ενημέρωση 2:44, 13 September, 2026

Βερολίνο: Η Μέρκελ... κατασκόπευσε τη νέα ταινία του Σπίλμπεργκ στη «Γέφυρα των Κατασκόπων»

Τι δουλειά έχει η Ανγκελα Μέρκελ ανάμεσα στον Στίβεν Σπίλμπεργκ και τον Τομ Χανκς στην περιβόητη Γέφυρα των Κατασκόπων στο χιονισμένο Βερολίνο;

Η γερμανίδα καγκελάριος βρέθηκε, πρόσφατα, στα γυρίσματα της νέας ταινίας του διάσημου σκηνοθέτη, στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο κολλητός του φίλος Τομ Χανκς. 

Η ταινία με τίτλο «Γέφυρα των Κατασκόπων» γυρίστηκε στο Βερολίνο πριν λίγο καιρό και διαπραγματεύεται την ιστορία της γέφυρας Γκλιένικε, του σημείου όπου, στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, γινόταν η ανταλλαγή κρατουμένων μεταξύ των αμερικανικών και σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών.

Η γέφυρα ένωνε τον Αμερικανικό Τομέα του Δυτικού Βερολίνου με το Πότσνταμ, στα σύνορα με το Ανατολικό Βερολίνο.

Στην ταινία, ο Τομ Χανκς υποδύεται τον δικηγόρο Τζέιμς Ντόνοβαν, στον οποίο ανατέθηκε η πρώτη τέτοια ανταλλαγή και συγκεκριμένα η διαπραγμάτευση παράδοσης του αμερικανού πιλότου Φράνσις Γκάρι Πάουερς με τον κατάσκοπο των Σοβιετικών συνταγματάρχη Ρούντολφ Αμπελ, όταν η Σοβιετική Ενωση κατέρριψε το κατασκοπευτικό αεροπλάνο U-2 του πρώτου. 

Το φιλμ αναμένεται να βγει στις αίθουσες στις 16 Οκτωβρίου του 2015.

Κακλαμάνης κατά Βενιζέλου: Μεθόδευσε τη διάσπαση του ΠΑΣΟΚ

Ο Απόστολος Κακλαμάνης μετά «καρατόμησή» του από τον Ευάγγελο Βενιζέλο επιτίθεται με δήλωσή του στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κατηγορώντας πως ήταν αυτός που μεθόδευσε τη διάσπαση του ΠΑΣΟΚ από το 2012, κάνοντας λόγο για προσωπικά παιχνίδια με «ΔΟΛιες» διαρροές. Επίσης τον κατηγορεί πως μαζί με τον Αντώνη Σαμαρά «προβοκάρουν» τη νέα κυβέρνηση.

Η δήλωση Κακλαμάνη όπως αναρτήθηκε στην προσωπική του ιστοσελίδα:

Γνωρίζοντας πόση πικρία και απογοήτευση διακατέχει τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, δε θα σχολίαζα καν τη νέα ασχημία του κ. Ευ. Βενιζέλου, αν δεν φρόντιζε ο ίδιος να δημοσιοποιήσει- όπως έκανε και με τη χυδαία αντίδρασή του, όταν δεν ψήφισα το σκάνδαλο ΕURΟΒΑΝΚ- την υποτιθέμενη «καρατόμησή» μου. Άλλωστε, μόνο θυμηδία θα προκαλούσε το γεγονός, αν  δεν ήταν οι σημερινές συνθήκες τόσο δραματικές, τόσο για τη χώρα, όσο και για το Κίνημά μας. Στη διάλυση του οποίου, χωρίς να είναι άμοιρος ευθυνών και ο κ. Γ. Παπανδρέου με τους «δικούς» του, πρωτοστατεί ο κ. Βενιζέλος με τους «Ηρακλείς» του «Στέμματός» του, τον έναν εκ των οποίων, «αποχωρώντας», προορίζει ως «αντ’ αυτού» για την ολοκλήρωσή της.

Διαβλέποντας πού θα οδηγηθούμε μετά τις εκλογές της 25ης  Ιανουαρίου, αρνήθηκα να γίνω σημαιοφόρος της μιας ή της άλλης πλευράς σε έναν αυτοκαταστροφικό «εμφύλιο» και αμοιβαίο δημόσιο «ξεκατίνιασμα», κηρύσσοντας την καταλλαγή. Παραμένοντας, όπως είναι αυτονόητο και ανεξάρτητα από τις διαθέσεις οποιουδήποτε, στις γραμμές του ενός και αδιαίρετου ΠΑΣΟΚ, επιμένω στην καταλλαγή και συμμετέχω στην ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ όσων επιδιώκουν κι αγωνίζονται για την επανασυσπείρωση και ανασυγκρότηση του Κινήματός μας.

Είμαι ένας από τα ελάχιστα εν ζωή και ενεργά ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ που, είχαμε την τιμή να προσυπογράψουμε, 150 συνολικώς, υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου, τη διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη 1974 και υπερήφανος γιατί συνέβαλα στην ειρηνική, δημοκρατική και κοινωνική επανάσταση που πραγματοποιήσαμε στη δεκαετία του ’80. Δεν υπήρξε αυτή  απαλλαγμένη λαθών, περιλαμβανομένων και των δικών μου. Σε αυτά ανήκει και η προσπέλαση του κ. Βενιζέλου στο ΠΑΣΟΚ, προερχόμενου από άλλο πολιτικό χώρο, στην οποία συνέβαλα ως υπουργός Παιδείας και Προεδρίας της κυβέρνησης του Α. Παπανδρέου.

Η τιμή του Ιδρυτικού μέλους συνεπάγεται για μένα και τη βαθύτατη αίσθηση ευθύνης να υπερασπίζομαι τις Αξίες, την Ιστορία και την ΕΝΟΤΗΤΑ του ΠΑΣΟΚ. Όχι μόνο ενάντια στους αντιπάλους του, αλλά και σε όσους το καπηλεύονται και το δυναμιτίζουν. Ο κ. Βενιζέλος δε μου συγχωρεί ότι υπήρξα, όπως πάντα, κατά της διάσπασης του ΠΑΣΟΚ που μεθόδευσε, ήδη, από την επομένη των εκλογών του Ιουνίου 2012 – «το ΠΑΣΟΚ θα είναι πια ένα μικρό κόμμα», μου είπε επί λέξει. Ποιος ξέχασε ότι, με διαρροές στο γνωστό ΔΟΛιο συγκρότημα για «σπατάλες» και «χρέη» και «ελέγχους» από «5 ελεγκτικές εταιρείες», διέσυρε καθημερινά το ΠΑΣΟΚ, και συνέβαλλε στην ελεεινολόγηση και των απλών, ακόμη, μελών και ψηφοφόρων μας από τους αντιπάλους και κάθε λογής συκοφάντες μας; Αποκλειστικός σκοπός του κ. Βενιζέλου ήταν να συντηρεί έτσι την προσωπική του κόντρα από το 2007 με τον Γ. Παπανδρέου που, φυσικά, αν και δεν «ήρξατο χειρών αδίκων»,  δεν είναι, όπως και οι «δικοί» του, άμοιρος ευθυνών για την τελική κατάληξή της με τη διάσπαση του Κινήματος και τη δημιουργία του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. στις τελευταίες εκλογές.

Είναι γνωστό πια ότι, δυστυχώς για τη χώρα, οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, επέσπευσαν για προσωπικούς λόγους τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, αδιαφορώντας για τη βλάβη, ενδεχομένως ανήκεστη, που θα υποστεί η κοινή μας πατρίδα. Ότι αδιαφόρησαν και αδιαφορούν- τι άλλο να υποθέσει κανείς;- μαρτυρά καθημερινά και η ποιότητα της αντιπολίτευσής τους που «προβοκάρει» τη νέα κυβέρνηση, με την οποία συναγωνίζονται σε ανεύθυνες λαϊκίστικες «μπαρούφες» -μακριά από την ουσία και την έκταση του κινδύνου που μας απειλεί- επαναλαμβάνοντας την εγκληματική πολιτικά στάση, τόσο της ΝΔ, όσο και της Αριστεράς το 2010, κατά της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, όταν και τότε η χώρα ήταν στο χείλος του γκρεμού.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Στρατούλης: Θα ...αναζητηθούν ευθύνες

«Κατάσταση ηθικά και πολιτικά απαράδεκτη, και μάλιστα χωρίς λόγο», χαρακτήρισε ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Δημήτρης Στρατούλης, τις ουρές ασφαλισμένων σε υποκαταστήματα του ΙΚΑ για τη θεώρηση βιβλιαρίων υγείας «όταν η χορήγηση της ασφαλιστικής ικανότητας έχει υλοποιηθεί ηλεκτρονικά από το ίδιο το ΙΚΑ».

«Θα αναζητήσουμε άμεσα ευθύνες από όσους δεν αντιμετώπισαν ή δεν αντιμετωπίζουν έγκαιρα αυτή την κατάσταση. Έχουμε ήδη ζητήσει από τους κατά τόπους διευθυντές του ΙΚΑ να ενημερώνουν τους ασφαλισμένους, που σχηματίζουν ουρές, ότι έχουν ήδη ασφαλιστική ικανότητα και ότι τα προστατευόμενα μέλη τους μπορούν να έχουν τις παροχές υγείας τους μόνο με την επίδειξη του ατομικού ή οικογενειακού βιβλιαρίου τους, χωρίς να χρειάζεται να προσέρχονται στα υποκαταστήματα του ΙΚΑ για να απογραφούν. Οι δημόσιες ανακοινώσεις και οι εκκλήσεις της Διοίκησης του ΙΚΑ επ' αυτών είναι συνεχείς και καθημερινές».

«Επαναλαμβάνουμε, ότι οι μόνοι που πρέπει να έχουν φυσική παρουσία, είναι οι μακροχρόνια άνεργοι. Και αυτό, γιατί η προηγούμενη κυβέρνηση καθυστέρησε αδικαιολόγητα την διασύνδεση των πληροφοριακών συστημάτων ΙΚΑ-ΟΑΕΔ. Ήδη, όμως, έχω δώσει εντολή να ολοκληρωθεί άμεσα -χθες θα έλεγα- αυτή η διασύνδεση, για να σταματήσει η ταλαιπωρία αυτού του τμήματος των πολιτών».

«Οι πολιτικές ευθύνες των μνημονιακών κυβερνήσεων για αυτή την κατάσταση είναι καθοριστικές, όχι μόνο, επειδή άφησαν το ΙΚΑ και τα άλλα ασφαλιστικά ταμεία με τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, αλλά και επειδή απέλυσαν, μέσω της διαθεσιμότητας, επιπλέον 200 εργαζόμενούς τους».

«Σήμερα το πρωί, απέστειλα στον αναπληρωτή υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Γιώργο Κατρούγκαλο, επιστολή με την οποία ζητώ την πρόσληψη 1.720 υπαλλήλων σε όλους τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης, προκειμένου να καλυφθούν άμεσα οι μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό και να σταματήσει, επιτέλους, η ταλαιπωρία των ασφαλισμένων και ο απαράδεκτα μεγάλος χρόνος αναμονής για την έκδοση των αποφάσεων συνταξιοδότησής τους» καταλήγει ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων».

Αυτό που μένει είναι τα όμορφα –για μια ακόμη φορά- λόγια. Που όμως τα παίρνει ο πρώτος αέρας. Το ίδιο και η αξιοπρέπεια.

Βαδίζουμε στον ίδιο στραβό δρόμο που χάραξαν οι κκ. Κουτρουμάνης Βρούτσης

Κιλελέρ: η εξέγερση της αγροτιάς

 
  
Στις 6 Μαρτίου του 1910, τα αιματηρά επεισόδια που ξεκίνησαν από το χωριό Κιλελέρ και εξαπλώθηκαν σε άλλες πόλεις της Θεσσαλίας, αποτέλεσαν την κορυφαία εξέγερση της ελληνικής αγροτιάς ενάντια στην εκμετάλλευση των τσιφλικάδων. Μία εξέγερση που προκάλεσε τη συμπάθεια όλου του λαού και οδήγησε σταδιακά στη λύση του αγροτικού ζητήματος.
 
Το αγροτικό ζήτημα στη Θεσσαλία ξεκίνησε με την ένταξή της περιοχής στην ελληνική επικράτεια το 1881. Η ελλειμματική παραγωγή του νεοσύστατου κράτους σε σιτηρά αδυνατούσε να θρέψει τον πληθυσμό και να επιτρέψει την εκβιομηχάνιση της χώρας, επομένως ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με την προσάρτηση της σιτοπαραγωγού Θεσσαλίας.

Επί Τουρκοκρατίας οι κολίγοι της Θεσσαλίας είχαν τη νομή της γης που καλλιεργούσαν, των οικιών και τον βοσκότοπων και δεν επιτρεπόταν να εκδιωχθούν από αυτή, ενώ σε αντάλλαγμα οι τσιφλικάδες είχαν δικαίωμα εισπράξεως των προσόδων επί των μεγάλων εκτάσεων.

Εν όψει της προσάρτησης, οι Τούρκοι φεουδάρχες πούλησαν τις εκτάσεις σε Έλληνες εμπόρους της Κωνσταντινούπολης ή των παροικιών, οι οποίοι αποδείχθηκαν χειρότεροι δυνάστες. Σε αντίθεση με το οθωμανικό, το αστικό νομοθετικό πλαίσιο του ελληνικού κράτους στερούσε από τις καλλιεργητικές συμβάσεις τον ισόβιο και κληρονομικό χαρακτήρα τους και επέτρεπε τον εκδίωξή των αγροτών.

Πλέον οι κολίγοι είχαν ιδιαίτερα επαχθείς οικονομικές υποχρεώσεις. Έπρεπε να δίνουν στο τσιφλικά το 1/3 ή το 1/2 της παραγωγής καθώς και άλλα προϊόντα, ενοίκιο για τη βοσκή των ζώων τους και να στέλνουν μια γυναίκα για ζύμωμα. Υφίσταντο ταπεινώσεις όπως το μαστίγωμα ή ο βιασμός των γυναικών τους, ενώ διέμεναν σε τρώγλες.

Οι αγρότες αντέδρασαν έντονα, απαιτώντας είτε την επαναφορά του προηγούμενου καθεστώτος είτε τη δυνατότητα απαλλοτριώσεων. Η αρνητική στάση του Χαρίλαου Τρικούπη, ο οποίος δεν ήθελε να απαλλοτριώσει τη γη χάνοντας τους ξένους επενδυτές, οδήγησε σύντομα σε πιο οργανωμένες δράσεις.

Στην αυγή του 20ού αιώνα δημιουργήθηκαν οι πρώτοι αγροτικοί σύλλογοι σε Λάρισα, Καρδίτσα και Τρίκαλα και ξεκίνησαν κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια, ψηφίσματα σε Κυβέρνηση, Βουλή και Βασιλιά κλπ. Η δύναμη του κινήματος ενισχύθηκε από τη δολοφονία του αγροτιστή Μαρίνου Αντύπα από όργανο των τσιφλικάδων το 1907, τις απεργίες των Βολιωτών καπνεργατών, το κίνημα στο Γουδί και τις παλαιότερες αγροτικές εξεγέρσεις επί σταφιδικής κρίσης.

Το 1910 το κίνημα έφτασε στο αποκορύφωμά του, όταν το προγραμματισμένο πανθεσσαλικό συλλαλητήριο της Λάρισας εξελίχθηκε σε αιματηρή εξέγερση. Όλα ξεκίνησαν από το χωριό Κιλελέρ, όπου 200 χωρικοί θέλησαν να επιβιβασθούν σε τρένο χωρίς να πληρώσουν εισιτήριο για να μεταβούν στη Λάρισα. Μετά την άρνηση του επιβαίνοντος διευθυντή των Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων, οι αγρότες ξεκίνησαν να λιθοβολούν το συρμό καθώς απομακρυνόταν.

Ένα χιλιόμετρο πιο πέρα, ομάδα 800 χωρικών σταμάτησε το τρένο. Στις συμπλοκές που ακολούθησαν, στρατιωτικοί που επέβαιναν στο συρμό πυροβόλησαν τον όχλο, σκοτώνοντας 2-4 αγρότες και τραυματίζοντας άλλους. Τα επεισόδια συνεχίστηκαν στο χωριό Τουλάρ με 2 νεκρούς και 15 τραυματίες, ενώ όταν τα νέα έφτασαν στη Λάρισα οι συμπλοκές μεταξύ διαδηλωτών και στρατού επεκτάθηκαν με 2 ακόμα νεκρούς μετά την επέμβαση του ιππικού.

Αργότερα πραγματοποιήθηκε ειρηνικά το συλλαλητήριο και διαβάστηκε το ψήφισμα της συγκέντρωσης, με το οποίο οι αγρότες ζητούσαν άμεση υποβολή και ψήφιση του νομοσχεδίου για την απαλλοτρίωση, την αύξηση των κονδυλίων του Γεωργικού Ταμείου και εξέφρασαν την οδύνη τους «για την άδικον επίθεσιν κατά του φιλήσυχου και νομοταγούς λαού, ής θύματα υπήρξαν άοπλοι και αθώοι λευκοί σκλάβοι της Θεσσαλίας».

Πολλοί ήταν οι συλληφθέντες και προφυλακιστέοι διαδηλωτές, όλοι όμως αθωώθηκαν στις 23 Ιουνίου του ίδιου έτους. Η εξέγερση κέρδισε τη συμπάθεια του ελληνικού λαού, εντείνοντας τις πιέσεις για επίλυση του ζητήματος και φουντώνοντας το αγροτικό κίνημα σε ολόκληρη τη χώρα.

Μετά τα πρώτα νομοθετικά μέτρα που έλαβε ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπέρ των κολίγων το 1911 ακολούθησαν και άλλες κινητοποιήσεις, οι οποίες σε συνδυασμό με τις πιέσεις των αστών και τις διεκδικήσεις των μικρασιατών προσφύγων οδήγησαν στην αγροτική μεταρρύθμιση του 1917-1922, με τις πρώτες απαλλοτριώσεις από την κυβέρνηση Πλαστήρα.