Οι μίνι γεννήτριες 

Ο νέος υαλοπίνακας, αναφέρει ο δικτυακός τόπος της επιθεώρησης Science, βασίζεται σε μικροσκοπικές γεννήτριες που λειτουργούν με τριβοηλεκτρισμό -τον στατικό ηλεκτρισμό που παράγεται από την τριβή ανάμεσα σε δύο υλικά. Οι νανογεννήτριες βρίσκονται σε δύο διαφανή στρώματα κολλημένα σε ένα φύλλο γυαλιού. Όταν ενεργοποιούνται, παράγουν ηλεκτρικό ρεύμα που χρωματίζει το τζάμι σκούρο μπλε.

Το πρώτο, εξωτερικό στρώμα αντλεί ενέργεια από τις σταγόνες της βροχής, οι οποίες φέρουν θετικό ηλεκτρικό φορτίο λόγω της τριβής με τον αέρα κατά την πτώση τους. Όταν έρθουν σε επαφή με το πρώτο στρώμα του υαλοπίνακα, το οποίο περιέχει αρνητικά φορτισμένα σωματίδια μιας ένωσης του πυριτίου, δημιουργούν ηλεκτρικό ρεύμα. Το δεύτερο στρώμα του έξυπνου παράθυρου αξιοποιεί την κινητική ενέργεια του ανέμου. Αποτελείται από δύο διαφανή, φορτισμένα φύλλα πλαστικού, ανάμεσα στα οποία υπάρχουν μικροσκοπικά ελατήρια. Καθώς ο άνεμος πιέζει το παράθυρο, τα ελατήρια συμπιέζονται και παράγουν ρεύμα.

Οι δοκιμές 

Σε εργαστηριακές δοκιμές, η πειραματική διάταξη παράγει μέχρι 130 milliwatt ηλεκτρικής ισχύος ανά τετραγωνικό μέτρο, αρκετά για την τροφοδοσία ενός κινητού τηλεφώνου σε κατάσταση αναμονής. Το πρόβλημα με το νέο παράθυρο είναι ότι δεν μπορεί να αποθηκεύει την ενέργεια που παράγει -αυτό σημαίνει ότι μπορεί να αλλάζει χρώμα μόνο όταν φυσάει ή βρέχει. 

Σύμφωνα πάντως με τον Ζονγκ Γουάνγκ του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Τζόρτζια, επικεφαλής της μελέτης, η αδυναμία αυτή θα μπορούσε να λυθεί με την ενσωμάτωση μικροσκοπικών πυκνωτών. Αυτό θα επέτρεπε στο παράθυρο να αλλάζει χρώμα όταν πραγματικά χρειάζεται, δηλαδή σε συνθήκες έντονης ηλιοφάνειας. Η μελέτη δημοσιεύεταιστην επιθεώρηση «ACS Nano».

Το φαινόμενο

To τηλεσκόπιο ALMA, μια συστοιχία 66 επιμέρους ραδιοτηλεσκοπίων στην έρημο Ατακάμα της Χιλής, παρατήρησε μια σπάνια περίπτωση βαρυτικού φακού, ενός φαινομένου που είχε προβλέψει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν στο πλαίσιο της Γενικής Σχετικότητας. Το φαινόμενο εκδηλώνεται όταν το φως ενός γαλαξία ή άλλου φωτεινού αντικειμένου παραμορφώνεται από τη βαρύτητα ενός άλλου γαλαξία ή αντικειμένου μεγάλης μάζας. Η βαρύτητα ουσιαστικά παραμορφώνει το χώρο έτσι ώστε οι ακτίνες φωτός να ακολουθούν καμπύλη πορεία.

Ο δακτύλιος

Ο «Δακτύλιος του Αϊνστάιν» στην παραπάνω εικόνα είναι μια παραμορφωμένη, μεγεθυμένη εικόνα ενός γαλαξία που βρίσκεται σε απόσταση 12 δισεκατομμυρίων ετών φωτός. Ανάμεσα στη Γη και τον γαλαξία βρίσκεται ένας δεύτερος, ενδιάμεσος γαλαξίας σε απόσταση 4 δισ. ετών φωτός.

Είναι μια σπάνια περίπτωση βαρυτικού φακού που εμφανίζεται ως σχεδόν πλήρης δακτύλιος, επισημαίνουν οι ερευνητές του ALMA. Αυτό συμβαίνει επειδή η Γη και οι δύο γαλαξίες είναι σχεδόν τέλεια ευθυγραμμισμένοι. Η εικόνα έχει απίστευτα μεγάλη ανάλυση, καθώς καλύπτει μια περιοχή μόλις 0,0000063888888889 μοιρών στον ουρανό. Αυτό θα ισοδυναμούσε με το να βλέπει κανείς από τη Νέα Υόρκη το δαχτυλίδι μιας μπασκέτας στην κορυφή του Πύργου του Άιφελ.

Χάρη στη μεγέθυνση του βαρυτικού φακού, το ALMA μπόρεσε να κοιτάξει ακόμα πιο μακριά στο Σύμπαν. «Το φαινόμενο του βαρυτικού φακού χρησιμοποιείται στην αστρονομία για τη μελέτη του πολύ μακρινού, πολύ αρχαίου Σύμπαντος, αφού προσφέρει μια εντυπωσιακή αύξηση ισχύος ακόμα και στα καλύτερα τηλεσκόπιά μας» αναφέρει η Κάθριν Βλαχάκις, ερευνήτρια του ALMA. Χρησιμοποιώντας ειδικό λογισμικό, οι αστρονόμοι θα μπορέσουν τώρα να υπολογίσουν το πραγματικό σχήμα του μεγεθυμένου γαλαξία. Η μελέτη έχει γίνει δεκτή για δημοσίευση από την επιθεώρηση «The Astrophysical Journal».