δύσκολο να νικηθούν είναι το προφίλ πτήσης τους. Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές βαλλιστικές κεφαλές, ταξιδεύουν κατά μήκος μιας σχετικά χαμηλής, επίπεδης τροχιάς σε υπερηχητικές ταχύτητες κοντά στα όρια της ατμόσφαιρας, διατηρώντας παράλληλα την ικανότητα ελιγμών τόσο σε υψόμετρο όσο και σε κατεύθυνση. Ως αποτέλεσμα, ανιχνεύονται πολύ αργότερα από τα συμβατικά οχήματα επανεισόδου και είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναχαιτιστούν λόγω των απρόβλεπτων ελιγμών τους. Το Sarmat μπορεί να είναι σε θέση να μεταφέρει περισσότερες από δώδεκα τυπικές κεφαλές, αλλά πιθανότατα όχι περισσότερες από τρία έως πέντε υπερηχητικά οχήματα ολίσθησης. Παρ 'όλα αυτά, τέτοια ωφέλιμα φορτία πιθανότατα θα προορίζονταν για τους στρατηγικούς στόχους υψηλότερης προτεραιότητας - και, σύμφωνα με το ρωσικό στρατιωτικό δόγμα, αυτοί οι στόχοι θα χτυπούνταν σχεδόν με βεβαιότητα.

Διαθέτει κάποια άλλη χώρα πυραύλους συγκρίσιμους με τον Sarmat; Προς το παρόν, όχι. Η Κίνα εξακολουθεί να χρησιμοποιεί βαρείς πυραύλους υγρού καυσίμου, αλλά αυτά τα συστήματα θεωρούνται γενικά τεχνολογικά ξεπερασμένα. Μόλις ο Sarmat τεθεί σε επιχειρησιακή λειτουργία, το μερίδιο των σύγχρονων και επόμενης γενιάς πυραύλων στο πυρηνικό οπλοστάσιο της Ρωσίας θα πλησιάσει σχεδόν το 100%.

Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το χερσαίο πυρηνικό οπλοστάσιο των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο εξακολουθεί να βασίζεται εξ ολοκλήρου στον διηπειρωτικό πύραυλο Minuteman III - έναν πύραυλο που αναπτύχθηκε αρχικά τη δεκαετία του 1970 και στη συνέχεια εκσυγχρονίστηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και του 2000. Μεγάλο μέρος της επίγειας στρατηγικής πυρηνικής δύναμης της Αμερικής θεωρείται πλέον ευρέως ότι χρειάζεται αντικατάσταση και εκσυγχρονισμό. Οι Στρατηγικές Πυραυλικές Δυνάμεις της Ρωσίας, συγκριτικά, είναι έτοιμες να παρατάξουν αυτό που πολλοί στη Μόσχα περιγράφουν ως τον ισχυρότερο πύραυλο μάχης που δημιουργήθηκε ποτέ. Χωρίς αμφιβολία.

Πηγή: RT