Το Ολιγοπώλιο της βλακείας

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Ο χώρος των Μέσων Ενημέρωσης υπήρξε ανέκαθεν στίβος αναμετρήσεως ιδεών αλλά και λημέρι απατεώνων. Η σημερινή κατάσταση στα Μέσα Ενημέρωσης-εφημερίδες είναι αποτέλεσμα κυρίως της αδυναμίας του κράτους να νομοθετήσει και να επιβάλει καθεστώς αντίστοιχο με ότι ισχύει στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Από τη μεταπολίτευση του 1974 και μετά το κράτος έπεφτε από λακκούβα σε λακκούβα. Φτάσαμε στο σημείο να αναδεικνύεται ως βασικό συνδικαλιστικό αίτημα των δημοσιογράφων η θέση των συνταξιούχων. Οι μεν ζητούσαν να διαγράφονται οι συνταξιούχοι από το σωματείο, οι άλλοι να παραμένουν ενεργά μέλη του.

Βλέπουμε, ακούμε σήμερα να «μας ζητάνε την άδεια μας να συνεχίσουν να εκπέμπουν» χωρίς να βάλουν το χέρι στη τσέπη, χωρίς ίχνος ντροπής. Αλλά από ποιους ζητάνε την άδεια και πως αυτοί μόνοι τους αποφασίζουν ότι έχουν πάρει την έγκριση; Και καλά αυτοί, οι υπόλοιποι που θα δώσουν ένα σεβαστό ποσό είναι βλάκες και οι έξυπνοι από μόνοι τους παίρνουν την άδεια –μας υποτίθεται- και όλα καλά.

Τόσα χρόνια έτσι αποφάσιζαν και διέτασσαν «τους αδαείς χωρικούς στο Ελλάντα»   

Και στην Κηφισιά τα πράγματα είναι στην ίδια αισχρή κατάσταση.

Τα παραδείγματα με «γκάφες» της εκάστοτε Διοίκησης είναι ατελείωτα. Τι να προγράψω για τα τοπικά τρωκτικά, είναι γνωστά. Στο ίδιο μοτίβο της αχαλίνωτης αυθάδειας και εκβιασμών. Αλλά δεν έχουν ακέραια την ευθύνη οι παρατάξεις οι εκάστοτε Διοικήσεις, όταν και οι ίδιοι από την πλευρά τους ζητάνε χάρες να μην δημοσιοποιούνται ορισμένα τρανταχτά γεγονότα που έχουν να κάνουν με την διαφθορά των διαφόρων στελεχών της Δημαρχίας. Τελευταίο παράδειγμα η αγορά άχρηστων βιβλίων που είχαν βρικολακιάσει στις αποθήκες του εκδότη τα χρυσοπλήρωσε ο Δήμος Κηφισιάς για να τα κάνει με την σειρά του δώρο στους πολίτες. Ύμαρτον Παναγία μου, ένα κεφάλι ξεριζώνεις 10 πετάγονται, δεν ξέρεις από πού να φυλαχτείς

Το ένα χέρι νίβει τ' άλλο και τα δυό το πρόσωπο τους

Τώρα συζητούνται οι ρυθμίσεις που εψήφισε η κυβέρνηση για θέματα του Τύπου. Και τα μεν κόμματα κάνουν τη δουλειά τους, και οι παρατάξεις άλλη τόση ασυδοσία.

Εκείνο που μένει τελικά είναι το ολιγοπώλιο της βλακείας. Το συγκροτούν οι γνωστοί λιμοκοντόροι της ενημέρωσης που παρακαλούν για «χαρτζιλίκι».-