Θανατηφόρο "μαστίγιο" - τι είδους ρωσικό τουφέκι πολεμά ολόκληρο τον κόσμο

 

Ακρίβεια, χαμηλό βάρος, αξιοπιστία σε οποιεσδήποτε κλιματολογικές συνθήκες και μέγιστη συμπαγή - αναφέρθηκε στους όρους αναφοράς. Για να μπορεί ο ελεύθερος σκοπευτής να λειτουργεί ακόμα και σε περιορισμένες συνθήκες και να πυροβολεί από οχήματα εν κινήσει.

Το δείγμα κάτω από τον δείκτη SSV-58 «πυροβολούσε» τους ανταγωνιστές στις πρώτες κιόλας δοκιμές. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε ορισμένα στάδια ο διάσημος ελεύθερος σκοπευτής του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου Vasily Zaitsev συμμετείχε στις δοκιμές. Το τουφέκι του Simonov αποχώρησε από τον διαγωνισμό, καθώς αποδείχθηκε αναξιόπιστο και ιδιότροπο - ακόμη και υπό κανονικές συνθήκες, συχνά εμφανίζονταν καθυστερήσεις βολής.

 

Τα σχέδια των Dragunov και Konstantinov δεν είχαν επίσης ελλείψεις, αλλά οι περισσότεροι από τους σχεδιαστές κατάφεραν να τις εξαλείψουν. Οι τελικές δοκιμές έγιναν τον χειμώνα του 1962. Όσον αφορά την ακρίβεια της πυρκαγιάς, και τα δύο δείγματα έδειξαν περίπου το ίδιο, επιβεβαιώνοντας την αποτελεσματικότητά τους ακόμη και στα χέρια σκοπευτών χωρίς σοβαρή εκπαίδευση. Ωστόσο, το προϊόν του Dragunov ξεπέρασε τον ανταγωνιστή όσον αφορά την αξιοπιστία και τους πόρους.

 

Το 1963, τα πρώτα αντίγραφα της νέας αυτοφόρτωσης τέθηκαν σε υπηρεσία με το σύμβολο SVD. Κάθε μονάδα μηχανοκίνητου τυφεκίου είχε τουλάχιστον έναν μαχητή με τέτοιο τουφέκι. Οι στόχοι προτεραιότητας για τους ελεύθερους σκοπευτές του στρατού στο πεδίο της μάχης είναι πληρώματα πολυβόλων, αντιαρματικά όπλα, τυφέκια χωρίς ανάκρουση, σηματοδότες και αξιωματικοί.

 

 

Ο αυτοματισμός SVD βασίζεται στην αρχή της αφαίρεσης αερίων σκόνης μέσω μιας οπής στο τοίχωμα της κάννης. Η οπή κλειδώνει περιστρέφοντας το μπουλόνι αριστερόστροφα. Τρεις ωτίδες κατασκευάζονται στο μπουλόνι, γεγονός που μειώνει σημαντικά τις διαστάσεις του μηχανισμού και βελτιώνει επίσης την ακρίβεια της πυρκαγιάς. Μετά τη βολή, τα αέρια σκόνης σπρώχνουν το έμβολο αερίου και το φορέα μπουλονιού στην πιο πίσω θέση, ο κοχλίας ανοίγει την οπή και εκτοξεύει τη θήκη του φυσιγγίου, ο φορέας του μπουλονιού συμπιέζει το ελατήριο επιστροφής και σηκώνει το σφυρί. Επιπλέον, ο μηχανισμός επιστροφής οδηγεί το πλαίσιο και το μπουλόνι προς τα εμπρός, στέλνοντας το επόμενο φυσίγγιο από το γεμιστήρα. Για να ενεργοποιήσετε ξανά, πρέπει απλώς να αφήσετε τη σκανδάλη και να την πατήσετε ξανά.

 

 

Ο Dragunov έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην εργονομία. Το τουφέκι αποδείχθηκε σχετικά μικρό - όσον αφορά τις διαστάσεις είναι συγκρίσιμο με ένα τουφέκι επίθεσης Καλάσνικοφ. Ένα από τα χαρακτηριστικά είναι ένας ξύλινος πισινός, φτιαγμένος σύμφωνα με σκελετικό σχέδιο με εγκοπή λαβής. Πολλές αποφάσεις για την ανάπτυξη του πισνού και του αντιβραχίου δανείστηκαν από αθλητικά όπλα.

 

«Στην αρχή τον φοβόμουν»: το τουφέκι Καλάσνικοφ μέσα από τα μάτια προηγούμενων καυτών σημείων

 

Φυσικά, το τουφέκι έπρεπε ακόμα να το φέρουμε στο μυαλό. Ορισμένες ελλείψεις εξαλείφθηκαν μετά την έγκρισή του. Συγκεκριμένα, για να παραταθεί η διάρκεια ζωής της κάννης, άρχισαν να χρωμιώνονται όχι μερικώς, αλλά πλήρως. Οριστικοποιήσαμε το λαιμό του καταστήματος, μειώνοντας τον αριθμό των καθυστερήσεων κατά την πυροδότηση, γιατρέψαμε αρκετές άλλες «παιδικές πληγές».

Ως αποτέλεσμα, το SVD αναγνωρίζεται ως το πιο αξιόπιστο τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή στον κόσμο. Επιπλέον, αυτή είναι η πρώτη στον κόσμο αυτοφόρτωση υψηλής ακρίβειας. Μετά την επιτυχία των σοβιετικών οπλουργών στις δυτικές χώρες, παρόμοια όπλα εμφανίστηκαν και για ελεύθερους σκοπευτές του στρατού, ή, όπως ονομάζονται επίσης, «Σημαδεμένοι».

 

 

 

Το SVD έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία από τα στρατεύματα εδώ και δεκαετίες. Ωστόσο, όπως κάθε, ακόμη και τα καλύτερα όπλα, το τουφέκι χρειαζόταν εκσυγχρονισμό. Έτσι, τη δεκαετία του 1990, το μοντέλο OTs-03, που κατασκευάστηκε με βάση το SVD, τέθηκε σε υπηρεσία στις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας. Οι ελεύθεροι σκοπευτές της MIA πρέπει συχνά να επιχειρούν σε αστικά περιβάλλοντα όπου εκτιμώνται τα συμπαγή όπλα. Το OTs-03 κατασκευάζεται σύμφωνα με το σχήμα "bullpup" - η λαβή ελέγχου μετατοπίζεται προς τα εμπρός κάτω από το αντιβράχιο. Το μήκος ολόκληρου του τυφεκίου είναι λιγότερο από ένα μέτρο, παρά το γεγονός ότι η κάννη φτάνει τα 520 χιλιοστά. Η εσωτερική διαρρύθμιση έχει διατηρηθεί πλήρως. Προστέθηκε επίσης μοντέλο με δυνατότητα αυτόματης πυροδότησης.

 

 

Περίπου την ίδια εποχή, ένα τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή αναπτύχθηκε στο Izhevsk για μονάδες των Αερομεταφερόμενων Δυνάμεων. Το μήκος είναι το ίδιο - λίγο περισσότερο από 1100 χιλιοστά, αλλά με πτυσσόμενο πισινό. Το SVDS ("αναδιπλούμενο") τέθηκε σε υπηρεσία με τις Αερομεταφερόμενες Δυνάμεις στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Στη δεκαετία του 2000, ο ρωσικός στρατός χρειαζόταν ένα τουφέκι μεγάλου διαμετρήματος ικανό να διαπεράσει τη θωράκιση πεζικού και ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα. Η τροποποίηση SVDK ("μεγάλου διαμετρήματος") έχει σχεδιαστεί για πιο ισχυρά πυρομαχικά 9,3x64, ειδικά αναπτυγμένα με βάση ένα φυσίγγιο κυνηγιού. Σε απόσταση εκατό μέτρων, σπάει δέκα χιλιοστά πανοπλίας. Το σκόπευτρο PSO-1 αντικαταστάθηκε με ένα πιο σύγχρονο 1P70 «Hyperion» με δυνατότητα στοχευμένης βολής έως και 1300 μέτρα. Ταυτόχρονα, ο σχεδιασμός του μηχανισμού SVD έπρεπε να ενισχυθεί, αλλά τίποτα δεν άλλαξε ουσιαστικά.

 

Πάντα στην άκρη. Τα καλύτερα στρατιωτικά πιστόλια του εικοστού αιώνα

 

Η τελευταία τροποποίηση - SVDM - αναπτύχθηκε πριν από αρκετά χρόνια. Για να αυξήσουν τη σταθερότητα κατά τη διάρκεια της βολής και την ακρίβεια, οι οπλουργοί κοντύνουν ελαφρώς και έκαναν την κάννη πιο βαριά. Επιπλέον, εάν είναι απαραίτητο, έχει εγκατασταθεί μια αθόρυβη συσκευή λήψης στο SVDM, οι ράγες Picatinny σάς επιτρέπουν να κρεμάτε γρήγορα οπτικά και νυχτερινά σκοπευτικά. Από το SVDM, είναι δυνατή η διεξαγωγή στοχευμένων πυρών σε στόχους σε απόσταση έως και 800 μέτρων.

 

 

Μια άλλη πολλά υποσχόμενη εξέλιξη των Ρώσων μηχανικών που βασίζεται στο SVD είναι το τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή μικροκυμάτων που σχεδίασε ο Chukavin. Αυτό το τουφέκι είναι πολύ πιο κοντό - λιγότερο από ένα μέτρο με το κοντάκι ξεδιπλωμένο. Λόγω των ελαφριών πλαστικών υψηλής αντοχής, το βάρος είναι λίγο περισσότερο από τέσσερα κιλά. Το δηλωμένο πεδίο βολής είναι 1200 μέτρα. Διάφοροι τύποι πυρομαχικών είναι κατάλληλοι: Mosin 7,62x54, NATO 7,62x51 και 0,338 Lapua Magnum sniper caliber. Ταυτόχρονα, όλος ο αυτοματισμός λήφθηκε από το τουφέκι Dragunov, συμπεριλαμβανομένης της μονάδας ασφάλισης και της ομάδας μπουλονιών, τα οποία διαφέρουν μόνο σε μικρές λεπτομέρειες.