Η άνοιξη έχει φτάσει, το ημερολόγιο και τ’ ανθισμένα μπουμπούκια στα δέντρα το φωνάζουν, το θερμόμετρο όμως, δεν συμφωνεί και η δροσιά καλά κρατεί. Ψυχή και σώμα αναζητούν ακόμη κάτι ζεστό, παρηγορητικό. Η άνοιξη με ένα γευστικό πιάτο σούπας είναι ό,τι καλύτερο για την εποχή! Απ’ τα λαχανικά του Μαρτίου διαλέξαμε τις αγκινάρες και κάναμε την πιο χορταστική βελούδινη αγκιναρόσουπα.
«Τι καλό έχετε σήμερα;», ρωτάω, αφού καλησπερίζω την πάντα χαμογελαστή κοπέλα στο ταμείο. Όταν μου απαριθμεί τον γνωστό κατάλογο, κατεβάζω τα μούτρα. «Δεν έμειναν αγκινάρες αλά πολίτα; Ούτε μια μερίδα;»
Μου νεύει αρνητικά και συμπληρώνει με έμφαση: «Αλλά μένει μία μερίδα αγκιναρόσουπα!» Τα μούτρα μου επανέρχονται στη θέση τους, παίρνω την μερίδα, τη δοκιμάζω και τη λατρεύω.
Όταν γυρίζω αργά, εξουθενωμένη απ’ την κούραση και πεινασμένη σαν λύκος, καμιά φορά το ταβερνάκι της γειτονιάς, μια γωνία απόσταση απ’ τη λεωφόρο προς το σπίτι, γίνεται σοβαρή εναλλακτική. Καθαρό, καλομαγειρεμένο, απλό και έντιμο φαγητό, οι γνώριμες παραδοσιακές συνταγές και ενίοτε κάποιες εκπλήξεις. Σε μια από αυτές, ένα ανοιξιάτικο δειλινό, έγινε και ο παραπάνω διάλογος.
Την επόμενη φορά που πήγα, είχα το θράσος να ζητήσω τη συνταγή.
«Συνταγές δεν δίνουμε, αλλά αν σας άρεσε τόσο πολύ, δεν έχετε παρά να σκεφτείτε μόνη σας τι μπορεί να περιέχει».
Αυτό με πείσμωσε. Στο επόμενο Κυριακάτικο τραπέζι της ίδιας εβδομάδας όλη η οικογένεια αποθέωνε την καταπληκτική ιδέα «μου». Η αγκιναρόσουπα είχε πετύχει! Και το κυριότερο, είχε γίνει στο πιτς φιτίλι.
Η συνταγή ξανάγινε, φωτογραφήθηκε και ενθουσίασε εκ νέου, αυτή τη φορά την ομάδα του 
που την δοκίμασε. Η σούπα έχει πλούσια την γεύση και το άρωμα της αγκινάρας και μια απολαυστική κρεμώδη υφή στα όρια ρευστού πουρέ που σε χορταίνει. Η σελινόριζα της προσθέτει υπόξινους τόνους απ’ την αρχή συμπλέοντας άριστα με τον ξεκάθαρο χαρακτήρα του ανοιξιάτικου λαχανικού. Μπόλικος ψιλοκομμένος άνηθος και λίγο λεμόνι είναι οι τελευταίες πινελιές για να συγκλίνουν αρμονικά όλες τις συνιστώσες γεύσεις στο πιάτο.
Διαιτολογικά, είναι επίσης ελαφριά σούπα -μια και δεν περιέχει ούτε γάλα ούτε κρέμα- και απολύτως vegan. Aν το καθάρισμα της φρέσκιας αγκινάρας σας τρομάζει, δεν έχετε παρά να χρησιμοποιήσετε κατεψυγμένες –το πιάτο δεν θα αδικηθεί στο παραμικρό. Αξίζει να την δοκιμάσετε ως ιδιαίτερο πρώτο ό,τι κι αν σερβίρετε στην συνέχεια ή ως πιάτο-γεύμα με ωραίο ζεστό ψωμί κάποιο από τα δροσερά ακόμη μεσημέρια ή βράδια.
Βελούδινη αγκιναρόσουπα
Προετοιμασία: 10 λεπτά με κατεψυγμένες αγκινάρες ή 30 λεπτά περίπου με φρέσκες και 30-45 λεπτά το μαγείρεμα (ανάλογα με το πόσο τρυφερές είναι οι αγκινάρες). Στη δεύτερη περίπτωση φορέστε γάντια και δείτε τα σχετικά με το καθάρισμα. Καβουρδίστε τα αμύγδαλα όσο βράζετε τη σούπα. Μπορείτε να κάνετε την αγκιναρόσουπα νωρίτερα και να την ζεστάνετε σε χαμηλή φωτιά. Σ’ αυτή την περίπτωση, αν χρειάζεται (το πιο πιθανόν) προσθέστε λίγο ζεστό ζωμό ή νερό. Εύκολη συνταγή.
Υλικά (για 6-8 άτομα)
1 κιλό αγκινάρες, καθαρισμένες ή καρδιές αγκινάρας κατεψυγμένες
450 γρ. σελινόριζα
2 μεγάλα κόκκινα κρεμμύδια
3 κ.σ. ελαιόλαδο
1,7 λίτρα νερό ή ζωμό λαχανικών
τον χυμό από ½-1 λεμόνι
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
4-5 κ.σ. άνηθο ψιλοκομμένο, συν επιπλέον για γαρνίρισμα
6-8 κ.σ. αμυγδαλόψιχα φιλέ, καβουρδισμένο (προαιρετικά)
Ετοιμάζετε την αγκιναρόσουπα: Καθαρίζετε και κόβετε τα κρεμμύδια σε μεγάλα κομμάτια. Καθαρίζετε τη σελινόριζα και την κόβετε σε μεγάλους κύβους (3-4 εκατ.). Ζεσταίνετε σε μεγάλη κατσαρόλα το λάδι (μέτρια φωτιά) και σοτάρετε το κρεμμύδι, ανακατεύοντας συνέχεια με ξύλινη κουτάλα, ώσπου να μαραθεί και να αρχίσει να γίνεται διάφανο (2-3 λεπτά).
Προσθέτετε τη σελινόριζα ανακατεύεται για ½ λεπτό και βάζετε τις αγκινάρες και το νερό ή τον ζωμό λαχανικών. Αλατοπιπερώνετε, φέρνετε σε σημείο βρασμού, χαμηλώνετε τη φωτιά σε μέτρια προς χαμηλή και αφήνετε τα υλικά να βράσουν με μισοσκεπασμένη την κατσαρόλα για 30-40 λεπτά.
Σημείωση: Αν οι αγκινάρες είναι μεγάλες κόψτε τις σε μικρότερα κομμάτια, πχ. στα 2 ή στα 4. Ανάλογα κόψτε και την σελινόριζα. Το μικρότερο μέγεθος των υλικών μειώνει επίσης τον χρόνο βρασμού.
Ετοιμάζετε τα αμύγδαλα (αν τα χρησιμοποιήσετε): Τα βάζετε σε τηγάνι και μέτρια προς χαμηλή φωτιά μόνα τους για 2-3 λεπτά. Ανακατεύετε με σπάτουλα, γυρίζοντάς τα και μόλις πάρουν χρυσοκαφετί χρώμα αναδίδοντας την μυρωδιά τους, τα βγάζετε.
Ολοκλήρωση: Όταν βράσουν σελινόριζα και αγκινάρες αρκετά ώστε να τρυπιούνται εύκολα με πιρούνι, κατεβάζετε από τη φωτιά και πολτοποιείτε τη σούπα με τον πολτοποιητή χειρός (ή το μπλέντερ, αν την θέλετε πιο φίνα, αφήνοντας όμως εδώ προηγουμένως λίγο να κρυώσει). Για επίσης φίνο αποτέλεσμα μπορείτε να την περάσετε από μεγάλο σουρωτήρι, το οποίο θα κρατήσει τις ίνες των λαχανικών, πιέζοντας τον πολτό στα τοιχώματα με μεγάλο κουτάλι.
Ρίχνετε τον χυμό λεμονιού και τον ψιλοκομμένο μαϊντανό και ανακατεύετε. καλά. Δοκιμάζετε και αν χρειάζεται διορθώνετε σε αλάτι – πιπέρι.
Σερβίρισμα: Σερβίρετε την αγκιναρόσουπα ζεστή σε ζεστά πιάτα (ανάλογα και με την εποχή), γαρνίροντας με λίγο ψιλοκομμένο άνιθο, μαϊντανό και -αν θέλετε-με μια κουταλιά καβουρδισμένο αμύγδαλο φιλέ.
