Στη θέση της Μαρίας Καρυστιανού είναι μόνο η Μαρία Καρυστιανού

Αρκούσε μια δήλωση της Μαρίας Καρυστιανού πως δεν αποκλείει το κίνημα και η κοινωνική αντίδραση μετά τα Τέμπη να καταλήξουν σε κόμμα -και πως, αν συμβεί αυτό, θα την βρει στην πρώτη γραμμή- για να γίνει εχθρός όλου του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος, για το οποίο η κυρία Καρυστιανού είπε πως “είναι τόσο σαθρό που θέλει γκρέμισμα και να χτιστεί ξανά από την αρχή”.

Η Ιστορία δείχνει πως τα κινήματα καταλήγουν σε …ακίνητα, αλλά, στην περίπτωση της Μαρίας Καρυστιανού, υπάρχει κάτι πολύ ενδιαφέρον:

Όλοι αυτοί που στρέφονται σήμερα κατά της Μαρίας Καρυστιανού, θα την ήθελαν στο κόμμα τους. Και έκαναν προσπάθειες, για να την έχουν στο κόμμα τους. Ως βιτρίνα, ως άλλοθι, ως “σημαία”. Να τους δανείσει το πρόσωπό της, για να συνεχίσουν ακριβώς τα ίδια.

Αυτοί λοιπόν που θα υμνούσαν τη Μαρία Καρυστιανού αν ήταν στο δικό τους κόμμα, της επιτίθενται επειδή αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο για την δημιουργία νέου κόμματος.

Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας. Όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εχθρός μας. Κατά τ’ άλλα, είμαστε γνήσιοι απόγονοι του Σωκράτη, ο οποίος, σε αντίθεση με τον Χριστό, δεν είχε κανένα πρόβλημα να διαφωνούν οι άλλοι μαζί του. Στη σημερινή Ελλάδα, ο Σωκράτης θα είχε φάει cancel, πριν πιεί το κώνειο.

Βέβαια, η εχθρότητα του πολιτικού συστήματος προς τη Μαρία Καρυστιανού έχει να κάνει με το ότι κινδυνεύουν τα “μαγαζάκια” τους, οι θέσεις τους, οι μισθοί τους και τα …τυχερά τους, επειδή ξέρουν πως ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων που ψηφίζουν νιώθει απέχθεια για το υπάρχον πολιτικό σύστημα, ενώ υπάρχει και ένα 47% -σχεδόν ο ένας στους δυο Έλληνες με δικαίωμα ψήφου- που έκανε αποχή στις τελευταίες εθνικές εκλογές του 2023, αλλά μπορεί πολλοί από τους απέχοντες να θελήσουν να επιστρέψουν στις κάλπες για να “τιμωρήσουν” το υπάρχον πολιτικό σύστημα, ψηφίζοντας ένα κόμμα στο οποίο θα συμμετέχει η Μαρία Καρυστιανού, ένα πρόσωπο που όχι μόνο δεν έχει βαρίδια και είναι συμπαθής και λαμπερή ως παρουσία, αλλά ήταν και ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας (σ.σ. Πολλοί δεν έχουν αντιληφθεί πως υπάρχει ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό δεξιών και συντηρητικών ψηφοφόρων, που ψήφιζαν Νέα Δημοκρατία αλλά δεν είναι ακροδεξιοί, οπότε δεν ψηφίζουν τη Νέα Δημοκρατία του Γεωργιάδη, του Βορίδη και του Πλεύρη, μπολιασμένη με πολύ λερωμένα στελέχη που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ. Κάποιοι νομίζουν πως δεν υπάρχουν δεξιοί και συντηρητικοί με αρχές. Λάθος τους.)

Προσωπικά, δεν ψηφίζω εδώ και πολλά χρόνια και θεωρώ πως δεν έχουν κανένα νόημα οι εκλογές σε ένα υποθηκευμένο προτεκτοράτο -το μόνο που καταφέρνουν είναι να διχάζουν τους Έλληνες και να βυθίζουν την Ελλάδα όλο και περισσότερο-, ενώ θεωρώ πως πρέπει πρώτα να πάρουμε τη χώρα μας πίσω και μετά ας σκοτωθούμε μεταξύ μας για τα κόμματα. Επίσης, δεν πιστεύω σε σωτήρες.

Αλλά, ενώ αυτές είναι οι σκέψεις μου για τις εκλογές και τα κόμματα, δεν νιώθω την ανάγκη να υποδείξω στους άλλους τι να κάνουν, γιατί δεν θεωρώ πως εγώ κατέχω την απόλυτη αλήθεια και οι άλλοι ζουν στο σκοτάδι· δεν βλέπω τους άλλους ανθρώπους σαν πρόβατα που χρειάζονται βοσκό.

Αλήθεια, γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι θέλουν να υποδείξουν στους άλλους τι να κάνουν;

Γιατί τόσοι άνθρωποι σου λένε “Εγώ στη θέση σου, θα έκανα αυτό”;

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να κάνει τις επιλογές του.

Αν η Μαρία Καρυστιανού θέλει να κατέβει στις εκλογές, είναι δικαίωμά της. Όλοι οι Έλληνες άνω των 25 ετών χωρίς νομικά κωλύματα έχουμε το συνταγματικό δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Εκτός αν άλλαξε κι αυτό με τα Μνημόνια, και μας το κρατούν κρυφό.

Η Μαρία Καρυστιανού είναι ένας επικίνδυνος άνθρωπος για το υπάρχον πολιτικό σύστημα, γιατί δεν έχει τίποτα πια να χάσει.

Αυτοί που λένε “εγώ, αν ήμουν στη θέση της Καρυστιανού, θα έκανα αυτό και αυτό”, ξεχνούν κάτι πολύ βασικό:

Δεν είναι στη θέση της Μαρίας Καρυστιανού.

Στη θέση της Μαρίας Καρυστιανού, είναι η Μαρία Καρυστιανού.

Και αυτό για το πολιτικό σύστημα είναι εφιάλτης.

Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Γεωργία Αδειλίνη, είχε προτρέψει την Μαρία Καρυστιανού να πάει στην εκκλησία, το υπάρχον πολιτικό σύστημα θα ήθελε να την δει στον τάφο.

(Έχω ακούσει πολλές φορές στη ζωή μου το “Εγώ στη θέση σου θα έκανα αυτό”, χωρίς να ρωτήσω. Θα νιώσετε έκπληξη, αν γράψω τα ονόματα αυτών που μου το έχουν πει. Από προέδρους κομμάτων μέχρι “επιφανείς” προσωπικότητες της δημοσιογραφικής και πολιτιστικής ζωής του τόπου. Βέβαια, οι περισσότεροι είναι εντελώς ξεπουλημένοι. Και κάποιοι από αυτούς έχουν αρχίσει ήδη να “εξηγούν” στη Μαρία Καρυστιανού τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει.)

Πηγή pitsirikos