15 τίτλοι βιβλίων για μια Δημαρχία

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Γύρω στα Χριστούγεννα συνηθίζεται να προτείνουν διάφοροι κάποια βιβλία για ανάγνωση οπότε αποφάσισα κι εγώ να αναφερθώ σε 15 βιβλία που μου έρχονται αυτόματα στο μυαλό – συνειρμικά θα έλεγα – στις μέρες που ζούμε σε αυτήν την πόλη της απλοχεριάς ,του αρπάζειν.

«Η ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ» των Δημοτικών συμβούλων της πλειοψηφίας –Θωμάκου- αλλά και μειοψηφίας, -Βάρσου. Χιωτάκη- που γελάνε περιπαιχτικά ενώ η πόλη καταστρέφεται και ψηφίζουν επώδυνα μέτρα για όλους εκτός από τους εαυτούς τους. (Μίλαν Κούντερα)
 
«ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΤΥΠΑΕΙ Η ΚΑΜΠΑΝΑ» της διαφθοράς, της λαμογιάς, της αρπαχτής; (Ερνεστ Χεμινγουέι)
 
«ΟΙ ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ» της Κηφισιάς, αφημένες στο έλεος της αρπαχτής και των αστείων τους, με τα φαντάσματα των απόκληρων της κρίσης κάτω από τις στοές , στα παγκάκια και στα πεζοδρόμια (Στρατής Τσίρκας)
 
«ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ» για όλα τα θύματα της κρίσης, της βίας, της μισαλλοδοξίας και του αυταρχισμού (Διδώ Σωτηρίου)
 
«Ο ΠΥΡΓΟΣ» της γραφειοκρατίας και της Δημοτικής αδιαλλαξίας απέναντι στον πολίτη (Φραντζ Κάφκα)
 
«DISGRACE» (ΟΝΕΙΔΟΣ) σε εκείνους που φέρουν το τεράστιο βάρος της ευθύνης για την εξαθλίωση της πόλης και των πολιτών (J.M. Coetzee)
 
«Ο ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ» για όλο και περισσότερο κόσμο που έχει βρεθεί στα συσσίτια και με σηκωμένα χέρια περιμένει την διανομή τροφίμων, σε μια πόλη με αληθινή αλλά ανομολόγητη ανθρωπιστική κρίση (Ben Okri)
 
«ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΛΥΜΜΗΡΑ», μετά την καταστροφή, αναρωτιέμαι πόσο βαθιά πρέπει να μπει το μαχαίρι για να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση; (Μαργκαρετ Ατγουντ)
 
«ΝΕΜΕΣΙΣ», που πάντα έρχεται τελικά σε όσους αλόγιστα και με αλαζονεία εξάσκησαν εξουσία (Φίλιπ Ροθ)
 
«ΠΕΡΙ ΤΥΦΛΟΤΗΤΑΣ» όλων εκείνων εντός και εκτός συνόρων παριστάνουν τους σωτήρες της πόλης (Ζοζέ Σαραμάνγου)
 
«ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ» γιατί χωρίς αυτήν το κουτί της πανδώρας που έχει ανοιχθεί θα μας κατασπαράξει όλους με αδιάκριτη βία (Αντώνης Σαμαράκης)
 
«Ο ΑΠΑΡΗΓΟΡΗΤΟΣ» (The Unconsoled) που μέσα σε λίγα χρόνια είδε τις οικονομίες του να εξανεμίζονται, έμεινε άνεργος ή έχασε το σπίτι του γιατί του το πήρε η Τράπεζα, ή ο Δήμος με τις ευχές της διοίκησης του Γ. Θωμάκου (Κάζουο Ισιγκούρο)
 
«Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ» γιατί σε λίγο αν συνεχίσουμε σε αυτόν τον κατήφορο δεν θα μείνει τίποτα όρθιο: στην Παιδεία, στην περίθαλψη, σε όλους τους τομείς πρόνοιας αλλά και στην Τέχνη και τον πολιτισμό, την ελεύθερη ενημέρωση και την ελεύθερη δημιουργία (Paul Auster)
 
«Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ» (A sense of an ending) αυτήν που νιώθει συχνά ο καθένας μας όταν δεν μπορεί πια ούτε να χαρεί, ούτε να σχεδιάσει για το μέλλον, ούτε και να ονειρευτεί (Julian Barnes)
 
«Η ΕΞΙΛΕΩΣΗ» που κάποτε μπορεί και να έρθει – έτσι για να τελειώσω με μια νότα αισιοδοξίας (Ian Mc Ewan).]-